Αναπολώντας το χθες…

Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός
Βαδίζοντας προς το τέρμα της ζωής, αναπολώ όλα όσα έζησα, όλα όσα προσπάθησα, όλα όσα ήλπιζα πως πρέπει να γίνουν για να αντιμετωπισθούν σοβαρά κοινωνικά προβλήματα, να αμβλυνθεί η αδικία.
Στο μυαλό μου στροβιλίζει η ρήση του μεγάλου πολιτικού κι Έλληνα Ιωάννη Καποδίστρια όταν αρνούμενος τον μισθό του Κυβερνήτη είπε: «Εφ’ όσον τα ιδιαίτερα εισοδήματά μου αρκούν διά να ζήσω, αρνούμαι να εγγίσω μέχρι και του οβολού τα δημόσια χρήματα, ενώ ευρισκόμεθα εις το μέσον ερειπίων και ανθρώπων βυθισμένων εις εσχάτην πενίαν».
Και βλέποντας τους πολιτικούς της μεταπολίτευσης, χαμογελώ με πίκρα.
Ο Μέγας Ναπολέων Βοναπάρτης είχε πει «Ο πιο σίγουρος τρόπος για να μείνεις φτωχός είναι να είσαι τίμιος».
Και ζυγίζοντας οι πολιτικοί μας τις καταστάσεις επέλεξαν να μην είναι φτωχοί.
Έχετε δει κανέναν πολιτικό φτωχό; Έχετε δει κάποιον πολιτικό να μη ζει με μεγαλύτερες ανέσεις και πλεονεκτήματα από το «πόπολο»;
Τα πιο πάνω έρχονται στο νου μου σαν σκληρά κτυπήματα από τον πιο δυνατό άνθρωπο γιατί ήμουν έναν ανόητος ονειροπόλος, που πίστευα ότι εκείνοι που νέμονται την όποια εξουσία, έχουν τις ίδιες αρχές, τα ίδια όνειρα, τις ίδιες κοινωνικές ευαισθησίες με μένα.
Όσοι υποστηρίζουν ότι ένα από τα πιο συνηθισμένα λάθη των έντιμων ανθρώπων είναι η αποτυχία τους να αξιολογήσουν το πόσο συστηματικά ανέντιμοι είναι κάποιοι άλλοι άνθρωποι, έχουν μεγάλο δίκιο.
Σκέπτομαι το πόσο ανόητος ήμουν να καταγγείλω με στοιχεία επιλήψιμες κατά τη γνώμη μου ενέργειες πολιτικών προσώπων, που αφενός ζημίωσαν τους πολίτες, αφετέρου ωφελήθηκαν οι ίδιοι. Οι υποθέσεις πήγαν αρχείο. Δεν μπορεί ο απλός θνητός να ακουμπήσει τους νέους «γαλαζοαίματους». Τακτικά μαθαίνουμε για πολιτικές ενέργειες που προκάλεσαν και προκαλούν την κοινή γνώμη, όμως μετά τον πρώτο θόρυβο, μόλις κάθισε η σκόνη, όλα ξεχάστηκαν.
Για τον απλό πολίτη όμως δεν είναι έτσι.
Καθημερινά ο πολίτης, καλείται να πληρώνει την εσκεμμένη ή όχι, κακοδιαχείριση της εκάστοτε κυβέρνησης.
Ο ομότιμος καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου Γιώργος Κασιμάτης, πριν ένα περίπου χρόνο, σε μια εφ όλης της ύλης συνέντευξη, στον 98.4, αναφέρθηκε στο πολιτικό μας σύστημα, που μετά από μια πολύχρονη κατάσταση κρίσης, εξακολουθεί να είναι σε διαρκή παρακμή και το μόνο που το ενδιαφέρει είναι η αυτοσυντήρηση του. Την ίδια ώρα αυτό το ίδιο το σύστημα, έχει οδηγήσει σε "ευνουχισμό" τις κοινωνίες. Δεν υπάρχει σήμερα, λέει, καν με τους όρους της αστικής δημοκρατίας, δημοκρατικό σύστημα, αλλά επίφαση δημοκρατίας, την ώρα που στο πεδίο της παγκοσμιοποίησης συγκρούονται το δυτικό μπλοκ και των χωρών της ανατολής με προεξάρχουσα την Κίνα.
Όλα αυτά σκέπτομαι συνεχώς και θλίβομαι. Το μόνο που με παρηγορεί είναι πως παρά τα πολλά εμπόδια, τα προβλήματα που είχα κι έχω να αντιμετωπίσω, προσπάθησα και προσπαθώ, να κάνω το σωστό. Γιατί, όπως είχε πει ο συγγραφέας H. Jackson Brown Jr. «Ζήστε έτσι ώστε όταν τα παιδιά σας σκέφτονται τη δικαιοσύνη και την ακεραιότητα, να σκέφτονται και εσάς».
Κι αυτό προσπαθώ…

Δημοτικό Συμβούλιο: Ένα θέμα που δημιουργεί προβληματισμούς

Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός
Είναι γεγονός, πως η στήριξη των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, των εργαζομένων και η διεκδίκηση μιας καλύτερης ποιότητας ζωής για τους δημότες της πόλης των Αχαρνών, από τους εκπροσώπους παλαιότερα της ΠΑΣΥΜ και τα τελευταία χρόνια από την «Λαϊκή Συσπείρωση» είναι αδιαμφισβήτητη. Και γι’ αυτό έχει κερδίσει την εκτίμηση όλων και την δική μας.
Στο Δημοτικό Συμβούλιο της Τρίτης 30/1/2024, η «Λαϊκή Συσπείρωση» ζήτησε να έρθει ως θέμα, οι χρεώσεις από την Οικονομική Υπηρεσία σε δημότες για εισφορά σε χρήμα για τις κατοικίες τους που ευρίσκοντο σε περιοχές που κυρώθηκε η Πράξη Εφαρμογής, αιτούμενη να ληφθεί υπόψη από την Δημοτική Αρχή, η οικονομική δυσκολία στην οποία βρίσκονται οι ιδιοκτήτες που έλαβαν τα σημειώματα.
Σύμφωνα με την παράγραφο 7 του άρθρου 8 του ν. 1337/1983 «Επέκταση των πολεοδομικών σχεδίων, οικιστική ανάπτυξη και σχετικές ρυθμίσεις», όπως αυτό ίσχυε πριν την τροποποίησή του με την παρ.1 του άρθρου 1 του ν. 4315/2014, σε περίπτωση που η συμμετοχή σε γη πρέπει να ληφθεί από μη ρυμοτομούμενο τμήμα ιδιοκτησίας, πλην όμως κατά την κρίση της αρχής το τμήμα γης που πρόκειται να αποτελέσει αντικείμενο εισφοράς δεν είναι αξιοποιήσιμο πολεοδομικά ή η αφαίρεσή του είναι φανερά επιζήμια για την ιδιοκτησία, μπορεί να μετατρέπεται σε ισάξια χρηματική συμμετοχή που διατίθεται αποκλειστικά για τη δημιουργία κοινόχρηστων και κοινωφελών χρήσεων και σκοπών. Για την πραγματοποίηση της μετατροπής εφαρμόζονται ανάλογα οι διατάξεις του άρθρου 9 για την εισφορά σε χρήμα. Σύμφωνα δε με το άρθρο 9 του ίδιου νόμου, όπως ίσχυε κατά το ίδιο χρονικό σημείο, οι ιδιοκτήτες των ακινήτων που περιλαμβάνονται σε περιοχές ένταξης και επέκτασης κατά το άρθρο 1 του νόμου αυτού και διατηρούνται ή διαμορφώνονται σε νέα ακίνητα, συμμετέχουν με καταβολή χρηματικής εισφοράς στην αντιμετώπιση της δαπάνης για την κατασκευή των βασικών κοινόχρηστων πολεοδομικών έργων (παρ.1).
Η εν λόγω εισφορά σε χρήμα δεν συνιστά αποζημίωση των ιδιοκτητών των ρυμοτομούμενων εκτάσεων, αλλά αποτελεί χρηματική υποχρέωση, δυνάμει των διατάξεων των παραγράφων 3 και 4 του άρθρου 24 του Συντάγματος και της παραγράφου 1 του άρθρου 9 του ν. 1337/1983, των ιδιοκτητών των μη ρυμοτομούμενων εκτάσεων που εντάσσονται στο σχέδιο πόλης, λόγω της υποχρεωτικής συμμετοχής των ιδιοκτησιών τους, στη διάθεση των εκτάσεων που είναι απαραίτητες για να δημιουργηθούν κοινόχρηστα πολεοδομικά έργα.
Η εισφορά αυτή για τους δήμους που έχουν δική τους ταμειακή υπηρεσία, η εισφορά σε χρήμα βεβαιώνεται απευθείας στην υπηρεσία αυτή, μετά την κύρωση της πράξης εφαρμογής. Η εισφορά εισπράττεται, σύμφωνα με τις διατάξεις περί εισπράξεως δημόσιων εσόδων, ως έσοδο του οικείου δήμου και αποδίδεται σε αυτούς κάθε μήνα. Το ποσό της εισφοράς αυτής διατίθεται από τον δήμο για την εκτέλεση των βασικών κοινοχρήστων πολεοδομικών έργων είτε από τον ίδιο είτε από εξουσιοδοτημένο από αυτόν φορέα, καθώς και για την εκπόνηση πολεοδομικών μελετών και μελετών πράξεων εφαρμογής. Κάθε διάθεση της εισφοράς αυτής για άλλο σκοπό είναι άκυρη (παρ.3).
Σημειώνουμε ότι, η εισφορά σε χρήμα υπόκειται στην πενταετή αποσβεστική προθεσμία της παρ.1 του άρθρου 2 του α.ν. 344/1968, η οποία ξεκινά από το τέλος του έτους κατά το οποίο κυρώθηκε η πράξη εφαρμογής, ως έτος στο οποίο ανάγεται η εισφορά αυτή. Μετά την πάροδο απραξίας της πενταετούς προθεσμίας, αποσβήνεται πλήρως το δικαίωμα του Δήμου να επιβάλλει και να βεβαιώσει την εισφορά σε χρήμα σε βάρος του υπόχρεου, εκτός αν ο αρμόδιος για την έκδοση και βεβαίωση της εισφοράς του Δήμου, επικαλεστεί και αποδείξει ότι συντρέχουν οι εξαιρετικές περιπτώσεις του εδαφίου β’ της παρ.1 του άρθρου 2 του α.ν. 344/1968, εξαιτίας των οποίων δεν ήταν εφικτή η εμπρόθεσμη έκδοση πράξης επιβολής της εισφοράς και η βεβαίωσή της.
Από τα πιο πάνω γίνεται σαφές ότι
α) ο Δήμος δεν νομοθετεί αλλά εφαρμόζει την νομοθεσία
β) ο πολίτης, όπως έχει δικαιώματα και τα οποία πολλές φορές τα διεκδικεί έντονα, έχει και υποχρεώσεις. Είναι επομένως λογικό, όταν θέλει στην περιοχή που βρίσκεται η κατοικία του, να κατασκευαστούν δρόμοι, πεζοδρόμια, παιδικές χαρές κ.α., τότε θα πρέπει να συμμετέχει στην υλοποίηση αυτών των έργων, καταβάλλοντας την προβλεπόμενη από τον νόμο εισφορά.
γ) Απορία γεννά η θέση, «δεν έχω χρήματα» αλλά αγόρασα οικόπεδο κι έκτισα σπίτι που ορισμένες φορές είναι αρκετά καλό.
Με σεβασμό προς όλους, προτείνεται η σοβαρή προσέγγιση των θεμάτων και ασφαλώς, η διευκόλυνση των δημοτών στην καταβολή της εισφοράς.
Είναι εύκολο να λέμε «είμαστε με τους πολίτες», δύσκολο είναι να υπερασπίζεσαι το δίκιο και τα συμφέροντα του κοινωνικού συνόλου, της δημιουργίας μιας ανθρώπινης πόλης.

Αφιερωμένο στους εχθρούς…

Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός
Πόσο δύσκολο αλήθεια είναι να μπορεί κάποιος να γνωρίζει την σημασία της κάθε στιγμής, της όποιας συμπεριφοράς, καθώς και το γεγονός πως η ζωή συνεχίζεται μετά από την όποια διαδικασία και πως πρέπει να παραμένει σταθερός στις θέσεις και στις αρχές του;
Αφορμή για τα πιο πάνω αποτέλεσε ένα μήνυμα ανώνυμου αναγνώστη της ιστοσελίδας μου για το οποίο δεν θέλω να κάνω κάποια αναφορά, όμως επειδή ορισμένοι επιθυμούν να δείχνουν στον κόσμο εχθρούς και «σωτήρες», καλούς και κακούς, ικανούς και άχρηστους, χρησιμοποιώντας απαράδεκτες μεθόδους, καταθέτω τις σκέψεις μου για το πώς αντιλαμβάνομαι την πολιτική συμπεριφορά ενός πολίτη που ενδιαφέρεται για την πρόοδο της κοινωνίας, για την άμβλυνση των κοινωνικών ανισοτήτων.
Οι πολιτικές αναμετρήσεις φέρνουν ενώπιον των πολιτών πρόσωπα, κόμματα, παρατάξεις, που έχουν όπως διακηρύσσουν, τις δικές τους θέσεις για μια καλύτερη ποιότητα ζωής.
Οι πολίτες με την ψήφο τους επιλέγουν εκείνους που πιστεύουν πως μπορούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των καιρών, να δώσουν λύσεις σε μεγάλα προβλήματα.
Εύλογο είναι, πως κατά την διάρκεια ενός προεκλογικού αγώνα να υπάρχουν αντιπαραθέσεις. Είναι ένας αγώνας για επικράτηση, μία εκλογική μάχη όχι εχθρών αλλά ανθρώπων που έχουν διαφορετική άποψη για την διαχείριση μιας πόλης, μιας χώρας.
Όταν όμως τελειώσουν οι εκλογές, εχθροί δεν υπάρχουν. Η μάχη των ιδεών ασφαλώς και συνεχίζεται, όμως άλλο είναι η προσπάθεια για να πεισθούν οι άλλοι για την ορθότητα των απόψεων ενός πολίτη ή μιας παράταξης κι άλλο να τοποθετούνται αυθαίρετα κι αβίαστα στην κατηγορία του εχθρού, του ακατάλληλου, του διεφθαρμένου οι "αντίπαλοι".
Μετά την διαδικασία των εκλογών, συνεχίζεται ο αγώνας για μια καλύτερη πόλη, για μια καλύτερη ποιότητα ζωής με όλα εκείνα τα μέσα που προβλέπονται από το δημοκρατικό μας πολίτευμα. Δεν πρέπει να ενεργούμε σαν ανθρωποφάγοι, δεν πρέπει να επιτρέψουμε να κυριαρχούν μέσα μας κατώτερα συναισθήματα.
Όποιος κατηγορεί για εχθρούς της δημοκρατίας, για διεφθαρμένους, πολιτικά πρόσωπα ή πολίτες, θα πρέπει επώνυμα να παρουσιάζει στοιχεία, αναλαμβάνοντας και τις ευθύνες για τα όσα υποστηρίζει.
Όποιος κρύβεται πίσω από ανώνυμες και πολύ χαμηλού επιπέδου κατηγορίες, προσπαθώντας με αυτόν, τον αήθη τρόπο, να παρασύρει όσους μπορεί σε «εκτιμήσεις» που είναι ατεκμηρίωτες και μόνο προσωπικές, έχει «πονηρούς» σκοπούς.
Όποιος δε, προσπαθεί να «φιμώσει» όποιους τολμούν να λένε την αλήθεια, έχει έλλειμμα δημοκρατικής συνείδησης, υπηρετεί το σύστημα.
Όμως, επειδή δεν είμαστε μια κοινωνία αγγέλων, αλλά μία κοινωνία με ανθρώπους που έχουν και προτερήματα αλλά κι ελαττώματα, είναι παραδεκτό πως ελάχιστοι είναι οι μπροστάρηδες, εκείνοι που ορθώνουν το ανάστημά τους απέναντι σε εκείνους που με τις ενέργειές τους προκαλούν βλάβη στο δημόσιο συμφέρον.
Αν είσαι καλός πού ’ναι οι οχτροί σου; (Μενέλαος Λουντέμης)
Οι εχθροί μου είναι πολλοί και κατά μία περίεργη σύμπτωση, βρίσκονται όλοι εντός των πολιτικών κυκλωμάτων ή στις παρυφές των. Δηλαδή είναι τα λεγόμενα «τσιράκια».
Ο Τσε Γκεβάρα είχε πει: «Είναι θλιβερό να μην έχεις φίλους, αλλά είναι ακόμα πιο θλιβερό να μην έχεις εχθρούς».
Επομένως είναι θετικό το γεγονός ότι έχω εχθρούς! Είναι επιλογή! Μία επιλογή, που αν την είχαν κάνει και άλλοι, ίσως τα πράγματα στην πόλη των Αχαρνών, να ήταν διαφορετικά.
Κλείνοντας, αφιερώνω σε όλους εκείνους που αρέσκονται μόνο να βρίζουν τις πιο κάτω ρήσεις:
Έχεις εχθρούς; Καλώς! Αυτό σημαίνει ότι έχει ορθώσει το ανάστημά σου για κάτι, κάποτε στη ζωή σου. (Ουίνστον Τσώρτσιλ)
Έχω κάνει μόνο μια προσευχή στο Θεό: «Θεέ μου, κάνε τους εχθρούς μου γελοίους». Και ο Θεός με εισάκουσε. (Βολταίρος)
Αφιερωμένο με αγάπη στους εχθρούς…

Στον απόηχο των δημοτικών εκλογών

Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός
Οι δημότες με το συντριπτικό ποσοστό νίκης  (70,75%) που έδωσαν στον Σπύρο Βρεττό, έστειλαν ένα ηχηρό μήνυμα σε όλους εκείνους, που επί μήνες, προσπαθούσαν να παρουσιάσουν την δημοτική αρχή ως… εγκληματική οργάνωση!
Και το μήνυμα, ξεκάθαρο, ήταν: «Μασάει η κατσίκα ταραμά»;
Ποτέ στο παρελθόν δεν είχε πέσει τόση λάσπη κατά πολιτικών προσώπων. Γιατί η πολιτική αντιπαράθεση είναι πάντα δεκτή κι ωφέλιμη για την δημοκρατία. Η λάσπη όμως;
Με πρωτόγνωρο μένος, ορισμένοι υποψήφιοι, προσπαθούσαν να πείσουν τους δημότες, πως η παράταξη του δημάρχου αποτελείται από κακοδιαχειριστές του δημοσίου χρήματος. Κάποια από τα επιχειρήματά τους, στηριζόντουσαν σε πόρισμα του Ελεγκτικού Συνεδρίου μετά από έλεγχο στον Δήμο Αχαρνών. Όμως θα έπρεπε, πριν ξεκινήσουν τις καταγγελίες, να αναρωτηθούν, γιατί το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν έστειλε το πόρισμα στον εισαγγελέα ζητώντας να ερευνηθεί η υπόθεση και να απαγγελθούν κατηγορίες;
Θα φέρουμε σαν παράδειγμα την αναφορά των ελεγκτών σε επισκευές οχημάτων – απορριμματοφόρων του Δήμου. Η καταγραφή των επισκευών και τα ποσά ολόσωστα όπως σωστή είναι και η ημερομηνίες που έγιναν οι επισκευές. Κι η χρονική περίοδος κατά σύμπτωση, είναι αυτή που την χώρα είχε κτυπήσει ο covid – 19 κι επομένως τα μέτρα υγιεινής θα έπρεπε να είναι αυξημένα για την προστασία των πολιτών. Αναγκαία επομένως η καθημερινή αποκομιδή των απορριμμάτων. Ο στόλος οχημάτων όμως του Δήμου (αυτός που παρέλαβε η Δημοτική Αρχή από την προηγούμενη) ήταν όχι απλά γερασμένος, αλλά για απόσυρση. Το ταμείο του Δήμου ήταν άδειο (η προηγούμενη δημοτική αρχή, σαν καλή νοικοκυρά που ήταν, δεν ήθελε να αφήσει «σκουπίδια» στο Ταμείο) αλλά και χρήματα να υπήρχαν, οι διαδικασίες αγοράς νέων απορριμματοφόρων είναι χρονοβόρες και πολλές φορές ξεπερνούν τον χρόνο! Επομένως, η μοναδική λύση που είχε ο Σπύρος Βρεττός για να κρατά την πόλη καθαρή, να υπάρχει το καλύτερο δυνατό υγιεινό περιβάλλον, που δεν θα κινδυνεύουν παιδιά και δημότες από την μετάδοση του ιού ή από άλλα μικρόβια, ήταν η καθημερινή αποκομιδή των απορριμμάτων με το οποιοδήποτε κόστος. Έπραξε σωστά ο δήμαρχος; Η απάντηση είναι ΝΑΙ και γι’ αυτό δεν του απεδόθη καμία κατηγορία. Οι αντίπαλοί του όμως, έκαναν σημαία αυτό το θέμα, μιλώντας στην καλύτερη περίπτωση, για κατασπατάληση των χρημάτων του Δήμου.
Όταν την Πάρνηθα έπληξε η καταστροφική πυρκαγιά, με αποτέλεσμα να καούν σπίτια συμπολιτών μας, άρχισαν να κατηγορούν τον δήμαρχο και συλλήβδην όλη την Δημοτική Αρχή γιατί – όπως υποστήριζαν – δεν είχε λάβει τα απαραίτητα μέτρα και πως άφησε την Πάρνηθα και τα σπίτια να καούν! Θα τους έδινε ένα έστω ελαφρυντικό κάποιος, αν οι κατήγοροι, ήταν στην πρώτη γραμμή πυρός κι αγωνιζόντουσαν με όλες τους τις δυνάμεις, για την αντιμετώπιση της φωτιάς. Όμως, οι περισσότεροι, κάνανε κριτική του καναπέ, κατηγορούσαν απλά και μόνο για να δημιουργήσουν αρνητική εικόνα για τον δήμαρχο και τους συμβούλους του.
Το τι είπανε αλλά και το τι γράψανε ήταν άδικο, ήταν ψέμα και γι’ αυτό οι δημότες δεν παρασύρθηκαν. Οι δημότες είδαν τους άνδρες της Πολιτικής Προστασίας του Δήμου, τους εθελοντές, τους άνδρες της Πυροσβεστικής να μάχονται με τις φλόγες, τον δήμαρχο και τους συμβούλους του, να είναι εκεί δίπλα τους και αυτό κανείς δεν μπορεί να το διαγράψει από την μνήμη τους, όσα και όποια ψέματα πει.
Το τραγικότερο όμως όλων ήταν, η προσπάθεια σπίλωσης ονόματος αντιδημάρχου με αναφορά σε τάχα σύλληψή του για ναρκωτικά! Στον βωμό της εξουσίας, θυσίασαν υπολήψεις, αξιοπρέπειες, ανθρώπων που ούτε καν τους είχαν πειράξει!
Για να γίνει κατανοητή η αντίδρασή μου σε αυτό το λεπτό αλλά και τόσο σοβαρό θέμα, παραθέτω το πιο κάτω περιστατικό.
Ενημερώθηκα ότι νυν δημοτικός σύμβουλος και ταυτόχρονα υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος παράταξης, έχασε με τελεσίδικη απόφαση την ιδιότητα του δημοτικού συμβούλου. Έκανα ανάρτηση της είδησης χωρίς όμως να αναφέρω το όνομα του. Δέχθηκα επιθετικά έως προσβλητικά μηνύματα που με προέτρεπαν να γράψω το όνομα του συμβούλου όμως δεν το έκανα. Όλοι μας έχουμε οικογένεια, παιδιά, και η κάθε αναφορά μας θα πρέπει να είναι προσεγμένη.
Εκείνοι που προσπάθησαν να εκθέσουν τον αντιδήμαρχο, άραγε δεν σκέφτηκαν τα αυτονόητα; Θα πει κάποιος πως δεν προσπάθησαν να επαληθεύσουν την πληροφορία που τους δόθηκε, θα ασχολούντο με το ηθικό μέρος;
Κλείνοντας θα ήθελα να αναφερθώ και στα πρωτοσέλιδα εφημερίδων που δεν κυκλοφορούν στην πόλη, μοιράστηκαν πόρτα - πόρτα και που κατά σύμπτωση, όλα είχαν να κάνουν με την «κακοδιαχείριση» του δήμαρχου Σπύρου Βρεττού! Για άλλα προβλήματα της πόλης δεν έχουν γράψει ποτέ και είμαστε βέβαιοι πως ούτε θα γράψουν στο μέλλον. Το γιατί; Αυτοί γνωρίζουν.
Οι δημότες έχουν δίκιο να διεκδικούν μια καλύτερη ποιότητα ζωής.
Οι δημότες ζώντας σε μια πόλη με χρόνια προβλήματα, έχουν χίλια δίκια να γίνονται υπερβολικοί και καμιά φορά άδικοι στην κριτική που ασκούν στους εκάστοτε διοικούντες.

Οι δημότες με την ψήφο τους βροντοφώναξαν ότι εμπιστεύονται τον Σπύρο Βρεττό και την παράταξή του.
Όσοι όμως ασχολούνται με τα κοινά, που επιθυμούν να υπηρετήσουν τον θεσμό της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ή και μεγαλύτερο θεσμό, θα πρέπει να έχουν περάσει προηγουμένως από το σχολείο της γνώσης, της ευπρέπειας, της αλήθειας. Για να έχουν την δυνατότητα να προσφέρουν τα μέγιστα στους πολίτες…

Οι «πονηρούληδες» των Κοιμητηρίων

 

Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός

Από μικρός ένοιωθα δέος όταν επισκεπτόμουν ένα κοιμητήριο. Εκεί συναντούσες τους κεκοιμημένους. Ήρωες, αξιωματούχοι, καλλιτέχνες, απλοί άνθρωποι, ο ένας δίπλα στον άλλον χωρίς ταξικές διακρίσεις, άλλοι ενταφιασμένοι σε εντυπωσιακά μνήματα κι άλλοι σε απλά, φτωχικά που όμως έδειχναν την αγάπη και τον σεβασμό των συγγενών.
Όταν το 2010 μου έγινε το πρώτο κάλεσμα να βάλω σε τάξη τα ξεχαρβαλωμένα κοιμητήρια Αχαρνών λόγω της κακοδιοίκησης της προηγούμενης δημοτικής αρχής, δεν περίμενα πως θα συναντούσα συμπεριφορές και τακτικές που μόνο σε αυτόν τον ιερό χώρο δεν έπρεπε να υπάρχουν. Αυτό δε που μου δημιούργησε συναισθήματα λύπης και οργής ταυτόχρονα, ήταν η εκμετάλλευση του πόνου των χαροκαμένων ανθρώπων, ειδικότερα εκείνων που είχαν χάσει νέα παιδιά, από… «πονηρούληδες».
Μέσα σε τρεις περίπου μήνες, με την αμέριστη συνεργασία των εργαζομένων, όχι μόνο κατεγράφησαν οικονομικές εκτροπές αλλά και τα κοιμητήρια και οι εκεί επιχειρήσεις του Δήμου, ξεκίνησαν και πάλι να λειτουργούν.
Επειδή μάλιστα έχω ως αρχή, να υπάρχουν ΠΑΝΤΑ ΜΑΡΤΥΡΕΣ, σε ελέγχους που πραγματοποιούσα, ζητούσα να είναι παρόντες ο αείμνηστος Νίκος Γκασούκας και ο τότε δημοτικός σύμβουλος Θάνος Τραβασάρος.
Τα όσα κατεγράφησαν στην Έκθεση που παρέδωσα στην πρόεδρο της Δημοτικής Επιχείρησης «ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗ» συζητήθηκαν στο διοικητικό της συμβούλιο. Τα όσα έχουν καταγραφεί στα πρακτικά της επιχείρησης είναι και για γέλια αλλά και για κλάματα. Αφενός δόθηκε υπόσχεση από εμπλεκόμενο με την προηγούμενη διοίκηση να τακτοποιήσει εντός δεκαπέντε ημερών τις οικονομικές εκκρεμότητες (ποτέ δεν έγινε), αφετέρου, εκδηλώθηκε το μένος ατόμων της τότε Δημοτικής Αρχής στο πρόσωπό μου. Μάλιστα, μετά από έντονες πιέσεις της τότε δημοτικής αρχής, η πρόεδρος της «ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗΣ» με απομάκρυνε.
Σημειώνω, ότι ο Θάνος Τραβασάρος, όταν έμαθε ότι η διοίκηση της ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗΣ με απομάκρυνε, ήρθε τρεις φορές στο σπίτι μου και ζήτησε να βάλει το θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο, να ζητήσει να επανέλθω στη θέση μου και να επισημάνει τη σημαντική δουλειά που είχα κάνει. Ζήτησα να μην το πράξει λέγοντας ότι αυτό ήταν ένα θέμα που αφορούσε την ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗ κι εμένα κι όχι το Δημοτικό Συμβούλιο.
Για όλα όσα έγιναν και που ορισμένα από αυτά παρουσιάζονται πιο πάνω, υπάρχουν αδιαμφισβήτητα στοιχεία καθώς επίσης κι αντίγραφο της Έκθεσης.
Το 2015 η τότε Δημοτική Αρχή, δεχόμενη έλεγχο από το Σώμα Ελεγκτών – Επιθεωρητών Δημόσιας Διοίκησης με συμπεριέλαβε σε μία ομάδα εργασίας για τον έλεγχο των κοιμητηρίων.
Τελικά, ανέλαβα μόνος τον έλεγχο της κατάστασης των κοιμητηρίων Δήμου Αχαρνών και ο έλεγχος αυτός έφερε στην επιφάνεια… δράκους!
Ο έλεγχος καταγραφής των μνημείων του Νέου Κοιμητηρίου Αχαρνών, άρχισε στις 4 Μαΐου 2015 και ολοκληρώθηκε στις 7 Αυγούστου 2015.
Αξίζει να σημειωθεί πως αιρετοί αλλά και εργαζόμενοι που γνώριζαν τα των κοιμητηρίων μου έλεγαν να μην ασχοληθώ γιατί δεν πρόκειται να βγάλω άκρη.
Σε συνεργασία με το Γραφείο Κοιμητηρίου διασταυρώθηκαν τα αποτελέσματα του ελέγχου με τα στοιχεία της υπηρεσίας και διαπιστώθηκαν τα πιο κάτω:
α) παρεμβάσεις με διορθωτικό κι αλλαγές ονομάτων
β) προσθέσεις οικογενειακών τάφων σε διαδρόμους και πλατείες
γ) διαφορετική θέση οικογενειακών από εκείνη που ήταν σημειωμένη στο ταφολόγιο και
δ) καταχωρήσεις που δεν ανευρέθηκαν
Κατά τον έλεγχο πινάκων της Οικονομικής Υπηρεσίας για την περίοδο 2000 – 2015 διαπιστώθηκαν
1) Πωλήσεις μνημείων (παραχωρητήρια) σε περισσότερους του ενός δικαιούχου
2) Πωλήσεις μνημείων σε συγκεκριμένο τετράγωνο και θέση όμως η ανέγερσή τους πραγματοποιήθηκε αλλού
3) Πωλήσεις μνημείων σε χώρους πλατείας ή διαδρόμων
Κατά τον δειγματοληπτικό έλεγχο συμβολαίων ευρέθησαν
α) συμβόλαια που δεν αναγράφουν τον αριθμό διπλοτύπου της Οικονομικής Υπηρεσίας
β) συμβόλαια χωρίς στρογγυλή σφραγίδα του δήμου
γ) Είχαν παραχωρηθεί από το Δημοτικό Συμβούλιο τιμής ένεκεν 25 χώροι τριετούς ταφής που αρκετοί εξ αυτών, κατά παράβαση του Κανονισμού και των όρων παραχώρησης, είχαν μετατραπεί σε οικογενειακούς.
Επίσης, για σημαντικό αριθμό πωληθέντων μνημείων, δεν είχαν εκδοθεί συμφωνητικά ή προσύμφωνα παραχώρησης.

Στην Έκθεση που παραδόθηκε στο ΣΕΕΔΔ αλλά και στον τότε δήμαρχο, σε κάθε ενότητα που αφορούσε τα τετράγωνα του κοιμητηρίου υπήρχε η πιο κάτω σημείωση:
Η Υπηρεσία οφείλει άμεσα να αποστείλει σημειώματα στους δημότες που τους έχουν παραχωρηθεί οι πιο πάνω χώροι και να τους ενημερώσει πως αν δεν προβούν στην τακτοποίηση των υποχρεώσεών τους όπως προβλέπονται από τον κανονισμό, αυτοί θα επανέλθουν στην κυριότητα του Δήμου.
Η υπηρεσία ανταποκρίθηκε στο μέτρο των δυνατοτήτων της και αφενός τα έσοδα του Δήμου από τέλη και δικαιώματα του Κοιμητηρίου εκτοξεύθηκαν υψηλά αφετέρου, δημότες απέφυγαν την δυσάρεστη εξέλιξη, να απολέσουν τον οικογενειακό τους τάφο.
Ακόμη στην Έκθεση υπήρξε σημείωση για τα μνημεία που είχαν ενταφιαστεί νέα παιδιά και για τα οποία, αν και οι γονείς είχαν λάβει υποσχέσεις ότι θα μπορέσουν να τα αγοράσουν, το θέμα τους δεν είχε λυθεί.
Σε συνεργασία με τον τότε πρόεδρο της ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗΣ Γιώργο Σιδηρόπουλο, έγιναν όλες εκείνες οι ενέργειες προκειμένου να δοθούν τα μνημεία στους γονείς. Δημιουργήθηκε σε ελεύθερο χώρο του κοιμητηρίου χώρος όπου σχεδιάστηκαν αντίστοιχοι χώροι τριετούς ταφής προκειμένου να μην αλλοιωθεί το ισοζύγιο του Κοιμητηρίου. Με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, εγκρίθηκε η τροποποίηση του σχεδίου του Κοιμητηρίου με την προσθήκη των νέων χώρων τριετούς ταφής καθώς επίσης, με άλλη απόφαση, δόθηκαν τα μνημεία των νέων παιδιών στους συγγενείς. Στην εισήγηση για την παραχώρηση, υπήρχε η θέση του μνημείου και το όνομα του θανόντος.
Νοιώθω ακόμη και σήμερα, ότι αυτή η παρέμβαση, ήταν και είναι η σημαντικότερη πράξη που έχω κάνει στη ζωή μου. Κι ευχαριστώ τον τότε πρόεδρο της ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗΣ που στήριξε αυτή την προσπάθεια.
Σημειώνω, πως υπήρξαν «σειρήνες» που μας πλησίασαν για να πάρουμε το κάτι τις μας από τους γονείς, όμως ευγενικά αρνηθήκαμε. Ποιος μπορεί να πιάνει στα χέρια του με τέτοια χρήματα; Ποιος μπορεί να εκμεταλλεύεται τον πόνο των γονιών που έχασαν τα παιδιά τους;
Κι όμως υπήρξαν…
Τα όσα όμως έγιναν στη συνέχεια, ξεπερνούν και την πιο νοσηρή φαντασία.
Γι’ αυτά, στο επόμενο.

Πραγματιστές εναντίων «θαυματοποιών»…

Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός
Όσο πλησιάζουμε πιο κοντά στις αυτοδιοικητικές εκλογές τόσο παρατηρούμε νέους πολιτικούς σχηματισμούς, νέες παρατάξεις, να διεκδικούν τον δημαρχιακό θώκο, προτάσσοντας τα δικά τους επιχειρήματα, καταθέτοντας το όραμά τους για το αύριο της πόλης.
Η δημοκρατία επιτρέπει στον κάθε πολίτη να διεκδικήσει αξιώματα και θέσεις στην αυτοδιοίκηση, χωρίς να θέτει περιοριστικούς κανόνες εκτός από εκείνους που το Σύνταγμα υπαγορεύει.
Κι αυτό είναι αλήθεια, πως έχει σαν αποτέλεσμα, να διεκδικούν υψηλά αξιώματα από τα οποία πηγάζουν μεγάλες ευθύνες, άτομα που δεν διαθέτουν, εκτός από την φιλοδοξία τους, τα εχέγγυα εκείνα που δίνουν την βεβαιότητα ότι ο υποψήφιος διαθέτει τις γνώσεις, τις εμπειρίες και την θέληση, όχι για να κάνει αυτά που θέλει (αυτά μπορεί να τα κάνει σπίτι του, στην δική του επιχείρηση), αλλά αυτά που ΠΡΕΠΕΙ να γίνουν για την αντιμετώπιση των προβλημάτων, για την βελτίωση της ποιότητας ζωής των πολιτών.
Η αλήθεια είναι ότι δημότες των Αχαρνών, έζησαν για πολλά χρόνια σε έναν τρόπο διαχείρισης της εξουσίας που υποβάθμιζε συνεχώς την ποιότητα ζωής τους, που έκανε την καθημερινότητα τους όλο και πιο δύσκολη, πιο ανυπόφορη.
Εγκληματικότητα, ανεργία, επικίνδυνοι δρόμοι γεμάτοι λακκούβες, έλλειψη χώρων άθλησης και αναψυχής, ανεπαρκείς υπηρεσίες προς τους δημότες από τον Δήμο, με απλά λόγια, υποβάθμιση στην κατώτερη βαθμίδα της ποιότητας ζωής των δημοτών.
Πριν τέσσερα περίπου χρόνια, στο τιμόνι του Δήμου Αχαρνών βρέθηκε μια νέα δημοτική αρχή η οποία έδωσε την υπόσχεση ότι θα αγωνιστεί για την αναβάθμιση της πόλης, για την καλυτέρευση της ποιότητας ζωής των δημοτών.
Τα κατάφερε;
Υπάρχουν εκείνοι που βάζουν θετικό πρόσημο στα πεπραγμένα της δημοτικής αρχής, υπάρχουν όμως κι εκείνοι που διαμαρτύρονται γιατί διαπιστώνουν πως τα προβλήματα του χθες δεν λύθηκαν ακόμα.
Δίκιο έχουν κι οι δύο πλευρές.
Αυτοί που διαπίστωσαν έργα που βελτίωσαν την καθημερινότητά τους ασφαλώς και βάζουν οι περισσότεροι, θετικό πρόσημο στην δημοτική αρχή.
Εκείνοι που βαδίζουν ακόμα σε χωματόδρομους, που οι λακκούβες στους δρόμους που κυκλοφορούν καταστρέφουν τα αυτοκίνητά τους ενώ ταυτόχρονα δημιουργούν συνθήκες για ατυχήματα, έχουν συγκεκριμένους λόγους να διαμαρτύρονται. Δεν «μετράνε» αν έχουν γίνει έργα σε άλλες περιοχές, βλέπουν το δικό τους πρόβλημα, θέλουν να γίνουν όλα όσα πρέπει και δικαιούνται στην περιοχή τους.
Όμως, σε έναν ρημαγμένο δήμο, με άδεια ταμεία, με χιλιάδες υποχρεώσεις, μπορούν μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα να γίνουν όλα εκείνα που δεν έγιναν τα προηγούμενα χρόνια;
Η πολιτική είναι χώρος προσφοράς και πρέπει να κοιτάζεις να κάνεις το σωστό και ταυτόχρονα να ακούς την κριτική, όσο οξεία και να είναι. Πρέπει να τα αντιμετωπίζεις όλα με ψυχραιμία και αξιοπρέπεια. Η πολιτική έχει δύο πτυχές, το ένα κομμάτι ναι ”μπράβο” τα έχει κάνει καλά, και το άλλο, είναι το άσχημο κομμάτι και οι διαμαρτυρίες.
Μιλώντας πριν αρκετό καιρό με τον δήμαρχο Σπύρο Βρεττό μου είχε πει: «Θαυματοποιοί δεν είμαστε, προσπαθούμε. Δεν μπορούμε να εξαφανίσουμε ως δια μαγείας τα πολλά προβλήματα της πόλης, δεν μπορούμε να πούμε “γεννηθήτω ανάπτυξη”. Αγωνιζόμαστε και βήμα – βήμα, προχωρούμε στη δημιουργία μιας πόλης που θα προσφέρει στους δημότες όλα όσα δικαιούνται, αγωνιζόμαστε να κάνουμε την πόλη μας από παράδειγμα προς αποφυγή, υπερήφανη πόλη».
Λίγες εβδομάδες πριν τις δημοτικές εκλογές, πολλοί είναι εκείνοι που επιθυμούν κι επιλέγουν την επανεκλογή του Σπύρου Βρεττού στο τιμόνι του Δήμου Αχαρνών.
Έχουν διαπιστώσει πως οι δήμαρχοι με τις ουτοπικές προεκλογικές υποσχέσεις των τελευταίων δέκα-δεκαπέντε ετών μόνο προβλήματα προσέθεσαν στην καθημερινότητά τους, υποβάθμισαν την ποιότητα ζωής τους.
Οι δημότες σήμερα αναζητούν έναν πιο ρεαλιστικό προεκλογικό λόγο και διαπιστώνουν ότι η δημοτική αρχή του Σπύρου Βρεττού, μπορεί να μην εκπληρώνει όλες τις προσδοκίες τους, αλλά μάλλον αποτελεί πιο αξιόπιστη επιλογή από τα όσα υπόσχονται οι άλλες δημοτικές παρατάξεις, ορισμένες εκ των οποίων, υπόσχονται έργα και ημέρες που ούτε ο μεγάλος μάγος Χουντίνι δεν θα σκεφτότανε να υποσχεθεί.

Περιμένουμε…

Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός
Οι εκλογές της πρώτης Κυριακής περάσανε. Το 41% των Ελλήνων έδειξαν με την ψήφο τους ότι επιλέγουν για πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη και κυβέρνηση τη Νέα Δημοκρατία.
Και μπορεί ο πρωθυπουργός της χώρας, οι υπουργοί, οι βουλευτές και τα κομματικά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας να χαίρονται γι’ αυτή την σημαντική επιτυχία, την εμπιστοσύνη σημαντικού ποσοστού του Ελληνικού λαού, οι Έλληνες όμως περιμένουν.
Περιμένουν οι Έλληνες να γίνουν προσπάθειες για μια καλύτερη ποιότητα ζωής, για την προστασία του Περιβάλλοντος.
Περιμένουν οι Έλληνες να υπάρξει ένα καλύτερο σύστημα Υγείας όπου ο κάθε ασθενής θα αντιμετωπίζεται σωστά από γιατρούς και νοσοκόμους, που δεν θα είναι σε λίστες αναμονής για μήνες προκειμένου να κάνουν κάποια εξέταση.
Περιμένουν οι Έλληνες να υπάρξουν θέσεις εργασίας για τους νέους, για να αξιοποιηθεί τόσο η επιθυμία τους για προσφορά, όσο και οι γνώσεις τους.
Περιμένουν οι Έλληνες, η πολιτεία να στηρίξει επιτέλους την εργαζόμενη μητέρα και να της προσφέρει σωστή εργασιακή σχέση που θα της επιτρέπει να είναι και μάνα και εργαζόμενη.
Περιμένουν οι Έλληνες να έχουν καλύτερη αστυνόμευση, περισσότερη ασφάλεια. Να εξαφανιστούν από τις γειτονιές οι έμποροι ναρκωτικών, οι έμποροι λευκής σαρκός, οι συμμορίες που εκτελούν συμβόλαια θανάτου.
Περιμένουν να δοθούν στην Παιδεία τα κονδύλια που απαιτούνται ώστε η εκπαιδευτική κοινότητα να μην αντιμετωπίζει προβλήματα.
Περιμένουν οι Έλληνες να δουν, τα βιβλία της Ιστορίας να τα γράφουν αξιόλογοι Έλληνες, με μοναδικό εφόδιό τους τις γνώσεις και την αντικειμενικότητα για τα γεγονότα κι όχι να γράφεται σε συνεργασία με Τούρκους.
Περιμένουν οι Έλληνες τα Πανεπιστήμια να γίνουν Ναοί Γνώσης κι όχι ορμητήρια κουκουλοφόρων.
Περιμένουν οι Έλληνες να υπάρχει αξιοκρατία στις προσλήψεις και να δοθεί στον εργαζόμενο το μεροκάματο που θα του εξασφαλίζει έναν αξιοπρεπή τρόπο ζωής.
Περιμένουν οι Έλληνες μια σοβαρή στάση στα εθνικά θέματα, μια αντιμετώπιση των προκλήσεων με αποτελεσματικό τρόπο που θα αποτρέψει στο μέλλον αμφισβητήσεις για περιοχές της Ελλάδας.
Περιμένουν οι Έλληνες να δουν την πολιτεία να αγκαλιάζει την Τρίτη Ηλικία όπως της αξίζει και να δοθούν συντάξεις που θα ικανοποιούν τις ανάγκες των συνταξιούχων, που θα τους επιτρέπει να ζουν αξιοπρεπώς.
Περιμένουν οι Έλληνες να δουν την πολιτεία να στρέφει την ματιά της στην Επαρχία και να στηρίζει τους αγρότες με όλες τις δυνάμεις της, να ενισχύσει τον πρωτογενή τομέα της οικονομίας που αποτελεί τον Σημαντικότερο πυλώνα της οικονομίας μας.
Περιμένουν οι Έλληνες να δουν την κυβέρνηση να λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα ώστε τα νησιά μας να μην είναι αποκομμένα και να νοιώθουν ασφαλείς οι νησιώτες.
Περιμένουν οι Έλληνες να δουν την δίκαιη φορολόγηση του κεφαλαίου, την τιμωρία των Τραπεζών που ρουφούν το αίμα των δανειοληπτών.
Περιμένουν οι Έλληνες να έχουν μια ανθρώπινη αντιμετώπιση από την Εφορία και μία σωστή αντιμετώπιση οι επαγγελματίες από τους εφοριακούς.
Περιμένουν οι Έλληνες μια πιο ευέλικτη λειτουργία του Δημοσίου και λιγότερη κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος.
Περιμένουν οι Έλληνες να ληφθούν μέτρα για την αντιμετώπιση της διαφθοράς και χρηστή διαχείριση του δημοσίου χρήματος.
Περιμένουν οι Έλληνες μια κυβέρνηση όλων των Ελλήνων, μια κυβέρνηση που θα τους κάνει να νοιώσουν περήφανοι, αισιόδοξοι.
Αυτά περιμένουν όλοι οι Έλληνες, αυτά περιμένουμε κι εμείς. Λέτε να μείνουμε στο περίμενε;