Παρασκευή, 18 Ιανουαρίου 2019

Αξιοσημείωτα όσα είπαν για τον Καταυλισμό ΚΑΠΟΤΑ



Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός
Το δημοσίευμα προ ημερών για τον καταυλισμό ΚΑΠΟΤΑ προκάλεσε πολλές αντιδράσεις. Καλά, μην φανταστείτε από εκείνους που έχουν την ευθύνη (κυβέρνηση, υπουργούς, βουλευτές, δημοτική αρχή και δημοτικές παρατάξεις). Όλοι αυτοί κάνανε κοινώς την… πάπια! Βλέπετε, σε λίγους μήνες έχουμε εκλογές και τα ψηφουλάκια χρειάζονται στον κάθε εθνοσωτήρα ή στον κάθε τοπικό σωτήρα.
Θέσεις, άλλες κόσμιες κι άλλες υβριστικές (ευτυχώς ήταν ελάχιστες) διατυπώθηκαν και παρουσιάζουν ανάγλυφα πως βλέπουν το συγκεκριμένο θέμα οι δημότες, είτε εκείνοι που βρίσκονται εντός καταυλισμού ΚΑΠΟΤΑ είτε εκτός.
Επειδή α) πάντα υπερασπίζομαι με θέσεις τις απόψεις μου και β) οι δημότες έχουν κι αυτοί άποψη, παρουσιάζω σήμερα ένα μείγμα από όλα όσα είπαν δημότες για το δημοσίευμα καθώς και την θέση μου για το συγκεκριμένο θέμα.

Η ΘΕΣΗ ΜΑΣ
Ο καταυλισμός ΚΑΠΟΤΑ δεν είναι μόνο μία από τις εστίες παραβατικών ατόμων. Είναι η ΝΤΡΟΠΗ όλων εκείνων των πολιτικών και δημοτικών παραγόντων που επέτρεψαν την μακρόχρονη λειτουργία του. Τώρα, για το αν στεναχωριέμαι για εκείνους που πιθανόν να χάσουν την δωρεάν στέγασή τους, ενημερώνω, πως πάρα πολύ στεναχωριέμαι για εκείνους τους περήφανους ανθρώπους που παρά την φτώχεια τους έχουν ψηλά το κεφάλι κι αγωνίζονται να θρέψουν την οικογένειά τους, τα παιδιά τους, χωρίς ταυτόχρονα να δημιουργούν προβλήματα στην υπόλοιπη κοινωνία. Με απλά λόγια, αυτοί οι φτωχοί άνθρωποι, δεν είναι παρασιτικοί οργανισμοί...
Θα πρέπει να γίνει κατανοητό, πως άλλο πράγμα είναι τα κοινωνικά προβλήματα που η πολιτεία οφείλει να δίνει απαντήσεις κι άλλο η δημιουργία γκέτο. 
Η πολιτική μου άποψη, για το πως μπορεί να λυθεί το πρόβλημα του καταυλισμού ΚΑΠΟΤΑ μετά από όλα όσα έχουν γίνει στα 20 χρόνια λειτουργίας του (σχολείο, εκκλησία) είναι η πιο κάτω.
1ο Βήμα: Να παραχωρηθεί από το αρμόδιο υπουργείο η συγκεκριμένη έκταση στον Δήμο Αχαρνών.
2ο Βήμα: Η περιοχή να χαρακτηριστεί ΟΙΚΙΣΜΟΣ (υπάρχει σχολείο και εκκλησία) και να γίνουν οι απαιτούμενες παρεμβάσεις, εντάσσοντας στο σχέδιο το συγκεκριμένο τμήμα του στρατοπέδου με την περιοχή "Άγιος Ιωάννης Ρώσος".
3ο Βήμα: Να βρεθεί ο τρόπος αποκατάστασης εκείνων των κατοίκων του καταυλισμού που αποδεδειγμένα ανήκουν στις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες.
Αν ήμουν υπεύθυνος για την λύση αυτού, του μεγάλου κοινωνικού προβλήματος που ακούει στο όνομα «Καταυλισμός Σεισμοπλήκτων Αχαρνών Στρατοπέδου ΚΑΠΟΤΑ» αυτά θα αγωνιζόμουν να κάνω.
Όλα τα υπόλοιπα είναι ανούσια λόγια που διαιωνίζουν το πρόβλημα προς όφελος όλων όσων εκμεταλλεύονται πολιτικά (ψηφοθηρία) τους ανθρώπους που διαμένουν εκεί.
Δυστυχώς όμως, σε όλους όσους έχω απευθυνθεί για να δοθεί λύση στο πρόβλημα, κρατούν μία στάση που με κάνει να σκέφτομαι πως αυτή η άθλια κατάσταση τους εξυπηρετεί.
Αυτά, για την αποφυγή οποιασδήποτε παρερμηνείας του κειμένου μου.

ΘΕΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΩΝ
Παρουσιάζουμε ορισμένες που έχουν ενδιαφέρον. Για ευνόητους λόγους, δεν αναφέρονται τα ονόματα γιατί σκοπός μας δεν είναι να εκθέσουμε πρόσωπα αλλά να αναδείξουμε το πρόβλημα.
Κάτοικος καταυλισμού ΚΑΠΟΤΑ (1): Εσείς που είστε τόσο μάγκες και έξυπνοι, να έρθετε να δείτε αυτά που λέτε αν υπάρχουν,  μετά να ανοίγετε το βρομόστομα σας και να μιλάτε. Γίνατε όλοι έξυπνοι και ξέρετε τα πάντα. Για να σας δω αν θα μπορούσατε να μένετε σε λυόμενο προκάτ με υγρασία και κρύο, με τρία παιδιά μικρά. Τόσο ανεγκέφαλοι είστε να κρίνετε χωρίς να ξέρετε.
Κάτοικος καταυλισμού ΚΑΠΟΤΑ (2): Ο Χρήστος Σπίρτζης σε δυο συνεντεύξεις είχε πει ότι θα κλείσει αυτή η φαβέλα της παραβατικότητας και της παρανομίας. Αυτοί που έχουμε ανάγκη και μένουμε ακόμα εδώ και έχουμε συμβόλαια είναι λίγοι. Οι πιο πολλοί είναι παράνομοι πακιστανοί, ινδοί και ρομά και όσες απογραφές έχουν γίνει αποτέλεσμα μηδέν για να μην σου πω για αυτά που έχουν πουληθεί. Αυτά ο δήμος δεν τα ξέρει;
Κάτοικος καταυλισμού ΚΑΠΟΤΑ (2): Νερό δεν πληρώνουμε και κακώς δεν έχουν βάλει ρολόγια από την αρχή...... όσο για το ρεύμα το έχω ξαναπεί: το 80% για να μην παραπάνω δεν πληρώνει και σε όσους το έχουν κόψει τα έχουν ξανασυνδέσει. Και τα φτιάχνουν να μην γράφουν κιόλας ........ τον Νοέμβριο πήρα εγώ τηλέφωνο στην ΔΕΔΔΗΕ και μίλησα με τον διευθυντή αναφέροντας το πρόβλημα. Η απάντηση ότι το έχουν υπόψη τους και σε 1-2 εβδομάδες θα το κοιτάγανε αλλά ......ακρα του τάφου σιωπή και να πω και το άλλο, αισθάνομαι κορόιδο.

Αυτές είναι κάποιες από τις θέσεις που διατυπώθηκαν από ανθρώπους που κατοικούν στον καταυλισμό ΚΑΠΟΤΑ.
Κρατείστε τις αναφορές για πωλήσεις λυομένων, για εκείνους που δεν πληρώνουν και πως από το 1999 που δημιουργήθηκε ο καταυλισμός, η ΕΥΔΑΠ δεν έχει συνδέσει τα λυόμενα με το δίκτυό της. Ποιος έκανε τις συνδέσεις; Ο Δήμος Αχαρνών τι γνωρίζει για το θέμα; Επιβαρύνονται οι δημότες για την κατανάλωση του νερού που κάνουν οι κάτοικοι του καταυλισμού; Είμαι περίεργος αν λάβω απάντηση από κάποιον αρμόδιο.

Δημότης (1): Σήμερα δυστυχώς σχεδόν όλο το Μαύρο χρήμα είναι στο Καποτά.2000 Χιλιάρικα κοστίζει το λυόμενο. Πρόσφατα βρέθηκε μία γιαγιά χωρίς να έχει παιδιά και σύνταξη και ήθελα να βοηθήσω να μείνει για λίγο καιρό. Για την γιαγιά δεν είχαν λυόμενο. Γιατί δεν είχε να τούς πληρώσει. Να κλείσει.
Δημότης (2): Πουλάνε τα λυόμενα σε άλλους λες και τους ανήκουν... Ναι, να μείνουν μέσα, πολλοί άνθρωποι έχουν οικονομικά θέματα δεν έχουν σπίτι ούτε λεφτά για ενοίκια.. αλλά το να πουλάς κάτι που δεν είναι δικό σου είναι τραγικό .....
Δημότης (3): για πες μας τι έχεις να πεις για τα αραγμένα Μ3 έξω από τα λιωμένα;  Χαχαχα για το παράνομο συνεργείο αυτοκινήτων; Για τα λιωμένα που πουλήθηκαν παράνομα από ανθρώπους που είναι ήδη στα σπίτια τους; Η μήπως είστε από αυτούς που αγόρασαν; Τα ξέρω όλα άσχετα ότι βγάζουν μάτι...
Δημότης (4): Μετά τον χαμό του μικρού Μάριου όλος ο κόσμος στράφηκε στην Αυλίζα όπου έχω την «τιμή» να μένω. Και; Τι έπρεπε να γίνει δηλαδή; Σεβόμενος το οποιοδήποτε πρόβλημα σας το ανύπαρκτο κράτος κάνει πολύ κακώς και επιτρέπει σε όλους εσάς να μένετε ακόμη σε έναν χώρο στρατοπέδου και το κυριότερο να μην πληρώνετε τίποτα. Την ίδια στιγμή που όλοι οι υπόλοιποι παθαίνουμε ταραχή μόλις δούμε τον ταχυδρόμο με τους λογαριασμούς. Κι εσείς τζάμπα; Που ακούστηκε αυτό; Και να μένουν εκεί κάθε καρυδιάς καρύδι; Από Βουλγαρία, Ουκρανία, Ρωσία, Ρομά κλπ. Έλεος.
Δημότης (5): Όλοι αυτοί που μένουν εκεί πάνω δεν είχαν δικά τους σπίτια ποτέ, με ενοίκιο έμεναν και τώρα έχουν βολευτεί στο τζάμπα.... νομίζουν ότι είναι και δικά τους τώρα αν πάτε να δείτε τι έχουν κάνει, έχουν κτίσει τα λυόμενα... να φύγουν να γυρίσουν στο ενοίκιο.
Δημότης (6):  Σοβαρά μιλάς; Έδωσαν σεισμοδάνεια. Πόσος κόσμος δεν έφτιαξε σπίτια; Εδώ περιοχές που ήταν γεμάτες χαμόσπιτα γέμισαν σπιταρόνες αλλά από νοικοκυραίους που έτρεξαν πήραν σεισμοδάνεια για να βάλουν ένα κρεμμύδι στα παιδιά τους. Και όσοι ήταν στο ενοίκιο κι αυτοί πήραν επιδοτήσεις και μπήκαν σε σπίτια. Τα λαμόγια και οι χαραμοφάηδες παρέμειναν στους καταυλισμούς. Άιντε τώρα μας κοροϊδεύετε μέσα στα μούτρα μας.
Οι δημότες αποδεικνύεται ότι γνωρίζουν πολύ καλά και το τι έχει γίνει αλλά και το τι συμβαίνει στον καταυλισμό ΚΑΠΟΤΑ. Γι’ αυτό τα πολιτικά πρόσωπα, όταν προσπαθούν να ξεγελάσουν τους δημότες, το μόνο που επιτυγχάνουν είναι να… γελοιοποιούνται!

Πέμπτη, 17 Ιανουαρίου 2019

Κάλεσμα της παράταξης "Αχαρνές Υπερήφανος Δήμος" για το συλλαλητήριο της Αθήνας για την Μακεδονία



Σίγουρα δεν έχουμε την αρμοδιότητα, αλλά ούτε και την εξουσία για να επιβάλλουμε τις θέσεις μας. Έχουμε όμως, την ιστορική ευθύνη απέναντι στα παιδιά μας και τους προγόνους μας να διαφυλάξουμε τα κυριαρχικά δικαιώματα της ΠΑΤΡΙΔΑΣ μας.
Για το λόγο αυτό, θα πρέπει όλοι μαζί να δώσουμε αφενός, ένα βροντερό παρόν στο Συλλαλητήριο την Κυριακής στις 20 Ιανουαρίου στην Πλατεία Συντάγματος και αφετέρου, ένα ηχηρό μήνυμα στους 300 της Βουλής πως Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ.
Η παράταξή μας Αχαρνές Υπερήφανος Δήμος, αναλαμβάνει την πρωτοβουλία να μισθώσει πούλμαν, προκειμένου να μεταβούμε στο Συλλαλητήριο της Κυριακής, με σκοπό να ενώσουμε τις φωνές μας με τις εκατοντάδες χιλιάδες συμπατριωτών μας που θα βρεθούν εκεί, από όλα τα μήκη και τα πλάτη όχι μόνο της χώρας μας, αλλά και της γης.
Η δράση μας δεν είναι παραταξιακή, δεν είναι πολιτική, απεναντίας έχει σχέση με το μέλλον της Πατρίδας μας, αλλά και την υπόστασή μας ως ΕΛΛΗΝΕΣ.
Αναχώρηση: Κυριακή 20 Ιανουαρίου 2019 ώρα 12:00
Σημείο συνάντησης: Πάρνηθος 34 και Αγίας Τριάδος (έμπροσθεν Alpha Bank)
Δηλώσεις συμμετοχής μέχρι Παρασκευή 18 Ιανουαρίου 2019 ώρα 12:00 στα τηλέφωνα 2102449693, στα γραφεία της παράταξης Πάρνηθος 34 και στο mail: yperifanosdimos@yahoo.com

Τετάρτη, 16 Ιανουαρίου 2019

Δήμος Αχαρνών: Πως χάθηκε η μεγάλη ευκαιρία για ανάπτυξη



Στην Ελλάδα υπάρχουν δύο κατηγορίες εγκλημάτων. Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν εκείνοι που διαπράττουν το όποιο έγκλημα και τιμωρούνται από την δικαιοσύνη. Στη δεύτερη ανήκουν εκείνοι που διαπράττουν ένα ή πολλά εγκλήματα σε βάρος της κοινωνίας αλλά τιμωρούνται (ή καλύτερα, τα πληρώνουν) άλλοι.
Πολλοί δημότες αγνοούν τι πραγματικά διαδραματίστηκε κατά το χρονικό διάστημα 1996 – 2004, τότε που η Ελλάδα ετοίμαζε τις αθλητικές εγκαταστάσεις απαραίτητες για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, πανάκριβες εγκαταστάσεις που όμως όταν «κλείσανε» τα φώτα της ράμπας, τα εγκατέλειψε.
Ας δούμε λοιπόν γνωστές και άγνωστες λεπτομέρειες από την ημέρα που ανατέθηκε στην Ελλάδα από την ΔΟΕ  η διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων 2004 έως και σήμερα.
Κι ας αναρωτηθούμε, μήπως η εικόνα της πόλης θα ήταν καλύτερη αν κάποια έργα είχαν γίνει στην πόλη των Αχαρνών όπως αρχικά είχαν σχεδιαστεί.

ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΠΤΥΧΕΣ
Όταν το 1997 στη Λωζάνη, η Ελλάδα κέρδισε στην 106η Σύνοδο της ΔΟΕ τους Ολυμπιακούς Αγώνες, ξεκίνησε η μεγάλη προσπάθεια κατασκευής των προβλεπόμενων Ολυμπιακών εγκαταστάσεων.
Ελάχιστοι Έλληνες γνωρίζουν, ότι στον φάκελο που είχε καταθέσει η Ελλάδα στη ΔΟΕ προβλεπόντουσαν να γίνουν στις Αχαρνές, το Αθλητικό Κέντρο Ιππικών Αγώνων στο Τατόι, το Αθλητικό Κέντρο Τοξοβολίας κοντά στις εγκαταστάσεις του Κέντρου Ιππικών Αγώνων στο Τατόι και το Ολυμπιακό Χωριό στο «Δημοτικό Κτήμα Λεκάνες».
Επίσης, αποφασίσθηκε η ταχεία κατασκευή της Αττικής Οδού και του Συγκοινωνιακού Κέντρου Αχαρνών (προβλεπότανε να είναι ο μεγαλύτερος σιδηροδρομικός κόμβος των Βαλκανίων) έργα που θα εκτόξευαν τον Δήμο Αχαρνών από την υποβάθμιση στην ανάπτυξη.
Δυστυχώς, από τα έργα των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, ο Δήμος Αχαρνών, αντί να βγει ο μεγάλος κερδισμένος, ζημιώθηκε κι υποβαθμίστηκε ακόμη περισσότερο.
Φταίγανε μόνο οι πολιτικές αποφάσεις; Ασφαλώς, γιατί σημαντικό μερίδιο ευθύνης έχουν εκείνοι που κυβέρνησαν, εκείνοι που έπαιρναν τις αποφάσεις.
Μεγάλο μερίδιο ευθύνης έχουν οι δήμαρχοι και τα Δημοτικά Συμβούλια της περιόδου εκείνης.Τότε, που οι κυβερνώντες έπαιρναν τις αποφάσεις αλλά ζητούσαν από τον Δήμο Αχαρνών να γνωμοδοτήσει θετικά. Όμως, η εκάστοτε Δημοτική Αρχή και σημαντικός αριθμός συμβούλων της μειοψηφίας, δεν στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων. Δεν προάσπισαν τα συμφέροντα του Δήμου Αχαρνών και των δημοτών όπως όφειλαν, υπακούοντας σε κομματικές εντολές.

Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
Ο τότε δήμαρχος Τάσος Μουστακάτος, έφερε στις 16 Ιουλίου 1997 στο Δημοτικό Συμβούλιο μία εμπεριστατωμένη μελέτη – πρόταση για την κατασκευή του Ολυμπιακού Χωριού στο συνιδιόκτητο κτήμα «Πάτημα Δήμογλη».
Ανέλυσε με ακλόνητα επιχειρήματα γιατί δεν μπορεί να κατασκευαστεί το Ολυμπιακό Χωριό στο «Δημοτικό Κτήμα Λεκάνες» (μικρός ο χώρος, είχε σοβαρά προβλήματα με δασικά τμήματα, πυλώνες υψηλής τάσης, αγωγός φυσικού αερίου, κ.α.).
Η μελέτη περιείχε μεταξύ των άλλων προτάσεις για την δημιουργία Πάρκου Ολυμπιονικών, κατασκευή Μουσείου Ολυμπιακής Μνήμης κ.α.
Το σημαντικότερο όμως ήταν, ότι θεωρούσε απαραίτητη προϋπόθεση, την ταυτόχρονη με το «Πάτημα Δήμογλη», ένταξη στο Σχέδιο Πόλης των περιοχών του Βορείου Μενιδίου, την κατασκευή έργων υποδομής (κατασκευή αποχέτευσης και οδικών αξόνων), την απομάκρυνση των στρατοπέδων και την σύνδεση του Ολυμπιακού Χωριού με τον ιστό της πόλης δημιουργώντας το αναγκαίο συγκοινωνιακό δίκτυο.
Στη συνέχεια, ο Τάσος Μουστακάτος την απόφαση αυτή του Δημοτικού Συμβουλίου, την υπέβαλε στον τότε πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη, στους αρμόδιους υπουργούς και Οργανισμούς. Τόνισε δε  ιδιαιτέρως, ότι, ο Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας, μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο αγοράζοντας το «Κτήμα Δήμογλη» και μετά το πέρας των Ολυμπιακών Αγώνων, να διαθέσει τις κατοικίες, σε δικαιούχους του Οργανισμού.
Τι έγινε από όλα αυτά; Απολύτως τίποτα.

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΑΓΚΑΘΙΑ


Το τεράστιο πρόβλημα της αρχικής επιλογής του «Δημοτικού Κτήματος Λεκάνες» έφερε κι άλλους «μνηστήρες». Και ασφαλώς «προξενήτρες» ήταν ορισμένοι πολιτικοί που – όπως πάντα – κοιτάνε τα πολιτικά και οικονομικά τους συμφέροντα.
Ο Όμιλος Λάτση ήθελε να αναλάβει την κατασκευή του έργου με αυτοχρηματοδότηση σε δική του έκταση, στην περιοχή Κοκκιναρά, η οποία όμως ήταν δασική!!! Ας σκεφτεί κανείς, το όφελος του Ομίλου μετά το πέρας των Ολυμπιακών Αγώνων, όταν θα είχε το δικαίωμα να εκμεταλλευτεί οικονομικά τις εγκαταστάσεις.
Δεύτερη πρόταση ήταν να κατασκευαστεί το Ολυμπιακό Χωριό από ιδιώτες, στο χώρο του Ελληνικού που με την κατασκευή και λειτουργία του Αερολιμένος «Ελευθέριος Βενιζέλος» έμεινε ελεύθερος. 
Τα καθημερινά δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου τότε είχανε προκαλέσει αναταράξεις και προβληματισμούς. Μάλιστα, για να απορριφθεί η πρόταση του Δήμου Αχαρνών, έφτασαν στο σημείο ορισμένα «έγκριτα» και «σοβαρά» ΜΜΕ να μεταφέρουν την πληροφορία, ότι στο κτήμα «Πάτημα Δήμογλη» βρέθηκαν αρχαία!!!
Τελικά, η πρόταση του Δήμου Αχαρνών έγινε δεκτή, επιλέγει σαν χώρος κατασκευής το «Πάτημα Δήμογλη» και κατασκευαστής του έργου ο Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας.

ΤΙ ΕΧΑΣΕ Ο ΔΗΜΟΣ ΑΧΑΡΝΩΝ 

Σήμερα, στο Μαρκόπουλο λειτουργεί ο Ιππόδρομος με σημαντικά έσοδα για τον Δήμο. Έφυγε ο Ιππόδρομος από τον Δήμο Αχαρνών και πήγε σε άλλη πόλη μόνο και μόνο γιατί κάποιοι υπουργοί ήθελαν να αυξήσουν τον αριθμό των ψήφων τους. Γι' αυτό υποστηρίζω πως "δεν τα φάγαμε μαζί"!
Απώλεσε ο Δήμος Αχαρνών την ευκαιρία να εντάξει στο Σχέδιο Πόλης τις περιοχές του Βορείου Μενιδίου, να γίνουν αναγκαία έργα (αποχέτευσης και οδικοί άξονες), να απομακρυνθούν τα στρατόπεδα και να συνδεθεί το Ολυμπιακό Χωριό με το Κέντρο των Αχαρνών με ένα σύγχρονο οδικό δίκτυο.
Επέτρεψε ο Δήμος Αχαρνών να γίνει αυτό το έκτρωμα που λέγεται ΣΚΑ. Δεν έγιναν τα έργα που προέβλεπε η μελέτη με την ανοχή των αρχόντων της πόλης.
Ο Δήμος Αχαρνών απώλεσε τα χρόνια αυτά, την δυνατότητα να έχει στην κατοχή του τις αθλητικές εγκαταστάσεις του Ολυμπιακού Χωριού όπως αρχικά είχε αποφασιστεί, ενώ του στέρησαν σημαντικά έργα υποδομής που θα βελτίωναν την ποιότητα ζωής των δημοτών.
Μπορούσε ο Δήμος Αχαρνών να έχει αντιμετωπίσει πολλά από τα χρόνια προβλήματά του; Μπορούσε ο Δήμος Αχαρνών να ήταν μια πανέμορφη πόλη;
Ναι, αρκεί όλοι εκείνοι που ελάμβαναν τις αποφάσεις, τιμούσαν την εμπιστοσύνη που τους έδειξαν οι δημότες ψηφίζοντας τους και αντιστεκόντουσαν με σθένος στις βλαπτικές για την πόλη αποφάσεις της κεντρικής εξουσίας.
Αναρωτιέσται ακόμη γιατί το Μενίδι βρίσκεται σε αυτή την άθλια κατάσταση;


Το έντυπο που κυκλοφόρησε για τις αθλητικές εγκαταστάσεις του Ολυμπιακού Χωριού


Τρίτη, 15 Ιανουαρίου 2019

Το άσχημο πολιτικό παιχνίδι με τον καταυλισμό ΚΑΠΟΤΑ



Σεισμοπαθείς από το … Πακιστάν!

Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός
Ένα από τα πλέον σημαντικά προβλήματα της πόλης των Αχαρνών είναι η αυξημένη εγκληματικότητα.
Πως όμως αυτή ήρθε, εγκαταστάθηκε κι αναπτύχθηκε;
Θα αναφερθώ σε ορισμένα περιστατικά για να καταλάβουμε όλοι, πως τίποτα δεν είναι τυχαίο.
α) Η μεταφορά του εμπορίου ναρκωτικών από το κέντρο των Αθηνών στις Αχαρνές, ήταν καθαρά κυβερνητική επιλογή. Όπως έχω γράψει κι άλλες φορές, σε σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στο δημαρχείο επί δημαρχίας Τάκη Παπανίκα ο τότε Γενικός Γραμματέας του υπουργείου Δημόσιας Τάξης κ. Ευσταθιάδης, το δήλωσε ορθά – κοφτά στους αρχηγούς των δημοτικών παρατάξεων. Χαρακτηριστική η θέση του Σπύρου Στριφτού (αξιωματική αντιπολίτευση τότε) που είπε στον κ. Ευσταθιάδη, «τα ναρκωτικά να τα πάτε όπου αλλού θέλετε, στο Μενίδι να μην τα φέρετε». Δυστυχώς όμως, υπήρξε κυβερνητική επιλογή που κανείς πολιτικός δεν θέλει να ομολογήσει.
β) Χρόνια τώρα, οι κάτοικοι ζητούν από την εκάστοτε δημοτική αρχή, την απομάκρυνση του καταυλισμού ΚΑΠΟΤΑ γιατί εκεί υπάρχουν πρόσωπα και δραστηριότητες (όπως έχει αποκαλυφθεί αρκετές φορές στο παρελθόν) που ασχολούνται με παραβατικές δραστηριότητες.
Όμως, το πιο τραγικό είναι, ότι εκεί κατοικούν άτομα που καμία απολύτως σχέση δεν έχει με τα ους σεισμοπαθείς, την κοινωνική δηλαδή ομάδα που η πολιτεία υποτίθεται ήθελε να φροντίσει μετά τον καταστρεπτικό σεισμό του 1999.
Η θέση μου στο δημοτικό συμβούλιο που έγινε αμέσως μετά τον σεισμό, ήταν να μην γίνουν καταυλισμοί στις Αχαρνές γιατί στο μέλλον η πόλη και οι κάτοικοι θα αντιμετώπιζαν μεγάλα προβλήματα. Γι’ αυτή τη θέση μου χαρακτηρίσθηκα ρατσιστής, απολίτιστος κ.α.
Ποιοι όμως πήγαν και κατοίκησαν στον καταυλισμό ΚΑΠΟΤΑ;
Ασφαλώς και μερικοί σεισμοπαθείς, κάτοικοι του Δήμου Αχαρνών.
Με την πάροδο του χρόνου, η κεντρική εξουσία με την ανοχή των τοπικών αρχόντων επέβαλε κι εγκατέστησε στον καταυλισμό άτομα που καμία απολύτως σχέση δεν είχαν με τους σεισμοπαθείς.
Αναδημοσιεύουμε ένα άρθρο από την εφημερίδα «Η Ελπίδα» που δημοσιεύθηκε στις 28 Αυγούστου 2003 κι ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του.
Γράφαμε τότε:

«Μία ληστεία που έγινε τον Αύγουστο στον καταυλισμό σεισμοπαθών στο στρατόπεδο ΚΑΠΟΤΑ, αποκάλυψε περίτρανα το μέγεθος της κοροϊδίας που υπάρχει με τους … σεισμοπαθείς.
Όπως έδειξαν και οι τηλεοπτικοί σταθμοί που κάλυψαν το γεγονός, μασκοφόροι εισήλθαν σε λυόμενη κατοικία που βρίσκεται στον καταυλισμό ΚΑΠΟΤΑ και με την απειλή όπλου, αφού έδεσαν τρεις Πακιστανούς οι οποίο διέμεναν σε αυτό, τους λήστεψαν παίρνοντας περίπου 2000 €.
Το τραγελαφικό όμως είναι, πως εμφανίστηκαν στις κάμερες κι άλλοι Πακιστανοί που διαμένουν στον καταυλισμό κι έκαναν δηλώσεις!
Η κοροϊδία με τους δήθεν σεισμοπαθείς πρέπει επιτέλους να τελειώσει!
Οι καταγγελίες που γίνονται τακτικά στην εφημερίδα μας είναι εξοργιστικές.
Άλλοι νοικιάζουν τα λυόμενα, άλλοι μένουν στα λυόμενα και νοικιάζουν τα σπίτια τους. Λυόμενα έχουν γίνει οίκοι ανοχής, ύποπτα στοιχεία έχουν βρει καταφύγιο στους καταυλισμούς.
Άτομα που καμία απολύτως σχέση δεν έχουν με τους σεισμοπαθείς μένουν στους καταυλισμούς.
Αλλοδαποί είναι το μεγάλο ποσοστό όσων διαμένουν στον καταυλισμό ΚΑΠΟΤΑ.
Από άλλες πόλεις ήρθαν κάποιοι και πήραν λυόμενο στο ΚΑΠΟΤΑ.
Αν σκεφτεί κανείς πως ακόμα και σήμερα η συντήρηση των καταυλισμών στοιχίζει πολλά εκατομμύρια για τον Δήμο και το Κράτος αντιλαμβάνεται πως πρέπει επιτέλους να δοθεί λύση εδώ και τώρα.
Η ΕΛΠΙΔΑ αμέσως μετά τον σεισμό πήρε ξεκάθαρη θέση για τους καταυλισμούς και την οποία σταθερά διατηρεί μέχρι σήμερα.
Δεν πρέπει να υπάρχουν γιατί δημιουργούν μεγάλα προβλήματα.
Η Δημοτική Αρχή πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες της και να φροντίσει στους καταυλισμούς να παραμείνουν μόνο όσοι ιδιοκτήτες για διάφορους λόγους, δεν έχουν μπορέσει να ανακατασκευάσουν τις κατοικίες τους.
Όλοι οι άλλοι, οι ενοικιαστές, τέσσερα χρόνια μετά τον σεισμό, μπορούν να βρουν σπίτια να νοικιάσουν.
Γι’  αυτούς που έχουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα να πάρει απόφαση το Δημοτικό Συμβούλιο κι αφού πρώτα η Κοινωνική Υπηρεσία του Δήμου ελέγξει ΣΩΣΤΑ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ την κατάστασή τους.
Για όλους εκείνους όμως, που έχουν δορυφορική τηλεόραση στο λυόμενο, που κυκλοφορούν με πανάκριβα αυτοκίνητα, η θέση τους ασφαλώς είναι έξω από τους καταυλισμούς.
Και σ’  αυτό συμφωνούν όλοι οι δημότες…»

Αυτά γράφαμε τότε.
Ακολούθησαν πολλές επιστολές μου στον Συνήγορο του Πολίτη από τον οποίο ζητούσα την παρέμβασή του για την απομάκρυνση του καταυλισμού.
Όταν ο Συνήγορος του Πολίτη απευθυνότανε στον Δήμο Αχαρνών και ζητούσε εξηγήσεις για το θέμα αυτό, οι απαντήσεις που ελάμβανε ήταν πως κανένα παράπονο από δημότες δεν υπάρχει και πως έχει δρομολογηθεί η απομάκρυνσή του!
Μπορεί ο καθένας να καταλάβει ποιος κοροϊδεύει ποιον.
Βέβαιο είναι πως ο καταυλισμός ΚΑΠΟΤΑ εξυπηρετεί ΜΟΝΟ πολιτικά ψηφοθηρικά συμφέροντα είτε τοπικά είτε της κεντρικής πολιτικής σκηνής αλλά ασφαλώς όχι τα συμφέροντα της πόλης και των κατοίκων της.

Δευτέρα, 14 Ιανουαρίου 2019

Άναρχη ανάπτυξη σε μια όμορφη Πόλη…

Η έλλειψη σχολικών αιθουσών εκείνα τα χρόνια υποχρέωναν την εκάστοτε δημοτικής αρχή
να ενοικιάζει έστω ακατάλληλα κτήρια σε διάφορες περιοχές για να έχουν τα παιδιά σχολείο.


Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός
Από την δεκαετία του 1960 και μέχρι σήμερα, στον Δήμο Αχαρνών πραγματοποιήθηκε μια οικιστική ανάπτυξη, χωρίς κανέναν σχεδιασμό, χωρίς καμία πρόβλεψη και – κυρίως – χωρίς καμία μέριμνα για το περιβάλλον.
Περιοχές χαρακτηρισμένες σαν «αγροτική γη», κατατμήθηκαν παρανόμως και πουλήθηκαν από τους κτηματομεσίτες σαν αγροτεμάχια σε εσωτερικούς μετανάστες ή παλιννοστούντες που είχαν έρθει στην πόλη αναζητώντας ένα κομμάτι φτηνής γης προκειμένου να στεγάσουν την οικογένειά τους.
Αναλυτικότερα, τα πληθυσμιακά στοιχεία που έχουν διαμορφωθεί από το 1951 έως και σήμερα σύμφωνα με τα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας είναι τα πιο κάτω:

Στην απογραφή του 1951 κατεγράφησαν 12.369 κάτοικοι
Στην απογραφή του 1961 κατεγράφησαν 16.506 κάτοικοι (Μεταβολή 33,45%)
Στην απογραφή του 1971 κατεγράφησαν 28.083 κάτοικοι (Μεταβολή 70,14%)
Στην απογραφή του 1981 κατεγράφησαν 42.070 κάτοικοι (Μεταβολή 49,8%)
Στην απογραφή του 1991 κατεγράφησαν 61.352 κάτοικοι (Μεταβολή 45,83%)
Στην απογραφή του 2001 κατεγράφησαν 75.341 κάτοικοι (Μεταβολή 23,88%)
Στην απογραφή του 2011 κατεγράφησαν 106.943 κάτοικοι (Μεταβολή 42,8%)



Η σύγκριση μεταξύ των στηλών 1951 και 2011 αποδεικνύει την ραγδαία αύξηση
του πληθυσμού στην πόλη των Αχαρνών την χρονική αυτή περίοδο

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι μεταξύ των ετών 1961 - 1991, η αύξηση του πληθυσμού που σημειώθηκε στις Αχαρνές ήταν 263,9% έναντι 71,2% του πληθυσμού του Νομού Αττικής
(Πηγή: Απογραφές ΕΣΥΕ).
Ειδικότερα, την περίοδο 1971 – 2011 ο πληθυσμός στον Δήμο Αχαρνών αυξήθηκε κατά 280% ενώ κατά την περίοδο 1981 – 2011 αυξήθηκε κατά 153%!!!
Η πληθυσμιακή αύξηση είχε τα πιο κάτω κύρια χαρακτηριστικά:
·                     Εγκατάσταση σημαντικού αριθμού Παλιννοστούντων Ποντίων από χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης καθώς και ομογενών Βορειοηπειρωτών, επαναπατρισθέντων πολιτικών προσφύγων, παλιννοστούντων από χώρες της Δυτικής Ευρώπης κ.α. (ο αριθμός των παλιννοστούντων στην περιοχή υπολογίζεται σε 40.000 περίπου άτομα).
·                     Την παράδοση 2.209 κατοικιών του Ολυμπιακού Χωριού σε δικαιούχους του ΟΕΚ. Υπολογίζονται σε 10.000 περίπου οι κάτοικοι του Ολυμπιακού Χωριού.
·                     Από εσωτερική μετοίκιση από όλες τις περιφέρειες της Ελλάδας.
·                     Την εγκατάσταση στην περιοχή, οικονομικών μεταναστών από χώρες της Ευρώπης αλλά και της Ασίας.
Σημειώνουμε ότι, από το 1981 έως και το 2001 οι κάτοικοι της περιοχής «Κοινότητα Θρακομακεδόνων» απογράφονταν ξεχωριστά αφού η περιοχή είχε χαρακτηρισθεί στην αρχή Κοινότητα και μετέπειτα Δήμος. Το 2011 οι κάτοικοι της περιοχής Θρακομακεδόνων απογράφησαν ως κάτοικοι του Δήμου Αχαρνών.
Η ραγδαία αύξηση του πληθυσμού δημιούργησε σοβαρά κοινωνικά προβλήματα κυρίως λόγω έλλειψης έργων υποδομής (αποχέτευση, οδικό δίκτυο, σχολεία κ.α.)
Στις 16/7/1996, ο Δήμος Αχαρνών, κηρύχτηκε από την τότε κυβέρνηση ως Δήμος Εθνικής Σημασίας επειδή η πόλη είχε κι έχει, υψηλό αριθμό μαθητών και νέων με αποτέλεσμα να κτισθούν πολλές νέες σχολικές μονάδες στις εντός σχεδίου περιοχές δίνοντας έτσι λύση στο ακανθώδες πρόβλημα  της σχολικής στέγης.
Η άναρχη και αυθαίρετη δόμηση που παρατηρήθηκε στα χρόνια που πέρασαν, υποχρέωναν την εκάστοτε δημοτική αρχή, να διαθέτει μη σύννομα σημαντικά χρηματικά ποσά για στοιχειώδη έργα ή παρεμβάσεις στις σχηματισμένες περιοχές (δρόμους, ενοικίαση εργοστασίων ή κατοικιών για σχολεία ή νηπιαγωγεία, παιδικές χαρές, κ.α.) με αποτέλεσμα, αρκετά έργα υποδομής, αναγκαία για τις εντός σχεδίου περιοχές να μην εκτελούνται.
Η ανάγκη κοινωνικών παρεμβάσεων της εκάστοτε δημοτικής αρχής στις νεοανεγειρόμενες οικιστικές περιοχές της πόλης έγινε αφορμή και για σειρά παραλείψεων ή μειωμένου αριθμού έργων στις εντός σχεδίου περιοχές. Σημειώνεται, πως τα χρήματα για παρεμβάσεις στις εκτός σχεδίου περιοχές πηγαίνανε πολλές φορές χαμένα αφού οι δρόμοι γινόντουσαν χωρίς μελέτες, απλά για να μην περπατάει ο κόσμος στις λάσπες, και τα πολλά χρήματα που δόθηκαν για ενοίκια αιθουσών δεν «φαίνονται» από την άποψη πως όταν τα κτήρια ξενοικιάστηκαν γιατί ο Δήμος απέκτησε δικά του σχολεία και νηπιαγωγεία, αυτές οι παρεμβάσεις, αυτές οι δαπάνες λησμονήθηκαν.
Επισημαίνουμε ακόμη πως ρέματα μπαζώθηκαν και κλείσθηκαν χωρίς δυστυχώς οι αρμόδιοι φορείς να παρέμβουν (Δήμος – Νομαρχία – Κράτος) προκειμένου είτε να γίνουν δρόμοι (π.χ. Αγίας Τριάδος, Παγκάλου κ.α.) είτε για να μεγαλώσουν τα οικόπεδα κάποιων ιδιοκτητών. Κι αυτό είναι μία από τις αιτίες που η πόλη «πνίγεται» με την πρώτη βροχή.
Τα τελευταία χρόνια, οι δημότες κατηγορούν την εκάστοτε δημοτική αρχή γιατί δεν λύνει τα προβλήματα της πόλης. Καλά κάνουν, πρέπει να διεκδικούν μια καλύτερη ποιότητα ζωής.
Ας μην ξεχνάμε όμως όλα αυτά που έχουν γίνει.

Κυριακή, 13 Ιανουαρίου 2019

Οι κτηματομεσίτες των Αχαρνών και οι δημοτικές εκλογές



Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός
Πολλές είναι οι διαμαρτυρίες των πολιτών για την κακή εικόνα που παρουσιάζει ο Δήμος Αχαρνών τόσο σε χωροταξικά θέματα όσο και σε θέματα καθημερινότητας. Πως όμως έφτασε ο Δήμος Αχαρνών να είναι ένας δήμος με τόσο πολλά προβλήματα;
Υπάρχουν γεγονότα που εξελίχθηκαν «πίσω από το παραβάν» όπως λέει ο λαός και τα οποία, η συντριπτική πλειοψηφία των δημοτών αγνοεί.
Θα προσπαθήσουμε, με μία σειρά δημοσιευμάτων, να παρουσιάσουμε άγνωστες πτυχές της ιστορίας των Αχαρνών, πτυχές που αποφεύγουν πάντα να αναφέρουν οι πολιτικοί γιατί δεν θέλουν να μάθουν οι δημότες τα πολιτικά παιχνίδια και τα συμφέροντα που διαδραματίζονται πίσω από τις πλάτες των δημοτών.
Θα ξεκινήσουμε με αυτά που έγιναν στις δημοτικές εκλογές του 1978.
Δήμαρχος τότε ήταν ο Μιχάλης Βαρελάς, ο οποίος είχε κερδίσει τις εκλογές του 1975 με ποσοστό 70%.
Από στοιχεία που δεν αμφισβητούνται, κατάφερε να εξυγιάνει έναν οικονομικά χρεοκοπημένο Δήμο (ανέλαβε μετά την χούντα). Συγκεκριμένα, στα Ταμεία υπήρχαν μόνο… αράχνες με αποτέλεσμα, για να πληρώσει το δώρο των Χριστουγέννων στους εργαζόμενους στον Δήμο, αναγκάστηκε να πάρει έκτακτη χρηματοδότηση από το Υπουργείο Εσωτερικών! Όταν παρέδωσε, στο Ταμείο του Δήμου υπήρχαν πολλά εκατομμύρια δραχμές. Αυτό το αναφέρουμε για να καταδείξουμε με έμφαση, πως όποιος κάνει χρηστή διαχείριση, φέρνει αποτελέσματα.
Τα έργα που έκανε στα τρία περίπου χρόνια της θητείας του ήταν πολλά, έδωσε λύση σε αρκετά προβλήματα που αντιμετώπιζε η πόλη όπως αυτό της ύδρευσης (έκανε τέσσερις γεωτρήσεις που μέχρι τότε δεν υπήρχε καμία καθώς επίσης πραγματοποίησε την επέκταση του δικτύου ύδρευσης), αγόρασε δύο απορριμματοφόρα για την αποκομιδή των απορριμμάτων, αγόρασε 20 στρέμματα στην περιοχή του Νέου Κοιμητηρίου για μελλοντική επέκταση, έκανε ασφαλτοστρώσεις πολλών εκατομμυρίων, μερίμνησε για επίλυση προβλημάτων στην Παιδεία, στην Υγεία, ενώ έδωσε μάχες για την προστασία της Δημοτικής περιουσίας.
Κι όμως, αυτός ο δήμαρχος έχασε τις εκλογές.
Σύμφωνα με εξιστορήσεις παλαιών Μενιδιατών, πριν τις εκλογές, ομάδα κτηματομεσιτών της πόλης, προσήλθε και ζήτησε από τον Μιχάλη Βαρελά να επιτρέψει να γίνουν κατατμήσεις αγροτικών εκτάσεων (σε περιοχές εκτός σχεδίου) προκειμένου να τα πουλήσουν ως αγροτεμάχια αλλιώς θα τον καταψήφιζαν. Εκείνη την χρονική περίοδο υπήρχε μεγάλη εγκατάσταση εσωτερικών μεταναστών στην Αττική καθώς και ο επαναπατρισμός εκατοντάδων χιλιάδων παλιννοστούντων. Όλοι αυτοί αναζητούσαν να αγοράσουν ένα οικόπεδο, να κτίσουν ένα σπιτάκι, για να στεγάσουν την οικογένειά τους. Με λίγα λόγια, η φτηνή γη των Αχαρνών, ήταν ελκυστική γι’ αυτούς τους ανθρώπους και τα κέρδη των κτηματομεσιτών από αυτή την συναλλαγή θα ήταν σημαντική.
Ο Μιχάλης Βαρελάς αρνήθηκε να ικανοποιήσει το αίτημά τους υποστηρίζοντας ότι αυτό θα κατέστρεφε την πόλη των Αχαρνών με αποτέλεσμα οι κτηματομεσίτες να απευθυνθούν στον αντίπαλό του ο οποίος και τους έδωσε την διαβεβαίωση ότι αν γινότανε δήμαρχος, τότε θα το ικανοποιούσε. Αυτοί οι κτηματομεσίτες, έκαναν σκληρό αγώνα για να μην κερδίσει τις εκλογές ο Μιχάλης Βαρελάς.
Όμως, ένας προεκλογικός αγώνας δυστυχώς, δεν χαρακτηρίζεται τις περισσότερες φορές από τακτικές ήθους κι εντιμότητας. Γι' αυτό υπήρξε και δεύτερη, πιο απαράδεκτη ενέργεια.
Λόγω της ραγδαίας και ταυτόχρονα άναρχης ανάπτυξης της πόλης των Αχαρνών, σε περιοχές εκτός σχεδίου, που νεομενιδιάτες είχαν κτίσει αυθαίρετα το σπιτικό τους, υπήρχε σοβαρό πρόβλημα με την ύδρευση και τον ηλεκτροφωτισμό. Κι αν η έλλειψη ηλεκτροφωτισμού μπορούσε να αντιμετωπισθεί είτε με γεννήτριες είτε με άλλα μέσα, η έλλειψη νερού οδηγούσε αυτές τις οικογένειες στην απόγνωση. Όλοι εκείνοι που είχαν κτίσει αυθαίρετα και αντιμετώπιζαν μεγάλο πρόβλημα από την έλλειψη νερού, αρκετές φορές πήγαιναν στον δήμαρχο Μιχάλη Βαρελά και του ζητούσαν να συνδεθούν οι κατοικίες τους με το δίκτυο ύδρευσης. Αυτό φυσικά ήταν ένα θέμα που δεν αντιμετωπιζόταν εύκολα.
Οι πολιτικοί του αντίπαλοι, εκμεταλλευόμενοι την αδυναμία του Μιχάλη Βαρελά να συνδέσει τα αυθαίρετα με το δίκτυο ύδρευσης, έστειλαν Πόντιους υποψήφιους δημοτικούς συμβούλους και είπαν ψέματα στους Πόντιους που είχαν αυθαίρετα πως ο Μιχάλης Βαρελάς όταν άκουσε πως οι Πόντιοι δεν έχουν νερό να πιούν, είπε «να κατουρήσουν και να πιούν!»  
Αποτέλεσμα; Οι Πόντοι εξοργισμένοι καταψήφισαν τον Μιχάλη Βαρελά, χωρίς όμως ποτέ να εξετάσουν αν αυτό που τους είπανε οι Πόντιοι υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι, αντίπαλοι του δημάρχου, ήταν αλήθεια ή ψέματα. Γιατί είναι αλήθεια, πως το ψέμα "καταπίνεται" πολύ εύκολα!... 
Ο Μιχάλης Βαρελάς, έχοντας απέναντί του οικονομικά συμφέροντα (κτηματομεσίτες) και παραπλανημένους δημότες, έχασε τις εκλογές.
Ποιος ήταν ο κερδισμένος από το αποτέλεσμα των εκλογών;
Προσωπικά πιστεύω, πως ήταν μόνο οι κτηματομεσίτες…
Όμως, από την πιο πάνω εξιστόρηση αποδεικνύεται, πως ένα ποσοστό των ψηφοφόρων, μεγάλο ή μικρό (ο καθένας ας κάνει την εκτίμησή του) παραπλανήθηκε. Και ψήφισε αυτό που με έντεχνο τρόπο άλλοι του υπέδειξαν…
(Δεκτές οι όποιες παρατηρήσεις και διορθώσεις)

Παρασκευή, 11 Ιανουαρίου 2019

Εκ του περισσεύματος της καρδίας λαλείν…



Γράφει Ο Ιάκωβος Ποθητός
«Εκ του περισσεύματος της καρδίας λαλείν» είπε ο Χριστός.
Κι εκ του περισσεύματος πράγματι εκφραζόμαστε όλοι εμείς, οι έξυπνοι και μορφωμένοι, οι πονηροί και αμόρφωτοι, οι αγαθοί και ταπεινοί.
Αυτό που αξίζει να δούμε είναι τι περίσσευμα διαθέτει ο καθένας μας. Να στρέψουμε την ματιά μας και να δούμε – αν το αντέχουμε – με τι αξίες έχουμε γεμίσει το χώρο της καρδιάς που πρέπει να διατηρούμε συνεχώς καθαρό, γεμάτο ευγενή αισθήματα και ανώτερα ιδανικά.
Στην εποχή που ζούμε η ύβρις, η συκοφαντία, η λασπολογία έχει εξέχουσα θέση στην ψυχοσύνθεση αρκετών σοβαροφανών ανθρώπων που κατέχουν ή επιθυμούν ν’ αποκτήσουν αξιώματα. Και γίνεται ο απλός κόσμος αποδέκτης ανάρμοστων λέξεων και σκέψεων, οδηγούμενος πολλές φορές σε λάθος εκτιμήσεις.
Έτσι οι άνθρωποι που συκοφαντούν, λασπολογούν, υβρίζουν, γίνονται αιτία όχι μόνο να στρέφουν μια μερίδα του κόσμου εναντίον κάποιου που για διάφορους λόγους φθονούν, αλλά το κυριότερο, δηλητηριάζουν την ψυχή τους, τους μπολιάζουν με μίσος, με κακία, φθείροντας ανεπανόρθωτα τις ψυχές τους.
Κι αν κάποιος θεωρείται εγκληματίας επειδή αφαίρεσε τη ζωή κάποιου, αυτός που διαφθείρει, που διασύρει, που σκοτώνει συνειδήσεις, άραγε πώς πρέπει να χαρακτηρισθεί;
Είναι επικίνδυνοι επομένως αυτοί οι άνθρωποι κι ασφαλώς χρειάζονται ψυχοθεραπεία προκειμένου έστω κι αργά να κατανοήσουν την αποστολή του ανθρώπου.
Ο Απόστολος Παύλος στην Ά επιστολή προς Κορινθίους κεφ. ΙΓ’ λέει στους στίχους 1 και 2.
«Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων, αγάπην δε μη έχω, γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν, και εάν έχω πάσαν την πίστιν ώστε όρη μεθιστάνειν, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί».
Γίνεται σαφές ότι η όποια ικανότητα λόγου, η όποια μόρφωση, δεν είναι αρκετή για να καλλιεργήσει την ψυχή.
Η ψυχή του ανθρώπου είναι όπως και το σώμα του.
Αν δεν φροντίζει κάποιος την καθαρότητα του σώματός του καθημερινά, αν προσεκτικά δεν σκύβει και δεν περιποιείται όλα τα μέλη του, τότε όσα κοσμήματα κι αν φορά, όσο κι αν ντύνεται με όμορφα ρούχα, όσο κι αν περιλούζεται με ακριβά αρώματα, το σώμα του θα εκβάλει δυσάρεστη οσμή που θα απομακρύνει από δίπλα του όσους τον πλησιάζουν.
Έτσι, αν κάποιος δεν φροντίζει για την καθαρότητα της ψυχής του, παραμελεί συστηματικά τις ανάγκες της, δεν σκύβει πάνω της για να δει η πληρότητά της αν είναι απο αγαθούς γλυκούς καρπούς ή από πικρούς και δηλητηριώδεις, γίνεται αποκρουστικός και μόνο όμοιοι τον πλησιάζουν ή κάποιοι που θέλουν να χρησιμοποιήσουν τα δηλητηριώδη βέλη του εναντίων αγαθών.
Η υγεία επομένως της ψυχής, εξαρτάται αποκλειστικά από εμάς. Φροντίζοντας να κρατάμε μακριά κάθε τι που την μολύνει. Φροντίζοντας να σκύβουμε τακτικά πάνω της. Όμως εκείνο που επιβάλλεται στην περίπτωση αυτή είναι να μην απομονωθούμε, φοβούμενοι την ψυχική μας φθορά ή απώλεια.
Απεναντίας, είναι υποχρέωσή μας να είμαστε πρώτοι στις επάλξεις για την μετάδοση της αγάπης.
Πρέπει να πολεμούμε τον πικρό λόγο με τον λόγο της Αλήθειας, με τον καλό λόγο.
Αυτόν που μαλακώνει και την πιο σκληρή καρδιά.
Αυτόν που γίνεται βάλσαμο στους πληγωμένους.
Ο λόγος που γίνεται παρηγοριά στους πονεμένους.
Ο λόγος ο καλός, που γεμίζει θαλπωρή και την πιο κρύα καρδιά.
Κι ο λόγος αυτός βγαίνει μόνο από τα χείλη εκείνων που έχουν νοιώσει την ταπείνωση.
Βγαίνει από τα χείλη εκείνων που έχουν καταλάβει την μικρότητά τους και ζητούν καθημερινά την βοήθειά Του για να μη βγει από τα χείλη τους πικρός λόγος.
«Εκ του περισσεύματος της καρδίας λαλείν».
Ας ευχηθούμε από σήμερα ν’ ακούμε καλούς λόγους. Από τον άντρα, την γυναίκα, το παιδί, τον φίλο. Από τους πολιτικούς μας, τις εφημερίδες, την τηλεόραση. Αλλιώς η ζωή μας θα συνεχίσει να έχει την μορφή της φάλτσας ορχήστρας με χιλιάδες αλαλάζοντα κύμβαλα…

Αξιοσημείωτα όσα είπαν για τον Καταυλισμό ΚΑΠΟΤΑ

Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός Το δημοσίευμα προ ημερών για τον καταυλισμό ΚΑΠΟΤΑ προκάλεσε πολλές αντιδράσεις. Καλά, μην φανταστείτε από...