Οι «πονηρούληδες» των Κοιμητηρίων

 

Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός

Από μικρός ένοιωθα δέος όταν επισκεπτόμουν ένα κοιμητήριο. Εκεί συναντούσες τους κεκοιμημένους. Ήρωες, αξιωματούχοι, καλλιτέχνες, απλοί άνθρωποι, ο ένας δίπλα στον άλλον χωρίς ταξικές διακρίσεις, άλλοι ενταφιασμένοι σε εντυπωσιακά μνήματα κι άλλοι σε απλά, φτωχικά που όμως έδειχναν την αγάπη και τον σεβασμό των συγγενών.
Όταν το 2010 μου έγινε το πρώτο κάλεσμα να βάλω σε τάξη τα ξεχαρβαλωμένα κοιμητήρια Αχαρνών λόγω της κακοδιοίκησης της προηγούμενης δημοτικής αρχής, δεν περίμενα πως θα συναντούσα συμπεριφορές και τακτικές που μόνο σε αυτόν τον ιερό χώρο δεν έπρεπε να υπάρχουν. Αυτό δε που μου δημιούργησε συναισθήματα λύπης και οργής ταυτόχρονα, ήταν η εκμετάλλευση του πόνου των χαροκαμένων ανθρώπων, ειδικότερα εκείνων που είχαν χάσει νέα παιδιά, από… «πονηρούληδες».
Μέσα σε τρεις περίπου μήνες, με την αμέριστη συνεργασία των εργαζομένων, όχι μόνο κατεγράφησαν οικονομικές εκτροπές αλλά και τα κοιμητήρια και οι εκεί επιχειρήσεις του Δήμου, ξεκίνησαν και πάλι να λειτουργούν.
Επειδή μάλιστα έχω ως αρχή, να υπάρχουν ΠΑΝΤΑ ΜΑΡΤΥΡΕΣ, σε ελέγχους που πραγματοποιούσα, ζητούσα να είναι παρόντες ο αείμνηστος Νίκος Γκασούκας και ο τότε δημοτικός σύμβουλος Θάνος Τραβασάρος.
Τα όσα κατεγράφησαν στην Έκθεση που παρέδωσα στην πρόεδρο της Δημοτικής Επιχείρησης «ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗ» συζητήθηκαν στο διοικητικό της συμβούλιο. Τα όσα έχουν καταγραφεί στα πρακτικά της επιχείρησης είναι και για γέλια αλλά και για κλάματα. Αφενός δόθηκε υπόσχεση από εμπλεκόμενο με την προηγούμενη διοίκηση να τακτοποιήσει εντός δεκαπέντε ημερών τις οικονομικές εκκρεμότητες (ποτέ δεν έγινε), αφετέρου, εκδηλώθηκε το μένος ατόμων της τότε Δημοτικής Αρχής στο πρόσωπό μου. Μάλιστα, μετά από έντονες πιέσεις της τότε δημοτικής αρχής, η πρόεδρος της «ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗΣ» με απομάκρυνε.
Σημειώνω, ότι ο Θάνος Τραβασάρος, όταν έμαθε ότι η διοίκηση της ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗΣ με απομάκρυνε, ήρθε τρεις φορές στο σπίτι μου και ζήτησε να βάλει το θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο, να ζητήσει να επανέλθω στη θέση μου και να επισημάνει τη σημαντική δουλειά που είχα κάνει. Ζήτησα να μην το πράξει λέγοντας ότι αυτό ήταν ένα θέμα που αφορούσε την ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗ κι εμένα κι όχι το Δημοτικό Συμβούλιο.
Για όλα όσα έγιναν και που ορισμένα από αυτά παρουσιάζονται πιο πάνω, υπάρχουν αδιαμφισβήτητα στοιχεία καθώς επίσης κι αντίγραφο της Έκθεσης.
Το 2015 η τότε Δημοτική Αρχή, δεχόμενη έλεγχο από το Σώμα Ελεγκτών – Επιθεωρητών Δημόσιας Διοίκησης με συμπεριέλαβε σε μία ομάδα εργασίας για τον έλεγχο των κοιμητηρίων.
Τελικά, ανέλαβα μόνος τον έλεγχο της κατάστασης των κοιμητηρίων Δήμου Αχαρνών και ο έλεγχος αυτός έφερε στην επιφάνεια… δράκους!
Ο έλεγχος καταγραφής των μνημείων του Νέου Κοιμητηρίου Αχαρνών, άρχισε στις 4 Μαΐου 2015 και ολοκληρώθηκε στις 7 Αυγούστου 2015.
Αξίζει να σημειωθεί πως αιρετοί αλλά και εργαζόμενοι που γνώριζαν τα των κοιμητηρίων μου έλεγαν να μην ασχοληθώ γιατί δεν πρόκειται να βγάλω άκρη.
Σε συνεργασία με το Γραφείο Κοιμητηρίου διασταυρώθηκαν τα αποτελέσματα του ελέγχου με τα στοιχεία της υπηρεσίας και διαπιστώθηκαν τα πιο κάτω:
α) παρεμβάσεις με διορθωτικό κι αλλαγές ονομάτων
β) προσθέσεις οικογενειακών τάφων σε διαδρόμους και πλατείες
γ) διαφορετική θέση οικογενειακών από εκείνη που ήταν σημειωμένη στο ταφολόγιο και
δ) καταχωρήσεις που δεν ανευρέθηκαν
Κατά τον έλεγχο πινάκων της Οικονομικής Υπηρεσίας για την περίοδο 2000 – 2015 διαπιστώθηκαν
1) Πωλήσεις μνημείων (παραχωρητήρια) σε περισσότερους του ενός δικαιούχου
2) Πωλήσεις μνημείων σε συγκεκριμένο τετράγωνο και θέση όμως η ανέγερσή τους πραγματοποιήθηκε αλλού
3) Πωλήσεις μνημείων σε χώρους πλατείας ή διαδρόμων
Κατά τον δειγματοληπτικό έλεγχο συμβολαίων ευρέθησαν
α) συμβόλαια που δεν αναγράφουν τον αριθμό διπλοτύπου της Οικονομικής Υπηρεσίας
β) συμβόλαια χωρίς στρογγυλή σφραγίδα του δήμου
γ) Είχαν παραχωρηθεί από το Δημοτικό Συμβούλιο τιμής ένεκεν 25 χώροι τριετούς ταφής που αρκετοί εξ αυτών, κατά παράβαση του Κανονισμού και των όρων παραχώρησης, είχαν μετατραπεί σε οικογενειακούς.
Επίσης, για σημαντικό αριθμό πωληθέντων μνημείων, δεν είχαν εκδοθεί συμφωνητικά ή προσύμφωνα παραχώρησης.

Στην Έκθεση που παραδόθηκε στο ΣΕΕΔΔ αλλά και στον τότε δήμαρχο, σε κάθε ενότητα που αφορούσε τα τετράγωνα του κοιμητηρίου υπήρχε η πιο κάτω σημείωση:
Η Υπηρεσία οφείλει άμεσα να αποστείλει σημειώματα στους δημότες που τους έχουν παραχωρηθεί οι πιο πάνω χώροι και να τους ενημερώσει πως αν δεν προβούν στην τακτοποίηση των υποχρεώσεών τους όπως προβλέπονται από τον κανονισμό, αυτοί θα επανέλθουν στην κυριότητα του Δήμου.
Η υπηρεσία ανταποκρίθηκε στο μέτρο των δυνατοτήτων της και αφενός τα έσοδα του Δήμου από τέλη και δικαιώματα του Κοιμητηρίου εκτοξεύθηκαν υψηλά αφετέρου, δημότες απέφυγαν την δυσάρεστη εξέλιξη, να απολέσουν τον οικογενειακό τους τάφο.
Ακόμη στην Έκθεση υπήρξε σημείωση για τα μνημεία που είχαν ενταφιαστεί νέα παιδιά και για τα οποία, αν και οι γονείς είχαν λάβει υποσχέσεις ότι θα μπορέσουν να τα αγοράσουν, το θέμα τους δεν είχε λυθεί.
Σε συνεργασία με τον τότε πρόεδρο της ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗΣ Γιώργο Σιδηρόπουλο, έγιναν όλες εκείνες οι ενέργειες προκειμένου να δοθούν τα μνημεία στους γονείς. Δημιουργήθηκε σε ελεύθερο χώρο του κοιμητηρίου χώρος όπου σχεδιάστηκαν αντίστοιχοι χώροι τριετούς ταφής προκειμένου να μην αλλοιωθεί το ισοζύγιο του Κοιμητηρίου. Με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, εγκρίθηκε η τροποποίηση του σχεδίου του Κοιμητηρίου με την προσθήκη των νέων χώρων τριετούς ταφής καθώς επίσης, με άλλη απόφαση, δόθηκαν τα μνημεία των νέων παιδιών στους συγγενείς. Στην εισήγηση για την παραχώρηση, υπήρχε η θέση του μνημείου και το όνομα του θανόντος.
Νοιώθω ακόμη και σήμερα, ότι αυτή η παρέμβαση, ήταν και είναι η σημαντικότερη πράξη που έχω κάνει στη ζωή μου. Κι ευχαριστώ τον τότε πρόεδρο της ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗΣ που στήριξε αυτή την προσπάθεια.
Σημειώνω, πως υπήρξαν «σειρήνες» που μας πλησίασαν για να πάρουμε το κάτι τις μας από τους γονείς, όμως ευγενικά αρνηθήκαμε. Ποιος μπορεί να πιάνει στα χέρια του με τέτοια χρήματα; Ποιος μπορεί να εκμεταλλεύεται τον πόνο των γονιών που έχασαν τα παιδιά τους;
Κι όμως υπήρξαν…
Τα όσα όμως έγιναν στη συνέχεια, ξεπερνούν και την πιο νοσηρή φαντασία.
Γι’ αυτά, στο επόμενο.