Πραγματιστές εναντίων «θαυματοποιών»…

Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός
Όσο πλησιάζουμε πιο κοντά στις αυτοδιοικητικές εκλογές τόσο παρατηρούμε νέους πολιτικούς σχηματισμούς, νέες παρατάξεις, να διεκδικούν τον δημαρχιακό θώκο, προτάσσοντας τα δικά τους επιχειρήματα, καταθέτοντας το όραμά τους για το αύριο της πόλης.
Η δημοκρατία επιτρέπει στον κάθε πολίτη να διεκδικήσει αξιώματα και θέσεις στην αυτοδιοίκηση, χωρίς να θέτει περιοριστικούς κανόνες εκτός από εκείνους που το Σύνταγμα υπαγορεύει.
Κι αυτό είναι αλήθεια, πως έχει σαν αποτέλεσμα, να διεκδικούν υψηλά αξιώματα από τα οποία πηγάζουν μεγάλες ευθύνες, άτομα που δεν διαθέτουν, εκτός από την φιλοδοξία τους, τα εχέγγυα εκείνα που δίνουν την βεβαιότητα ότι ο υποψήφιος διαθέτει τις γνώσεις, τις εμπειρίες και την θέληση, όχι για να κάνει αυτά που θέλει (αυτά μπορεί να τα κάνει σπίτι του, στην δική του επιχείρηση), αλλά αυτά που ΠΡΕΠΕΙ να γίνουν για την αντιμετώπιση των προβλημάτων, για την βελτίωση της ποιότητας ζωής των πολιτών.
Η αλήθεια είναι ότι δημότες των Αχαρνών, έζησαν για πολλά χρόνια σε έναν τρόπο διαχείρισης της εξουσίας που υποβάθμιζε συνεχώς την ποιότητα ζωής τους, που έκανε την καθημερινότητα τους όλο και πιο δύσκολη, πιο ανυπόφορη.
Εγκληματικότητα, ανεργία, επικίνδυνοι δρόμοι γεμάτοι λακκούβες, έλλειψη χώρων άθλησης και αναψυχής, ανεπαρκείς υπηρεσίες προς τους δημότες από τον Δήμο, με απλά λόγια, υποβάθμιση στην κατώτερη βαθμίδα της ποιότητας ζωής των δημοτών.
Πριν τέσσερα περίπου χρόνια, στο τιμόνι του Δήμου Αχαρνών βρέθηκε μια νέα δημοτική αρχή η οποία έδωσε την υπόσχεση ότι θα αγωνιστεί για την αναβάθμιση της πόλης, για την καλυτέρευση της ποιότητας ζωής των δημοτών.
Τα κατάφερε;
Υπάρχουν εκείνοι που βάζουν θετικό πρόσημο στα πεπραγμένα της δημοτικής αρχής, υπάρχουν όμως κι εκείνοι που διαμαρτύρονται γιατί διαπιστώνουν πως τα προβλήματα του χθες δεν λύθηκαν ακόμα.
Δίκιο έχουν κι οι δύο πλευρές.
Αυτοί που διαπίστωσαν έργα που βελτίωσαν την καθημερινότητά τους ασφαλώς και βάζουν οι περισσότεροι, θετικό πρόσημο στην δημοτική αρχή.
Εκείνοι που βαδίζουν ακόμα σε χωματόδρομους, που οι λακκούβες στους δρόμους που κυκλοφορούν καταστρέφουν τα αυτοκίνητά τους ενώ ταυτόχρονα δημιουργούν συνθήκες για ατυχήματα, έχουν συγκεκριμένους λόγους να διαμαρτύρονται. Δεν «μετράνε» αν έχουν γίνει έργα σε άλλες περιοχές, βλέπουν το δικό τους πρόβλημα, θέλουν να γίνουν όλα όσα πρέπει και δικαιούνται στην περιοχή τους.
Όμως, σε έναν ρημαγμένο δήμο, με άδεια ταμεία, με χιλιάδες υποχρεώσεις, μπορούν μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα να γίνουν όλα εκείνα που δεν έγιναν τα προηγούμενα χρόνια;
Η πολιτική είναι χώρος προσφοράς και πρέπει να κοιτάζεις να κάνεις το σωστό και ταυτόχρονα να ακούς την κριτική, όσο οξεία και να είναι. Πρέπει να τα αντιμετωπίζεις όλα με ψυχραιμία και αξιοπρέπεια. Η πολιτική έχει δύο πτυχές, το ένα κομμάτι ναι ”μπράβο” τα έχει κάνει καλά, και το άλλο, είναι το άσχημο κομμάτι και οι διαμαρτυρίες.
Μιλώντας πριν αρκετό καιρό με τον δήμαρχο Σπύρο Βρεττό μου είχε πει: «Θαυματοποιοί δεν είμαστε, προσπαθούμε. Δεν μπορούμε να εξαφανίσουμε ως δια μαγείας τα πολλά προβλήματα της πόλης, δεν μπορούμε να πούμε “γεννηθήτω ανάπτυξη”. Αγωνιζόμαστε και βήμα – βήμα, προχωρούμε στη δημιουργία μιας πόλης που θα προσφέρει στους δημότες όλα όσα δικαιούνται, αγωνιζόμαστε να κάνουμε την πόλη μας από παράδειγμα προς αποφυγή, υπερήφανη πόλη».
Λίγες εβδομάδες πριν τις δημοτικές εκλογές, πολλοί είναι εκείνοι που επιθυμούν κι επιλέγουν την επανεκλογή του Σπύρου Βρεττού στο τιμόνι του Δήμου Αχαρνών.
Έχουν διαπιστώσει πως οι δήμαρχοι με τις ουτοπικές προεκλογικές υποσχέσεις των τελευταίων δέκα-δεκαπέντε ετών μόνο προβλήματα προσέθεσαν στην καθημερινότητά τους, υποβάθμισαν την ποιότητα ζωής τους.
Οι δημότες σήμερα αναζητούν έναν πιο ρεαλιστικό προεκλογικό λόγο και διαπιστώνουν ότι η δημοτική αρχή του Σπύρου Βρεττού, μπορεί να μην εκπληρώνει όλες τις προσδοκίες τους, αλλά μάλλον αποτελεί πιο αξιόπιστη επιλογή από τα όσα υπόσχονται οι άλλες δημοτικές παρατάξεις, ορισμένες εκ των οποίων, υπόσχονται έργα και ημέρες που ούτε ο μεγάλος μάγος Χουντίνι δεν θα σκεφτότανε να υποσχεθεί.