Αναπολώντας το χθες…

Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός
Βαδίζοντας προς το τέρμα της ζωής, αναπολώ όλα όσα έζησα, όλα όσα προσπάθησα, όλα όσα ήλπιζα πως πρέπει να γίνουν για να αντιμετωπισθούν σοβαρά κοινωνικά προβλήματα, να αμβλυνθεί η αδικία.
Στο μυαλό μου στροβιλίζει η ρήση του μεγάλου πολιτικού κι Έλληνα Ιωάννη Καποδίστρια όταν αρνούμενος τον μισθό του Κυβερνήτη είπε: «Εφ’ όσον τα ιδιαίτερα εισοδήματά μου αρκούν διά να ζήσω, αρνούμαι να εγγίσω μέχρι και του οβολού τα δημόσια χρήματα, ενώ ευρισκόμεθα εις το μέσον ερειπίων και ανθρώπων βυθισμένων εις εσχάτην πενίαν».
Και βλέποντας τους πολιτικούς της μεταπολίτευσης, χαμογελώ με πίκρα.
Ο Μέγας Ναπολέων Βοναπάρτης είχε πει «Ο πιο σίγουρος τρόπος για να μείνεις φτωχός είναι να είσαι τίμιος».
Και ζυγίζοντας οι πολιτικοί μας τις καταστάσεις επέλεξαν να μην είναι φτωχοί.
Έχετε δει κανέναν πολιτικό φτωχό; Έχετε δει κάποιον πολιτικό να μη ζει με μεγαλύτερες ανέσεις και πλεονεκτήματα από το «πόπολο»;
Τα πιο πάνω έρχονται στο νου μου σαν σκληρά κτυπήματα από τον πιο δυνατό άνθρωπο γιατί ήμουν έναν ανόητος ονειροπόλος, που πίστευα ότι εκείνοι που νέμονται την όποια εξουσία, έχουν τις ίδιες αρχές, τα ίδια όνειρα, τις ίδιες κοινωνικές ευαισθησίες με μένα.
Όσοι υποστηρίζουν ότι ένα από τα πιο συνηθισμένα λάθη των έντιμων ανθρώπων είναι η αποτυχία τους να αξιολογήσουν το πόσο συστηματικά ανέντιμοι είναι κάποιοι άλλοι άνθρωποι, έχουν μεγάλο δίκιο.
Σκέπτομαι το πόσο ανόητος ήμουν να καταγγείλω με στοιχεία επιλήψιμες κατά τη γνώμη μου ενέργειες πολιτικών προσώπων, που αφενός ζημίωσαν τους πολίτες, αφετέρου ωφελήθηκαν οι ίδιοι. Οι υποθέσεις πήγαν αρχείο. Δεν μπορεί ο απλός θνητός να ακουμπήσει τους νέους «γαλαζοαίματους». Τακτικά μαθαίνουμε για πολιτικές ενέργειες που προκάλεσαν και προκαλούν την κοινή γνώμη, όμως μετά τον πρώτο θόρυβο, μόλις κάθισε η σκόνη, όλα ξεχάστηκαν.
Για τον απλό πολίτη όμως δεν είναι έτσι.
Καθημερινά ο πολίτης, καλείται να πληρώνει την εσκεμμένη ή όχι, κακοδιαχείριση της εκάστοτε κυβέρνησης.
Ο ομότιμος καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου Γιώργος Κασιμάτης, πριν ένα περίπου χρόνο, σε μια εφ όλης της ύλης συνέντευξη, στον 98.4, αναφέρθηκε στο πολιτικό μας σύστημα, που μετά από μια πολύχρονη κατάσταση κρίσης, εξακολουθεί να είναι σε διαρκή παρακμή και το μόνο που το ενδιαφέρει είναι η αυτοσυντήρηση του. Την ίδια ώρα αυτό το ίδιο το σύστημα, έχει οδηγήσει σε "ευνουχισμό" τις κοινωνίες. Δεν υπάρχει σήμερα, λέει, καν με τους όρους της αστικής δημοκρατίας, δημοκρατικό σύστημα, αλλά επίφαση δημοκρατίας, την ώρα που στο πεδίο της παγκοσμιοποίησης συγκρούονται το δυτικό μπλοκ και των χωρών της ανατολής με προεξάρχουσα την Κίνα.
Όλα αυτά σκέπτομαι συνεχώς και θλίβομαι. Το μόνο που με παρηγορεί είναι πως παρά τα πολλά εμπόδια, τα προβλήματα που είχα κι έχω να αντιμετωπίσω, προσπάθησα και προσπαθώ, να κάνω το σωστό. Γιατί, όπως είχε πει ο συγγραφέας H. Jackson Brown Jr. «Ζήστε έτσι ώστε όταν τα παιδιά σας σκέφτονται τη δικαιοσύνη και την ακεραιότητα, να σκέφτονται και εσάς».
Κι αυτό προσπαθώ…