Δήμος Αχαρών: Με οδηγό το ψέμα και την συκοφαντία… 6ο Επεισόδιο

Πριν μερικά χρόνια είχα δημοσιεύσει το πιο κάτω κείμενο. Το αναδημοσιεύω μόνο και μόνο για να «φρεσκάρω» τις μνήμες ευαίσθητων πολιτών. Στις σκέψεις μου είναι, η έκδοση συγγράμματος στο οποίο θα περιγράφονται, γνωστά κι άγνωστα περιστατικά με πρωταγωνιστές δημάρχους και δημοτικούς συμβούλους από το 1995 έως και σήμερα απλά για να γνωρίζουν οι δημότες γιατί ο Δήμος Αχαρνών παραμένει σε αυτή την πολύ κακή κατάσταση. Οικονομική, περιβαλλοντική και κοινωνική.

Με οδηγό το ψέμα και την συκοφαντία…

Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός

Γιατί άραγε αυτή η πόλη έχει μείνει τόσο πολύ πίσω; Ποιοι εμπόδισαν την ανάπτυξή της; Φταίνε μόνο οι δήμαρχοι που περάσανε από το τιμόνι του Δήμου ή τα αίτια είναι κι άλλα;

Την απάντηση ίσως την δώσει το πιο κάτω περιστατικό.

Στις 29 Ιανουαρίου 1995, πραγματοποιήθηκε στην Χαραυγή η Γενική Συνέλευση του 3^ου Συνοικιακού Συμβουλίου. Θέματα προς συζήτηση, τα προβλήματα της περιοχής που ήταν, όπως και σε άλλες περιοχές, ιδιαίτερα αυξημένα.

Πρόεδρος του 3^ου Συνοικιακού Συμβουλίου ήταν ο Χρήστος Υφαντής και Γραμματέας ο Δημήτρης Δημόπουλος, οι οποίοι μίλησαν για τα προβλήματα που ζητούσαν λύσεις.

Ο τότε δημοτικός σύμβουλος, μέλος της Δημοτικής Αρχής και κάτοικος της περιοχής Στέλιος Αποστολάκης, ζήτησε από το προεδρείο και τους κατοίκους να μιλήσει πρώτος, επειδή συγγενικό του πρόσωπο ήταν στο νοσοκομείο κι έπρεπε να φύγει.

Πράγματι, το αίτημά του έγινε δεκτό κι αφού ο Στέλιος Αποστολάκης παραδέχθηκε ότι πράγματι υπάρχουν ακόμη πολλά άλυτα προβλήματα στην περιοχή τα οποία πρέπει να αντιμετωπισθούν, αναφέρθηκε στις παρεμβάσεις της Δημοτικής Αρχής που είχαν προγραμματισθεί και αποχώρησε.

Στη συνέχεια της συζήτησης τον λόγο πήραν δύο σύμβουλοι της αντιπολίτευσης, οι οποίοι και επετέθησαν κατά της Δημοτικής Αρχής είτε με υπερβολές είτε με αναλήθειες.

Επειδή ήμουν σύμβουλος σε θέματα Επικοινωνίας και Δημοσίων Σχέσεων του δημάρχου Τάσου Μουστακάτου, ελλείψει απουσίας άλλου εκπροσώπου της Δημοτικής Αρχής, ζήτησα από το προεδρείο και πήρα τον λόγο για να κάνω σχετικές διευκρινήσεις καθώς επίσης να απαντήσω στις κατηγορίες.

Οι δύο σύμβουλοι της αντιπολίτευσης στην αρχή δεν αντέδρασαν, στη συνέχεια όμως, επειδή δεν τους άρεσαν αυτά που έλεγα άρχισαν να φωνάζουν και να ζητούν από τον πρόεδρο να μου αφαιρέσει τον λόγο γιατί (όπως ισχυρίστηκαν) δεν ήμουν εκλεγμένος δημοτικός σύμβουλος!!!

Ευτυχώς το προεδρείο έκανε σωστά την δουλειά του κι η τοποθέτησή μου ολοκληρώθηκε.

Στην συνάντηση που είχα μετά από λίγο με τον Τάσο Μουστακάτο, αναφέρθηκα στην Γενική Συνέλευση του 3^ου Συνοικιακού και στα όσα διαδραματίσθηκαν. Του τόνισα επίσης ότι οι σύμβουλοι της αντιπολίτευσης θα αντιδράσουν γιατί φάνηκαν πολύ ενοχλημένοι από την παρέμβαση.

Ο Τάσος Μουστακάτος με καθησύχασε λέγοντάς μου ότι αυτά συμβαίνουν στις συνελεύσεις.

Στις 14 Φεβρουαρίου 1995, δεκαπέντε ημέρες περίπου μετά την Γενική Συνέλευση, ο ένας εκ των δύο δημοτικών συμβούλων, κατέθεσε αίτηση στον πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου με θέμα «Ανάρμοστη και υβριστική συμπεριφορά Δ/ντος Συμβούλου του Δήμου Αχαρνών Ιάκωβου Ποθητού προς Δημοτικούς Συμβούλους».

Στην αίτησή του ανέφερε τα πιο κάτω:

«Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ όπως τεθεί έκτακτο θέμα στο αμέσως προσεχές Συμβούλιο, η σαφώς απρόκλητη αλλά προκλητική, υβριστική και εν γένει απαράδεκτη συμπεριφορά του εν λόγω κυρίου, προς παρισταμένους συμβούλους κ.κ…….., στην Γενική Συνέλευση του 3^ου Συνοικιακού Συμβουλίου Χαραυγής, την Κυριακή 29.1.95.

Ο αιτών Δημοτικός Σύμβουλος»

Επειδή ήθελα να προφυλάξω τόσο την Δημοτική Αρχή αλλά περισσότερο τον δήμαρχο του οποίου ήμουν προσωπική επιλογή και μάλιστα με μεγάλο κόστος (θα αναφερθούμε σε άλλη δημοσίευση) ζήτησα κι έλαβα από το 3^ο Συνοικιακό Συμβούλιο βεβαίωση ότι η ομιλία μου ήταν άψογη καθώς κι αντίγραφο της κασέτας στην οποία είχε μαγνητοφωνηθεί η συνεδρίαση. Για την ενέργειά μου αυτή, δεν ενημέρωσα κανέναν.

Το τι άκουσε ο τέως δήμαρχος από συμβούλους της παράταξής του που με «αγαπούσαν» ιδιαίτερα, περιττό να αναφέρω. Οι περισσότεροι εξ αυτών (ειδικά εκείνοι που ανήκαν στο βαθύ πράσινο ΠΑΣΟΚ) του ζητούσαν να με διώξει!

Την ημέρα του Δημοτικού Συμβουλίου παρέδωσα στον Τάσο Μουστακάτο την βεβαίωση του 3^ου Συνοικιακού Συμβουλίου, αντίγραφο της κασέτας καθώς και την απομαγνητοφώνηση.

 Ο Τάσος Μουστακάτος δεν ανέφερε σε κανέναν τίποτα, ακόμη και στους συμβούλους του που συνέχιζαν να με βρίζουν και πήγε στο Δημοτικό Συμβούλιο.

Όταν ήρθε το θέμα προς συζήτηση, ο καταγγέλλων σύμβουλος της αντιπολίτευσης πήρε τον λόγο κι άρχισε να με κατηγορεί λέγοντας μάλιστα και διάφορες υποτιθέμενες στιχομυθίες.

Λάβροι πήραν τον λόγο οι αρχηγοί των παρατάξεων της αντιπολίτευσης απαιτώντας από τον δήμαρχο να με διώξει.

Ο Τάσος Μουστακάτος ρώτησε τον δεύτερο δημοτικό σύμβουλο που ήταν στην Γενική Συνέλευση, αν συμφωνεί με τα όσα κατήγγειλε ο συνάδελφός του κι αυτός συμφώνησε.

- Περίεργο, γιατί εγώ άλλα γνωρίζω. Έχω την κασέτα και την απομαγνητοφώνηση καθώς κι έγγραφο του 3^ου Συνοικιακού Συμβουλίου που δεν συμφωνούν με όλα όσα λέτε εσείς, είπε ο Τάσος Μουστακάτος, βγάζοντας από την τσέπη του την κασέτα και την απομαγνητοφώνηση την οποία αφού διάβασε, παρέδωσε στον Γραμματέα του Δημοτικού Συμβουλίου για να καταχωρηθεί στα πρακτικά.

Το τι ακολούθησε είναι εύκολο να το αντιληφθεί ο καθένας.

Η αντιπολίτευση σηκώθηκε κι έφυγε φωνάζοντας ενώ οι σύμβουλοι του Τάσου Μουστακάτου – ειδικά εκείνοι που με «αγαπούσαν» - είχανε μείνει έκπληκτοι.

Από το πιο πάνω γεγονός μπορεί κανείς να αντιληφθεί πως για ορισμένα δημόσια πρόσωπα και αξιοσέβαστους κατά τ’ άλλα πολίτες, όποιος μπορούσε να βοηθήσει με τις γνώσεις του, χωρίς ιδιοτέλεια και υστεροβουλία, την πόλη, έπρεπε να εξαφανιστεί.

Κι αυτό ασφαλώς θα το γνωρίζουν αρκετοί στην πόλη.

Ορατές είναι οι αιτίες που ο Δήμος Αχαρνών δεν μπόρεσε να έχει την ανάπτυξη που θα μπορούσε. Το θέμα είναι αν έχουμε την δύναμη να τις δούμε, να τις παραδεχθούμε και να αποφασίσουμε να μην ξανακάνουμε τα ίδια λάθη. Από μας λοιπόν εξαρτάται…