Μενίδι: Κρατάει χρόνια αυτή η… τακτική 2ο

Πριν μερικά χρόνια είχα δημοσιεύσει το πιο κάτω κείμενο. Το αναδημοσιεύω μόνο και μόνο για να «φρεσκάρω» τις μνήμες ευαίσθητων πολιτών. Στις σκέψεις μου είναι, η έκδοση συγγράμματος στο οποίο θα περιγράφονται, γνωστά κι άγνωστα περιστατικά με πρωταγωνιστές δημάρχους και δημοτικούς συμβούλους από το 1995 έως και σήμερα απλά για να γνωρίζουν οι δημότες γιατί ο Δήμος Αχαρνών παραμένει σε αυτή την πολύ κακή κατάσταση. Οικονομική, περιβαλλοντική και κοινωνική.

Σεισμός Κοζάνης: Ευαίσθητοι κι «ευαίσθητοι»…

Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός

Στις 13 Μαΐου 1995, ο νομός Κοζάνης κτυπήθηκε από μεγάλο σεισμό.

Πολλά σπίτια κατεστραμμένα, πολλές οικογένειες χωρίς στέγη, χωρίς τα απαραίτητα (το βίωσαν αργότερα κι οι κάτοικοι της Αττικής και ειδικότερα των Δήμων Αχαρνών και Φυλής με τον σεισμό του 1999).

Πολλοί έσπευσαν να βοηθήσουν κι ανάμεσά τους η Δημοτική εφημερίδα «ΑΧΑΡΝΕΣ». Σαν διευθυντής της εφημερίδας, πήρα τον λόγο στο Δημοτικό Συμβούλιο και ενημέρωσα ότι η Δημοτική εφημερίδα διενεργεί έρανο για τους σεισμόπληκτους της Κοζάνης και θα ήταν καλό, όλοι, ο καθένας με τις δυνατότητες που είχε, να συμβάλει σε αυτή την προσπάθεια. 

Κι από εδώ αρχίζουν τα ωραία.

Έπρεπε να ανοιχθεί ένας Τραπεζικός Λογαριασμός στον οποίο θα γινόντουσαν οι καταθέσεις εκείνων που ήθελαν να συμμετάσχουν στον έρανο.

Η ΔΕΑΔΑ (αυτή ήταν ο εκδότης κι ο ιδιοκτήτης της εφημερίδας «ΑΧΑΡΝΕΣ»), άνοιξε λογαριασμό γι’ αυτόν τον σκοπό στην Τράπεζα ΓΕΝΙΚΗ Αχαρνών, καταθέτοντας εκατό χιλιάδες δραχμές.

Μετά από ενάμιση μήνα περίπου, ζητώντας το υπόλοιπο του λογαριασμού, διαπίστωσα πως είχαν συγκεντρωθεί 2.356.000 δραχμές.

Αποφάσισα λοιπόν, να ενεργήσουμε σαν Δήμος άμεσα, δίνοντας τα χρήματα σε δύο κοινότητες, το Ρύμνιο και το Χρώμιο, που σύμφωνα με πληροφορίες της Νομαρχίας, είχαν πληγεί περισσότερο από τον σεισμό.

Κάνοντας όμως την ανάληψη και λαμβάνοντας ταυτόχρονα τον αναλυτικό λογαριασμό διαπίστωσα ότι:

α) Η ΔΕΑΔΑ είχε πάρει πίσω τις 100.000 δραχμές που είχε καταθέσει (πόση "ευαισθησία" αλήθεια)

β) Κανείς δημοτικός σύμβουλος, συμπολίτευσης κι αντιπολίτευσης, δεν είχε κάνει έστω μια μικρή κατάθεση

γ) Χρήματα είχε καταθέσει ο Σύλλογος Εργαζομένων Δήμου Αχαρνών (πάντα ευαίσθητοι)

δ) Το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων, το είχαν καταθέσει Σχολεία της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (οι εκπαιδευτικοί πάντα δείχνουν τον σωστό δρόμο, την οδό της αλληλεγγύης, της ανθρωπιάς)

Έτσι αποφάσισα, τα χρήματα να δοθούν σε παιδιά – μαθητές των δύο αυτών κοινοτήτων που ήταν στο σύνολό τους σαράντα επτά (είκοσι στο Χρώμιο και είκοσι επτά στο Ρύμνιο).

Η Ευχαριστήρια επιστολή του Δήμου Χρωμίου

ΣΤΟ ΧΡΩΜΙΟ

Η αποστολή, αποτελούμενη από τον τότε πρόεδρο της ΔΕΑΔΑ Γιάννη Παπαδήμα, τον αντιδήμαρχο Αχαρνών Νίκο Πουραίμη, τον υπάλληλο του Δήμο Χρήστο Κοντοθεοδώρου κι εμένα, ξεκίνησε με πρώτο προορισμό την κοινότητα Χρωμίου. Στον αύλιο χώρο της κοινότητας μας υποδέχθηκε ο πρόεδρος Γιάννης Μπατσίλας μαζί με είκοσι παιδιά του δημοτικού ενώ δίπλα, η εκκλησία σχισμένη στα δύο, μαρτυρούσε το τρομακτικό πέρασμα του Εγκέλαδου  Μετά και τον χαιρετισμό που απηύθυνε ο Γιάννης Παπαδήμας, δόθηκε σε κάθε παιδί, ένας φάκελος που περιείχε 48.000 δραχμές.

Εδώ, θα σημειώσω κι ένα γεγονός που δείχνει το πόσο υπέροχος άνθρωπος ήταν και είναι ο Γιάννης Παπαδήμας.

Όταν τελείωσε η προετοιμασία, κάλεσα τον Γιάννη Παπαδήμα σαν πρόεδρο της ΔΕΑΔΑ, να μοιράσει τους φακέλους με τα χρήματα στα παιδιά.

Αυτός αρνήθηκε λέγοντάς μου:

- Όχι, εσύ θα μοιράσεις τα χρήματα, γιατί δική σου πρωτοβουλία ήτανε. 

Πόσοι αλήθεια από αυτούς, τους μεγαλόσχημους και σπουδαίους πολιτικούς της πόλης θα το έκαναν;

Μοίρασα δυο - τρεις φακέλους από σεβασμό στο πρόσωπό του και για να τον ευχαριστήσω και κατόπιν τον κάλεσα μαζί με τον αντιδήμαρχο Νίκο Πουραίμη να δώσουν τους υπόλοιπους.

Αυτόν τον καταπληκτικό άνθρωπο, η πόλη μας δεν τον αξιοποίησε, δεν τον έβαλε στο βάθρο που του άξιζε, στο βάθρο του πρώτου πολίτη. Στην δική μου καρδιά όμως είναι ο πρώτος πολίτης, ένας από τους καλύτερους ανθρώπους που έχω γνωρίσει.

ΣΤΟ ΡΥΜΝΙΟ

Η επίσκεψη στο Ρύμνιο μας συγκλόνισε αφού από τα 115 σπίτια της κοινότητας, είχαν ισοπεδωθεί τα 91! Οι κάτοικοι, πρόσφυγες από τον Καύκασο και την Ανατολική Θράκη οι περισσότεροι, μας υποδέχθηκαν με θέρμη στον καταυλισμό. 

Για να καταλάβει κανείς τις συνθήκες που επικρατούσαν στην κοινότητα εκείνη την εποχή θα αναφέρουμε πως κάποιοι κάτοικοι, μόλις πληροφορήθηκαν ότι ο πρόεδρος της ΔΕΑΔΑ Γιάννης Παπαδήμας ήταν γιατρός, έφεραν ένα παιδάκι που είχε εξανθήματα στο κορμάκι του για να το δει, επειδή δεν υπήρχε γιατρός στην κοινότητα! Ο Γιάννης Παπαδήμας αφού το εξέτασε, του έδωσε την κατάλληλη αγωγή κι έτσι δεν χρειάστηκε το παιδί και οι γονείς του να μεταβούν στο νοσοκομείο της Κοζάνης.

Και στο Ρύμνιο, δόθηκαν σε είκοσι επτά παιδιά από ένας φάκελος που περιείχε 48.000 δραχμές.

Το πρωτοσέλιδο της δημοτικής εφημερίδας "ΑΧΑΡΝΕΣ"

Για να μην νομίσει κανείς πως η ΔΕΑΔΑ δεν συνέβαλε καθόλου, διευκρινίζουμε, πως κάλυψε τα έξοδα μεταφοράς (βενζίνη, διόδια κλπ).

Τον Σεπτέμβριο του 1999, ο εγκέλαδος χτύπησε σκληρά την πόλη των Αχαρνών.

Τότε, ζητούσαν δήμαρχος, δημοτικοί σύμβουλοι κι άλλοι παράγοντες της πόλης, βοήθεια για να αντιμετωπίσουν τις μεγάλες ανάγκες που δημιουργήθηκαν.

Ήθελα να ήξερα, αν εκείνες τις στιγμές, σκέφθηκαν καθόλου, την αδιαφορία που έδειξαν για τους σεισμόπληκτους της Κοζάνης. Ήθελα να ήξερα…

Αυτοί διαχειρίζονται τις τύχες των Αχαρνών…