Έρχονται τελικά οι πρόσφυγες;

Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός

Στις 6 Οκτωβρίου έγραφα ότι σύμφωνα με πληροφορίες, η κυβέρνηση μελετά να φέρει στην Γ΄ Πτέρυγα της Αμυγδαλέζας 1.000 πρόσφυγες. Ζητούσα μάλιστα από το Δημοτικό Συμβούλιο να συζητήσει το θέμα, να λάβει αποφάσεις και να προβεί σε ανάλογες ενέργειες.

Για λόγους που μόνο η Δημοτική Αρχή αλλά και όλες οι δημοτικές παρατάξεις της αντιπολίτευσης γνωρίζουν, το θέμα, που είναι σοβαρό κατά τη γνώμη μου, δεν συζητήθηκε.

Σε επόμενη δημοσίευσή μου στις 12 Οκτωβρίου έκανα νεότερη δημοσίευση με τίτλο «Ποια θέματα ενδιαφέρουν το Δημοτικό Συμβούλιο» στην οποία παρουσίαζα τις δύο εκδοχές του θέματος, δηλαδή ή της άρνησης να έρθουν πρόσφυγες στις Αχαρνές ή αποδοχή με συγκεκριμένα ανταλλάγματα για την ανάπτυξης της πόλης. Σαν απλός δημότης μπορώ να καταθέσω σκέψεις, όμως τις αποφάσεις τις λαμβάνουν εκείνοι που έδωσαν την υπόσχεση στον Μενιδιάτικο λαό, πως θα προασπίζουν τα συμφέροντα της πόλης.

Με απόφαση της κυβέρνησης, αγοράστηκαν από το Πολεμικό Ναυτικό 800 οικίσκοι οι οποίοι θα τοποθετηθούν σε διάφορα στρατόπεδα της χώρας. Από αυτούς, 220 οικίσκοι, θα τοποθετηθούν στο στρατόπεδο Καποτά. Με απλά λόγια, οι 1000 περίπου πρόσφυγες – μετανάστες, δεν θα μεταφερθούν στην Αμυγδαλέζα αλλά στο στρατόπεδο Καποτά.

Θα πει κάποιος, «υπάρχει κάποια διαφορά;». Ασφαλώς και υπάρχει.

Το Κέντρο Κράτησης Αμυγδαλέζας είναι κλειστό κέντρο κράτησης παράνομων μεταναστών με απώτερο σκοπό, όσοι δεν είναι πρόσφυγες να επαναπροωθηθούν στις χώρες από τις οποίες ήρθαν.

Η δυνατότητα παραμονής προσφύγων σε ειδικούς χώρους όπου θα έχουν την δυνατότητα όχι μόνο να κινούνται ελεύθερα αλλά και να στέλνουν τα παιδιά τους σε Ελληνικά σχολεία τους παρέχει το πλεονέκτημα να διεκδικούν με πολλές πιθανότητες την ελληνική υπηκοότητα, προβάλλοντας μάλιστα το επιχείρημα ότι τα παιδιά τους μετέχουν της ελληνικής παιδείας.

Γι’ αυτό δεν τους τοποθετούν σε κέντρα κράτησης.

Αυτά είναι μερικά από τα παραθυράκια του νόμου, που μόνο ειδικοί τα γνωρίζουν.

Κανείς δεν είναι ρατσιστής, όλοι συμπονούν εκείνους που εκδιώχθηκαν βίαια από τις πατρογονικές τους εστίες. Κι ασφαλώς θα πρέπει να έχουμε ανοιχτή την αγκαλιά μας.

Είναι όμως όλοι αυτοί που έχουν έρθει στη χώρα μας πρόσφυγες; Έχουν αγαθούς σκοπούς;

Ποιος διασφαλίζει την ασφάλεια αλλά και το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων πολιτών σε ικανοποιητικά επίπεδα; Ποιος εμποδίζει το εμπόριο λευκής σαρκός από τους «προστάτες» των προσφύγων που πάμπολλα περιστατικά έχουν δει το φως της δημοσιότητας;

Πολλά θα μπορούσαν να γραφτούν είτε θετικά είτε αρνητικά.

Το κείμενο όμως δεν έχει σκοπό το μεταναστευτικό πρόβλημα.

Στόχος του είναι, η ευαισθητοποίηση όλων εκείνων που έδωσαν την υπόσχεση να αγωνίζονται για μια καλύτερη ποιότητα ζωής των κατοίκων του Δήμου Αχαρνών προκειμένου η όποια απόφαση της πολιτείας να βρίσκει έτοιμη την πόλη μας.