Η επιλογή του χειρότερου…

Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός

Πληρώνουμε τις επιλογές μας.

Δεν φταίνε εκείνοι που με την έγκρισή μας κάθισαν στον σβέρκο μας και μας εξαναγκάζουν σε όλο και μεγαλύτερες περικοπές, σε στερήσεις δικαιωμάτων, στην υποβάθμιση της ποιότητας ζωής μας. Φταίμε εμείς που τους επιλέξαμε.

Υπάρχει μια μεγάλη αλήθεια στην επιλογή των πολιτικών από τους πολίτες.

Υπάρχει ο ιδεολόγος πολιτικός. Είναι εκείνος ο οποίος προεκλογικά θα πει τι πρέπει να γίνει, για να οδηγηθεί μια χώρα, ένας λαός, μία κοινωνία, σε σταδιακή αναβάθμιση της ποιότητας ζωής, σε μια πρόοδο οικονομική και κοινωνική, έχοντας σαν μοναδικό στόχο, το καλό της χώρας και των πολιτών, από τα οφέλη μιας μειοψηφίας κερδοσκόπων. Είναι βέβαιο όμως, πως όταν ανοίξουν οι κάλπες, δεν θα βρει τους ψήφους πολλών από εκείνους που θεωρούσε δικούς του ανθρώπους, εκείνων που τον επαινούσαν για την ηθική του, το πρόγραμμά του, την επιθυμία του να προσφέρει ανιδιοτελώς στην χώρα του, στους συμπολίτες του.

Υπάρχει κι ο κατασκευασμένος πολιτικός. Ο λάτρης της εξουσίας, που θα διεκδικήσει την ψήφο των πολιτών, όχι καταθέτοντας το δικό του πρόγραμμα, ανακοινώνοντας το δικό του όραμα! Το πρόγραμμά του στηρίζεται στα αποτελέσματα επιστημονικών ερευνών που γίνονται στους πολίτες και στις οποίες καταγράφονται τα «θέλω» των πολιτών ή οι αντιθέσεις τους σε πολιτικές αποφάσεις. Τα εξειδικευμένα γραφεία «επικοινωνίας» του γράφουν τους λόγους, συντάσσουν το πρόγραμμά του (πολλές φορές αγνοεί τα περισσότερα σημεία του), φροντίζουν για την εξωτερική του εμφάνιση, σχεδιάζουν κι υλοποιούν ελκυστικές προεκλογικές καμπάνιες. Με απλά λόγια, φούμαρα για μεταξωτές κορδέλες.

Και η επιτυχία του κατασκευασμένου πολιτικού σε βάρος του ιδεολόγου πολιτικού, που λέει στους πολίτες την αλήθεια, δηλαδή τι πρέπει να γίνει προς όφελος της χώρας, της κοινωνίας, στηρίζεται στο γεγονός ότι πάντα υπόσχεται όχι εκείνα που πρέπει να γίνουν αλλά αυτά που ακούγονται ελκυστικά από τους πολίτες! Λέει αυτά που του έχουν υπαγορεύσει να πει οι «επιστημονικοί του συνεργάτες» γνωρίζοντας ή όχι, πως πολλά από όσα υπόσχεται δεν μπορούν να γίνουν για πολλούς και διάφορους λόγους!

Η παροχολογία που αναπτύσσει στους λόγους του ο κατασκευασμένος από τις εταιρείες πολιτικός, έλκει τους ψηφοφόρους. Αρχή της παροχολογίας που συντάσσεται από τους «ειδικούς συνεργάτες», στηρίζεται στο γεγονός ότι οι ψηφοφόροι δεν εξετάζουν αν όλα όσα υπόσχεται ο πολιτικός μπορούν να πραγματοποιηθούν ή όχι. Τους αρκεί ότι μπορούν πλέον να αρχίζουν να ονειρεύονται μια ζωή καλύτερη. Οι ψηφοφόροι θέλουν έναν ηγέτη που τάζει οικονομικές παροχές, για να μπορέσουν να αποκτήσουν όλα όσα θέλουν, για να μπορέσουν να λύσουν όλα τα προβλήματά τους.

Η υποσχεσιολογία που αναπτύσσει ο κατασκευασμένος πολιτικός, για την αντιμετώπιση μεγάλων κοινωνικών προβλημάτων, όπως η εγκληματικότητα, η ανεργία, το περιβάλλον κ.α. είναι επίσης διανθισμένη με εκφράσεις που δείχνουν αποφασιστικότητα, δυναμισμό, αλλά και με βέλη βουτηγμένα στο δηλητήριο, που στόχο έχουν τους πολιτικούς του αντιπάλους κι εκείνους που είναι αντίθετοι στα σχέδιά του. Σήμα κατατεθέν των λόγων αυτών των πολιτικών, ότι θα οδηγήσουν στη δικαιοσύνη όλους εκείνους που έβλαψαν την χώρα και τους πολίτες, όλους όσους έκαναν κακοδιαχείριση. Η επικοινωνία στο μεγαλείο της με αποδέκτες τους πολίτες που είναι δεμένοι σε ιδεολογικά άρματα, που ανήκουν σε κοινωνικές ομάδες.

Ακόμη, κύριο μέλημα αυτών, των κατασκευασμένων πολιτικών και των επιτελείων τους, είναι η δημιουργία μεγαλύτερων αναγκών στους πολίτες, γιατί με αυτόν τον τρόπο μπορούν εύκολα να τους… υπόσχονται! Έτσι «κτίζουν» το μέλλον για τις επόμενες εκλογές προκειμένου να εκλεγεί και πάλι ηγέτης κατασκευασμένος από το σύστημα.

Κάθε πέρυσι και καλύτερα, κάθε νέος αρχηγός χειρότερος από τον προηγούμενο.

Η επιλογή όμως του χειρότερου έγινε από εμάς, τους πολίτες, τους ψηφοφόρους.

Και κάναμε αυτή την επιλογή με γνώμονα το προσωπικό μας συμφέρον. Χωρίς να εξετάζουμε ποιος είναι αυτός στον οποίο με τόση ευκολία του δίνουμε την δυνατότητα να καθορίζει σε σημαντικό βαθμό την ποιότητα ζωής μας, του δίνουμε την δυνατότητα να διαχειριστεί την περιουσία της πόλης, της χώρας.

Η επιλογή του χειρότερου.

Για να μην επαναληφθεί στο μέλλον, θα πρέπει οι πολίτες να στρέψουν την προσοχή τους σε εκείνους που λένε στενάχωρα πράγματα που πρέπει να γίνουν, για να ξεφύγουμε από τις στενωπούς, πρέπει να εξετάζουν με προσοχή το ήθος, τις γνώσεις και την κοινωνική συμπεριφορά όποιου διεκδικεί αξιώματα.

Ο Αβραάμ Λίνκολν, 16^ος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών είχε πει:

«Η ψήφος είναι πιο δυνατή από την σφαίρα. Με την σφαίρα μπορεί να σκοτώσεις τον εχθρό σου. Με την ψήφο σου, μπορεί να σκοτώσεις το μέλλον των παιδιών σου».

Αν δεν αλλάξουμε συμπεριφορά, αν οι επιλογές μας γίνονται πάντα με γνώμονα τις υποσχέσεις που δίνει ο κάθε πολιτικός και ποιες από αυτές, υλοποιήσιμες ή όχι ικανοποιούν τα θέλω μας για το σήμερα χωρίς να εξετάζουμε τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας που αν ικανοποιηθούν είναι βέβαιο πως θα βελτιωθεί κι η προσωπική μας ποιότητα ζωής, τότε η επιλογή του χειρότερου είναι μονόδρομος.

Ας αναλογιστούμε τις ευθύνες μας…

Η δημοκρατία του φόβου

«Σε πιο περιβάλλον θα εργάζονται πλέον οι εργαζόμενοι; Ποιες ελευθερίες θα υπάρχουν στα παιδιά μας; Ποιος θα είναι αύριο ο τρόπος διακυβέρνησης;»

Μπορεί να είναι αλήθεια η πανδημία. Αν είναι αλήθεια το ερώτημα είναι την δημιούργησε κάποιος τρελός επιστήμονας ή κάποια πολιτικοοικονομικά συμφέροντα και γιατί.

Η διαίσθησή μου από τις πρώτες ημέρες αμφισβητούσε όλα εκείνα τα τρομακτικά μηνύματα με τους θανάτους που οι δημοσιογράφοι μας βομβάρδιζαν. Δεν αμφισβητούσα το γεγονός του θανάτου αλλά τον τρόπο.

Η διεστραμμένη λογική μου με οδηγεί σε παράξενες σκέψεις.

α) Η συντριπτική πλειοψηφία των θανόντων από τον κορονοϊό είχε κάνει άραγε τα τελευταία πέντε χρόνια αντιγριπικό εμβόλιο; Τα αντιγριπικά εμβόλια εμπεριέχουν στοιχεία κορονοϊού (όχι του Covid – 19) κι αν ναι, ευνοούν στο να μολυνθούν ευκολότερα τα εμβολιασμένα άτομα από τον Covid – 19; Οι περισσότερες κυβερνήσεις και συγκεκριμένοι ερευνητές – επιστήμονες, είχαν δηλώσει πως το πρόβλημα των οικονομιών τους θα είναι ο γερασμένος πληθυσμός τους, ο μεγάλος αριθμός συνταξιούχων που το ασφαλιστικό τους σύστημα δεν θα μπορέσει να αντέξει;

Τα σκέπτομαι όλα αυτά κι αναζητώ απαντήσεις.

β) Η δοκιμή της χειραγώγησης της μάζας με όπλο τον φόβο, πέτυχε απόλυτα. Η τρομοκρατία που εξαπέλυσαν οι κυβερνήσεις μέσα από τα δελτία ειδήσεων όσο κι από τα αστυνομικά μέτρα, βεβαίωσαν με τον καλύτερο τρόπο πως ο φόβος του θανάτου υποτάσσει και τον πιο έξυπνο άνθρωπο. Επιστήμονες καταξιωμένοι έχουν αμφισβητήσει έντονα όλα όσα μεταφέρουν στους πολίτες κυβερνήσεις και δημοσιογράφοι. Τι θέσεις τους όμως μπορεί κανείς να τις βρει είτε στο διαδίκτυο είτε σε ορισμένους τηλεοπτικούς σταθμούς περιορισμένης εμβέλειας. Το ερώτημά μου είναι, γιατί δεν προσκαλούνται στις ενημερωτικές εκπομπές για τον κορονοϊό κι οι επιστήμονες εκείνοι που έχουν άλλη άποψη από εκείνη της εξουσίας;

γ) Εκατομμύρια ευρώ δαπανήθηκαν για την δημιουργία διαφημιστικών μηνυμάτων που μοναδικό στόχο έχουν να μας πείσουν πως είμαστε τόσο σπουδαίοι γιατί κάνουμε την δουλειά μας (δηλαδή το αυτονόητο) ή γιατί μένουμε στο σπίτι. Αφαιρούν με τον έντεχνο τρόπο της προπαγάνδας, οι άνθρωποι να επικοινωνούν δια ζώσης, να συζητούν τους προβληματισμούς τους, να αστειεύονται ή, ακόμα – ακόμα, να αντιδρούν! Κι ασφαλώς η όλη προσπάθεια δεν γίνεται για να βγουν κάποια συμπεράσματα από την συμπεριφορά της μάζας στα μέτρα που επιβλήθηκαν. Σταδιακά γίνεται προσπάθεια να επιβληθεί ένας νέος τρόπος ζωής, μια νέα αποκρουστική πραγματικότητα. Όταν στα προαναγγελλόμενα μέτρα περιλαμβάνεται και η υποχρεωτική χρήση μάσκας σε δημόσιους χώρους με την δικαιολογία να μην προσβάλουμε ή να προσβληθούμε από τον φονικό ιό, αντιλαμβάνεστε πως θα βλέπει ο ένας πολίτης τον άλλον. Σαν δημόσιο κίνδυνο! Σκεφτείτε τι συνέπειες μπορεί να έχουν αυτά τα μέτρα στις στενές σχέσεις των ανθρώπων. Κι αναρωτιέμαι αν η αγάπη για τον άνθρωπο θα μπορεί αύριο να νικήσει τις φοβίες που καθημερινά προσπαθούν να επιβάλουν.

δ) Μεγάλη εντύπωση μου έχει προξενήσει το γεγονός, πως στη χώρα μας, ενώ με απόλυτη επιτυχία εφαρμόστηκε ο εγκλεισμός των πολιτών στα σπίτια τους, λαθρομετανάστες, ρομά και άτομα εξαρτημένα από εθιστικές ουσίες κυκλοφορούν ανενόχλητοι! Πρόνοια γι’ αυτούς τους ανθρώπους δεν υπάρχει; Δεν θα έπρεπε το υπουργείο Υγείας να έχει φροντίσει για την προστασία υγείας των τοξικομανών; Δεν θα έπρεπε οι λαθρομετανάστες να είναι περιορισμένοι όπως οι Έλληνες; Παρατηρώ ακόμη, πως αυτές τις κοινωνικές ομάδες, δεν τις έχει πλήξει ο κορονοϊός! Κάποια κρούσματα που ανακοινώθηκαν και προκάλεσαν εγρήγορση στα αρμόδια όργανα, αποδείχθηκε ότι ήταν ασυμπτωματικά. Κι αναρωτιέμαι αν πράγματι υπάρχει κίνδυνος από τον ιό ή μήπως μας δουλεύουν!

ε) Σε πιο περιβάλλον θα εργάζονται πλέον οι εργαζόμενοι; Ποιες ελευθερίες θα υπάρχουν στα παιδιά μας; Ποιος θα είναι αύριο ο τρόπος διακυβέρνησης; Μεγάλοι προβληματισμοί που ζητούν απαντήσεις…

Θα ήθελα να διαψευσθώ (και μάλιστα σύντομα) πως δεν εγκαθίσταται παγκοσμίως η νέα δημοκρατία. Η δημοκρατία του φόβου. Μια δημοκρατία που θα δίνει στην εκάστοτε εξουσία να ελέγχει ΑΠΟΛΥΤΑ τις μάζες. Κι αυτό δεν πρέπει κανείς ελεύθερος πολίτης, να το επιτρέψει…

Δήμος Αχαρνών: Οκτώ μήνες Διοίκησης με δήμαρχο τον Σπύρο Βρεττό

Οκτώ μήνες στο τιμόνι του Δήμου ο Σπύρος Βρεττός και μπορούμε να κάνουμε ορισμένες διαπιστώσεις χωρίς προκαταλήψεις, δίχως εμπάθεια, αλλά με καθαρή ματιά.

Είναι γεγονός ότι η παρούσα δημοτική αρχή παρέλαβε έναν Δήμο με πάρα πολλά προβλήματα με την εγκληματικότητα, την καθαριότητα και η αντιπλημμυρική θωράκιση της πόλης να είναι στην κορυφή.

Στις θετικές παρεμβάσεις της δημοτικής αρχής έχουμε:

1)    Η πόλη έγινε πιο καθαρή: Τα σκουπίδια δεν «πνίγουν» τις γειτονιές και η εικόνα των δρόμων είναι ικανοποιητική. Εύκολα κάποιος μπορεί να αντιτάξει πως θα μπορούσε η εικόνα να είναι καλύτερη. Δεν θα διαφωνήσουμε γνωρίζοντας ότι αντίπαλος του καλού είναι το καλύτερο. Όμως αν λάβουμε υπόψη μας, ποια ήταν η κατάσταση στην υπηρεσία καθαριότητας όταν ανέλαβε ο Σπύρος Βρεττό, αν αναλογιστούμε την ανυπόφορη κατάσταση με τα σκουπίδια που επικρατούσε σε κάθε γωνιά του Δήμου Αχαρνών, τότε μόνο θετικό μπορούμε να χαρακτηρίσουμε το έργο της Δημοτικής Αρχής στον τομέα της καθαριότητας.

2)    Πολύ καλή η εικόνα στα κοιμητήρια της πόλης: Ποιος δεν θυμάται τις απαράδεκτες εικόνες του Νέου Κοιμητηρίου που είχαν δει το φως της δημοσιότητας, με τα μπάζα, τα χορτάρια κ.α. Σήμερα, ο επισκέπτης των κοιμητηρίων διαπιστώνει πως το χάλι του παρελθόντος, δεν υπάρχει. Γνωρίζουμε ότι υπάρχουν πολλά προβλήματα στο Νέο Κοιμητήριο που η επίλυσή τους είναι επιτακτική. Μαθαίνουμε πως η δημοτική αρχή σκέπτεται να κάνει ορισμένες παρεμβάσεις που με άλλες συμφωνούμε και τις κρίνουμε απολύτως αναγκαίες και άλλες για τι οποίες διαφωνούμε. Όταν επίσημα ανακοινωθούν, τότε θα εκφράσουμε τις θέσεις μας που μοναδικό στόχο θα έχουν, το καλό της πόλης και των δημοτών.

3)    Παιδεία: Ικανοποιητική είναι η κατάσταση στα σχολεία της πόλης. Οι παρεμβάσεις που έγιναν, ειδικότερα για την αποκατάσταση των ζημιών που προξένησε στα σχολικά κτήρια ο σεισμός του Αυγούστου 2019 αλλά και για τα πολλά προβλήματα που υπήρχαν από την έλλειψη συντήρησης και επισκευών από την προηγούμενη δημοτική αρχή, ήταν θετικές. Σήμερα, ελάχιστα είναι τα προβλήματα στα σχολεία της πόλης ενώ διακρίνει κανείς την επιθυμία της Δημοτικής Αρχής να ανταποκρίνεται άμεσα στα αιτήματα της σχολικής κοινότητας.

4)     Αντιμετώπιση κορωνοϊού: 

     

       Έγκαιρα η Δημοτική Αρχή έλαβε τα κατάλληλα μέτρα προφυλάσσοντας τους δημότες, μικρούς και μεγάλους, από τον επικίνδυνο ιό. Θα πρέπει εδώ να σημειώσουμε, τον μεγάλο αγώνα της ιατρού κι αντιδημάρχου Λουίζας Κοσμίδου που από την πρώτη στιγμή που παρουσιάστηκαν τα κρούσματα του φονικού ιού στη χώρα μας, πρότεινε την λήψη αυστηρών προληπτικών μέτρων προκαλώντας την αντίδραση ορισμένων στελεχών της δημοτικής αρχής που επέμεναν να εφαρμοστούν μόνο τα μέτρα που είχε εξαγγείλει η κυβέρνηση. Ο χρόνος ήρθε να την δικαιώσει αφού τα μέτρα τα οποία είχε προτείνει, σε μεγάλο αριθμό εφαρμόστηκαν από την κυβέρνηση όταν πλέον η επιδημία έδειχνε τάσεις ανεξέλεγκτης επέκτασης στον ελληνικό πληθυσμό. Ο σχεδιασμός κι οι άμεσες ενέργειες για τα μέτρα προστασίας δημοτών κι εργαζομένων κρίνονται ικανοποιητικά όπως και η επίπονη προσπάθεια δημοτικής αρχής, εργαζομένων και εθελοντών, να μοιραστούν έγκαιρα και σε κάθε γωνιά της πόλης τα γεύματα για άπορους δημότες που η Νομαρχία χορήγησε στον Δήμο Αχαρνών. 

5)    Περιβάλλον: Θετικό είναι και το πρόσημο που βάζουμε στην υπηρεσία περιβάλλοντος αφού η εικόνα που παρουσιάζουν οι κοινόχρηστοι χώροι αλλά και η φροντίδα των δέντρων και του πρασίνου από την υπηρεσία είναι αρκετά ικανοποιητική. Επίσης πολύ θετικές είναι οι πρωτοβουλίες που λαμβάνει η υπηρεσία στην προσπάθεια ευαισθητοποίησης μικρών και μεγάλων για το περιβάλλον.

6)  Αντιπλημμυρική θωράκιση: Από τις πρώτες ημέρες ο Σπύρος Βρεττός με τους συνεργάτες του έβαλε σε πρώτη προτεραιότητα την αντιπλημμυρική προστασία της πόλης. Σε συνεργασία με τον Περιφερειάρχη Γιώργο Πατούλη και τους αρμόδιους Νομαρχιακούς Συμβούλους έχουν ξεκινήσει την υλοποίηση των εγκεκριμένων έργων από την Ρένα Δούρου, έργα αναγκαία που χρήζουν ιδιαίτερης προσοχή ως προς τον χρόνο εκτέλεσης. 

 Δεν μας αρέσει:

α) Τα επαναλαμβανόμενα δημοσιεύματα της Δημοτικής Αρχής σε θέματα της καθαριότητας. Οι δημότες, βγαίνοντας από την πόρτα του σπιτιού τους διαπιστώνουν αν υπάρχουν σκουπίδια στους κάδους, στα πεζοδρόμια και τους κοινόχρηστους χώρους (εικόνες ντροπής από το πρόσφατο παρελθόν), βλέπουν την εικόνα στα σχολεία, αντιλήφθηκαν με τον πιο ενδεικτικό τρόπο τον σεβασμό που δείχνει η Δημοτική Αρχή στους ιερούς χώρους των κοιμητηρίων φροντίζοντας να μην υπάρξουν ξανά οι άθλιες συνθήκες περασμένων μηνών.

β) Η απόκρυψη οικονομικών στοιχείων όπως κι η αποσιώπηση του οργίου πώλησης τάφων και παρατάσεων ταφής από την διαχείριση της προηγούμενης δημοτικής αρχής.

γ) Η μη προσβολή της δικαστικής απόφασης σύμφωνα με την οποία, τις αποζημιώσεις των θυμάτων της ΡΙΚΟΜΕΞ που ήταν υποχρεωμένη να πληρώσει η Νομαρχία Αττικής «φορτώθηκαν» στις πλάτες του Δήμου Αχαρνών και των δημοτών του.

δ) Η συνέχιση του διαχρονικού «παιχνιδιού» των απαλλοτριώσεων αντί εφαρμόζοντας την νομοθεσία, ο Δήμος Αχαρνών να απαλλοτριώσει ΜΟΝΟ τις αναγκαίες εκτάσεις για την ομαλή λειτουργία της πόλης.

ε) Η «χαλαρή» αντιμετώπιση των θεμάτων της εγκληματικότητας που πιστεύουμε πως θα έπρεπε να αντιμετωπιστεί με μεγαλύτερη σοβαρότητα και ΣΧΕΔΙΑΣΜΟ με τους αρμόδιους φορείς.

Αναφερθήκαμε με λίγα λόγια στα όσα θετικά έχουμε παρατηρήσει στην οκτάμηνη θητεία του Σπύρου Βρεττού και της δημοτικής του ομάδας. Αναφερθήκαμε όμως και σε ορισμένα θέματα που πιστεύουμε πως αξίζει να τα δει με ενδιαφέρον η Δημοτική Αρχή. Ασφαλώς και δεν συμπεριλάβαμε κι άλλους τομείς της διοίκησης Βρεττού. Γι’ αυτές θα αναφερθούμε σε επόμενα δημοσιεύματα.  

Αγγελική Ζαχαριάδη: «Αγώνας να καλύψουμε αδυναμίες ετών…»

Αγώνα δρόμου για να βάλει σε τάξη την «αταξία» που βρήκε στην Δημοτική Φροντίδα Αχαρνών δίνει από την ημέρα που ανέλαβε καθήκοντα προέδρου η Αγγελική Ζαχαριάδη.

Από τα στοιχεία που συλλέξαμε, εντύπωση προκαλεί το γεγονός, ότι τα προηγούμενα χρόνια, έγιναν αυθαίρετες κατασκευές στους παιδικούς σταθμούς χωρίς να έχουν γίνει προηγουμένως, οι νόμιμες ενέργειες (έκδοση οικοδομικών εργασιών).

Στο μικρό χρονικό διάστημα της θητείας της, η Αγγελική Ζαχαριάδη, κατάφερε, τις αδυναμίες που παρουσίαζε η ΔΗ.Φ.Α. να τις μετατρέψει σε μοχλό ανάπτυξης βάζοντας έτσι τις βάσεις για ακόμη μεγαλύτερη προσφορά υπηρεσιών σε γονείς και παιδιά.

Από την κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας στον 1ο Παιδικό Σταθμό

Συγκεκριμένα, σε ότι αφορά την λειτουργία των Παιδικών Σταθμών, έγιναν τα πιο κάτω:

1.    Νομιμοποίηση των αυθαιρεσιών που τα προηγούμενα χρόνια είχαν γίνει χωρίς έγκριση (άδεια) σε Παιδικούς Σταθμούς.

2.    Έκδοση πιστοποιητικών πυρασφαλείας για όλους τους παιδικούς σταθμούς

3.    Έγκριση ΕΕΤΑΑ – ΕΣΠΑ σε δύο βρεφικά τμήματα (Αγίας Βαρβάρας & Παιδικός σταθμός Αγριλέζας)

4.    Ένταξη παιδικών σταθμών σε πρόγραμμα χρηματοδότησης του υπουργείου Εσωτερικών για την πλήρη προσαρμογή στο νέο θεσμικό πλαίσιο

5.    Προμήθεια tablet για την άμεση επικοινωνία των παιδικών σταθμών με την διοίκηση

6.    Ένταξη του 1^ου παιδικού σταθμού στο Πράσινο Ταμείο για την ενεργειακή αναβάθμιση του σταθμού

Ακόμη, στην κρίσιμη περίοδο που διανύουμε λόγω κορωνοϊού πραγματοποιήθηκε για προληπτικούς λόγους, η απολύμανση από εξειδικευμένα συνεργεία στους Παιδικούς Σταθμούς, στα ΚΑΠΗ, στα ΚΗΦΗ και στο Γυμναστήριο "Μπάμπης Χολίδης" ενώ στο πλαίσιο των κοινωνικών παρεμβάσεων, έγιναν δωρεάν εξετάσεις από τους «Γιατροί της Αγάπης» σε δημότες.

Όμως η προσπάθεια της Αγγελικής Ζαχαριάδη για την ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ των δομών του Δήμου Αχαρνών που εντάσσονται στα καθήκοντά της δεν σταματούν στους Παιδικούς Σταθμούς.

Ανάλογα προβλήματα (ίσως και μεγαλύτερα) προσπαθεί να επιλύσει και για τα γήπεδα που την ευθύνη λειτουργίας τους έχει η ΔΗ.Φ.Α. και που μέχρι σήμερα η χρήση τους έχει δοθεί από τις προηγούμενες δημοτικές αρχές σε συλλόγους της περιοχής.

Η σκόπιμη (έτσι πιστεύουμε) μη ψήφιση κανονισμού λειτουργίας των αθλητικών εγκαταστάσεων Δήμου Αχαρνών από το Δημοτικό Συμβούλιο, «βόλευε» την εκάστοτε Δημοτική Αρχή. Στον βωμό της ψηφοθηρίας, έδιναν τους αθλητικούς χώρους σε αθλητικούς συλλόγους, χωρίς έλεγχο, δίχως κανόνες, με αποτέλεσμα, ορισμένοι από αυτούς, «εκμεταλλευόμενοι» την ηθελημένη απουσία ελέγχου, να κάνουν προκλητικές υπερβάσεις.

Ασφαλώς και μπορούν να γίνουν αρκετά ακόμη για να αποκτήσουν καλύτερη λειτουργία οι παιδικοί σταθμοί, τα ΚΑΠΗ και οι αθλητικοί χώροι.

Δεν θα αποτελεί έκπληξη, αν η Αγγελική Ζαχαριάδη, με την άριστη συνεργασία του προσωπικού της ΔΗ.Φ.Α. πετύχει το αυτονόητο για τους δημότες, δηλαδή την ομαλή, νόμιμη και δίκαιη λειτουργία όλων των υπηρεσιών κάτι που φάνταζε άγνωστη διαδικασία για τις προηγούμενες διοικήσεις.

Σε ερώτησή μας πιο μήνυμα θέλει να στείλει στους δημότες η Αγγελική Ζαχαριάδη μας είπε:

«Υπομονή όλα θα γίνουν! Ο αγώνας μας δεν σταματάει εδώ! Είναι απαραίτητο όλοι οι συνδημότες να απολαμβάνουν τα αυτονόητα και δεν θα σταματήσουμε να μαχόμαστε γι αυτό.»  

Ο Μεγάλος Δείπνος...

«Άνθρωπος τις εποίησε δείπνον μέγα, και κάλεσε πολλούς» (Κατά Λουκά Ευαγγέλιο, κεφ. ΙΔ΄, στίχος 16)

Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός

Ο καλύτερος τρόπος επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων γίνεται όταν βρίσκονται γύρω από ένα τραπέζι χαράς κι αγάπης, ένα τραπέζι που γύρω του έχει τιμώμενους προσκεκλημένους αλλά κι αυτούς που προσκαλούν και πρέπει όλοι να τους σέβονται.

Από τους αρχαίους χρόνους η πρόσκληση σε δείπνο ήταν ιερή, στην Ελλάδα δε το τραπέζι προστατευόταν από τον Ξένιο Δία. Οι πρόγονοί μας είχαν καταλάβει την σπουδαιότητα αυτής της πράξης και γι’ αυτό στο τραπέζι έβαζαν και τον Δία συνδαιτυμόνα.

Μα και στο Χριστιανικό τραπέζι προσκεκλημένος είναι ο Χριστός κι η Παναγιά μέσα από την προσευχή που λέγεται:

«Έλα Χριστέ και Παναγιά και κάθισε κοντά μας κι ευλόγησε το φαγητό που έχει η τράπεζά μας». Και σ’ αυτό το χριστιανικό τραπέζι, το φτωχικό ίσως, η θεία χάρη Του δίνει την ευλογία Του.

Η παρουσία του Χριστού σε δείπνα δεν είναι τυχαία. Τιμά κι ευλογεί τον γάμο στην Κανά. Αποδέχεται προσκλήσεις για δείπνο από Τελώνες και Φαρισαίους, φτωχούς και πλουσίους. Ο ίδιος ο Χριστός προσφέρει πνευματική και υλική τροφή στους χιλιάδες ακροατές – πιστούς και άπιστους, εχθρούς και φίλους – στην επί του όρους ομιλία. Ακόμη παρακολουθούμε την ιερή σημασία του δείπνου λίγο πριν από την σταύρωση. Γύρω από το τραπέζι, στον Μυστικό Δείπνο, ο Χριστός ανακοινώνει στους μαθητές του τον επερχόμενο θάνατό Του. Τους συστήνει ν’ αγαπούν ο ένας τον άλλον. Τους διδάσκει την ταπείνωση πλένοντάς τους τα πόδια. Όμως σ’ αυτόν, τον Μέγα Δείπνο, φανερώνονται αυτοί που τον πιστεύουν, που τον αγαπούν κι εκείνος που ποτέ δεν κατάφερε να επικοινωνήσει μαζί του, να δει την μεγάλη αλήθεια, αυτός που τον πρόδωσε.

Μεγάλη η σπουδαιότητα του δείπνου αλλά και της πρόσκλησης. Μια πρόσκληση που όπως η παραβολή μας λέει, συχνά δεν γίνεται αποδεκτή από ορισμένους «Και απέστειλε τον δούλον αυτού τη ώρα του δείπνου ειπείν τοις κεκλημένοις, έρχεσθε, ότι ήδη έτοιμά εστί πάντα». (στίχος 17)

Στέλνονται προσκλήσεις και στους καλεσμένους λέγεται να έρθουν γιατί όλα είναι έτοιμα.

«Και ήρξατο από μιας παρατείσθαι πάντες…» συνεχίζει η παραβολή για να φανερώσει τις επιφανειακές δικαιολογίες των προσκεκλημένων ή την σκληροκαρδία τους, στο κάλεσμά Του.

Έτσι πολλές φορές και εμείς, απορρίπτουμε κάποιες προσκλήσεις, με την ίδια ελαφρότητα, την ίδια σκληροκαρδία. Τι άραγε μας οδηγεί σ’ αυτή την συμπεριφορά;

Αν προσέξουμε τον τρόπο ζωής μας θα δούμε ότι:

1) Είμαστε λάτρεις του μονολόγου κι εχθροί του διαλόγου. Ενοχλούμεθα όταν οι άλλοι αντικρούουν τα λεγόμενά μας, όταν έχουν την δική τους άποψη, αλλά το χειρότερο, όταν μιλούν δεν τους ακούμε για να κατανοήσουμε το μήνυμα που μας στέλνουν, αλλά σκεφτόμαστε τι θα πούμε εμείς για να φανούμε σπουδαίοι, μεγάλοι.

2) Σήμερα ο άνθρωπος δεν συμβιώνει με τους άλλους συνανθρώπους του. Προσπαθεί μέσα από αγώνες να επιβιώσει, να κερδίσει όλα εκείνα τα υλικά αγαθά που θα του δώσουν ανέσεις, δόξα, πλούτη. Δεν τον ενδιαφέρει αν πατά πάνω στους άλλους προκειμένου να πετύχει τους στόχους του. Το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να επιβιώσει, να νικήσει.

3) Η μοναχικότητα είναι ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του σύγχρονου ανθρώπου. Υπάρχει ανάμεσα σε λίγους ή πολλούς, έχει οικογένεια και παρέες, όμως αισθάνεται πολύ μόνος.

4) Οι σχέσεις των ανθρώπων είναι σήμερα τέτοιες που να δικαιολογούν την άνοδο τόσο του πνευματικού επιπέδου όσο και του κατά κεφαλήν εισοδήματος; Μάλλον όχι. Οι σχέσεις είναι τεταμένες και κανείς δεν συγχωρεί τα σφάλματα ή τις παραλείψεις των άλλων.

Σ’ ένα τραπέζι όμως, σ’ αυτό το φτωχό ή πλούσιο δείπνο, που αυτός που προσκαλεί είναι ο άσημος ή διάσημος και προσκεκλημένοι οι επίσημοι ή απλοί άνθρωποι δίνεται η ευκαιρία να πραγματοποιηθούν τα πιο κάτω:

α) Διάλογος: Σε μια ευχάριστη ατμόσφαιρα όπου κυριαρχεί η αγάπη, μικροπαρεξηγήσεις και πικρίες σβήνονται. Σ’ ένα δείπνο κάνεις διάλογο με τους άλλους, ξεχνάς την επιθυμία σου για προβολή ή επιβολή, ζεσταίνεται η καρδιά σου νοιώθοντας τους άλλους πιο κοντά, πιο ανθρώπινους. Κι αυτό είναι τόσο σημαντικό.

β) Η επικοινωνία. Μιλάμε όλοι την ίδια γλώσσα, συζητάμε τα κοινά προβλήματά μας κι αναζητούμε λύσεις, επαινούμε αυτόν που προοδεύει και παρηγορούμε αυτόν που πληγώθηκε. Γύρω από το τραπέζι, γίνονται όλοι φίλοι, τραγουδούν και χορεύουν ευτυχισμένοι, γιατί επιτέλους επικοινωνούν. Κάτι που τόσο λείπει σήμερα από την κοινωνία μας.

γ) Η Συνύπαρξη: Από μοναχική ύπαρξη ο άνθρωπος μέσα από αυτή την ιερή τελετουργία του δείπνου, συνυπάρχει μαζί με τους άλλους. Νοιώθει ασφαλής γιατί γύρω του έχει φίλους, ανθρώπους που τον αγαπούν, που μπορούν να τον στηρίξουν σε μια δυσκολία. Και είναι πράγματι πιο ευτυχισμένος εκείνος που έχει αποδιώξει την ανασφάλεια.

δ) Η Συναίσθηση: Συμμετέχοντας σε τέτοιες προσκλήσεις ο άνθρωπος μαθαίνει να συμβιώνει, να συμπάσχει, να συναισθάνεται. Κι αυτή η κοινωνία που έχει για μέλη της ανθρώπους που κάνουν διάλογο, που επικοινωνούν, που συνυπάρχουν, που συμβιώνουν, μπορεί με αισιοδοξία να βλέπει το μέλλον. Αν κάποιο στοιχείο από τα πιο πάνω απουσιάζει, υπάρχει πρόβλημα.

Οι δικαιολογίες όμως των προσκεκλημένων μπορούν να σταθούν εμπόδιο σ’ εκείνον που θέλει να βρει ανθρώπους πρόθυμους να επικοινωνήσουν, να συμβιώσουν;

Η παραβολή μας δίνει την απάντηση.

«Τότε οργισθείς ο οικοδεσπότης είπε τω δούλω αυτού, έξελθε ταχέως εις τας πλατείας και ρύμας της πόλεως,ο και τους πτωχούς και αναπήρους και χωλούς και τυφλούς εισάγαγε ώδε» (στίχος 21).

Υπάρχουν χιλιάδες άλλοι, που δεν φέρουν τίτλους ή δεν έχουν πλούτη, άνθρωποι που έχουν κτυπηθεί από κάποια αρρώστια, μπορούν όμως να κάτσουν ισότιμα στο τραπέζι, να επικοινωνήσουν μεταξύ τους, να τιμήσουν την πρόσκληση του οικοδεσπότη. Και κλείνει η παραβολή λέγοντας:

«Λέγω γαρ υμίν, ότι ουδείς των ανδρών εκείνων των κεκλημένων γεύσεταί μου του δείπνου» (στίχος 24).

Κανένας από αυτούς που προσκλήθηκαν αλλά αρνήθηκαν την πρόσκληση, δεν θα γευθεί την βασιλεία των ουρανών.

Κι εκείνοι που απορρίπτουν ή αγνοούν προσκλήσεις για δείπνο εγκλωβίζονται στον μοναχισμό και την ανασφάλεια που νοιώθουν. Με την έλλειψη επικοινωνίας που υπάρχει μεταξύ και των πλέον κοντινών του προσώπων. Αγωνιούν στη μάχη που δίνουν για επιβίωση. Η ψυχή τους είναι δυστυχισμένη, η συνείδηση τους ελέγχει, αλλά ο εγωισμός που έχει κυριαρχήσει επάνω τους, τους εμποδίζει να δουν την πραγματικότητα.

Οφείλουμε όλοι να δούμε τη συμπεριφορά μας.

Ας παραδειγματιστούμε από την παραβολή.

Ας καταλάβουμε το νόημά της.

Ίσως έτσι μπορέσουμε να φτιάξουμε την κοινωνία μας καλύτερη, ίσως έτσι ακούσουμε τα παιδιά που μας προσκαλούν αλλά εμείς τα αγνοούμε, επικεντρώνοντας την προσοχή μας σε άλλα προβλήματα κι όχι στα ίδια τα παιδιά μας…

Ανεβαίνοντας τον Γολγοθά…

Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός

Ανεξήγητο; Ανερμήνευτο; Αδιανόητο;

Ότι και να υποστηρίξει κάποιος που δεν πιστεύει στην Θεότητα του Χριστού, δεν μπορεί να μην παραδεχθεί ότι υπήρξε σαν ιστορική φυσιογνωμία, ότι πολλά, από όσα περιγράφονται στην Καινή Διαθήκη, είναι αληθινά, αφού βεβαιώνονται από ιστορικά ευρήματα.

Το βέβαιο επομένως είναι, πως ο Χριστός υπήρξε. Υπήρξε και η ζωή Του ήταν όπως περιγράφεται. Δηλαδή κήρυττε τον Λόγο της Αγάπης, είχε πολλούς που πίστευαν σ’ Αυτόν, συγκρούστηκε με το Ιερατείο των Εβραίων (πολύ ενδιαφέρον κι άξιο έρευνας από κάθε πιστό ή άπιστο), συγκρούστηκε με οικονομικά συμφέροντα (πέταξε έξω από τον Ναό τους εμπόρους) και το σημαντικότερο, συγχωρούσε και τους πλέον αμαρτωλούς, δίνοντάς τους έτσι την ευκαιρία, να αλλάξουν τρόπο ζωής και σκέψης, να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι.
Αυτή την προσωπικότητα, του οποίου οι Λόγοι ακόμα και σήμερα αποτελούν οδηγό για εκατομμύρια ανθρώπους πάνω στη γη, η εξουσία προσπάθησε να την εξοντώσει, να την θανατώσει. Όμως απέτυχε…
Η εξαγορά του Ιούδα με τριάκοντα αργύρια από τους Αρχιερείς, ακόμη και σήμερα είναι επίκαιρη.
Πόσοι σαν τον Ιούδα κυκλοφορούν ανάμεσά μας; Πόσοι είναι έτοιμοι να πουλήσουν ιδέες και ιδανικά για λίγα αργύρια; Αλλά και πόσοι από αυτούς έχουν την δύναμη, κυνηγημένοι από τις ερινύες, να πάνε να κρεμαστούν;
Άνθρωποι, που κρατάνε στα χέρια τους τις ζωές, τις ελπίδες, τα όνειρα εκατομμυρίων ανθρώπων, αποδεικνύονται χειρότεροι του Ιούδα. Και είναι χειρότεροι γιατί την προδοσία την λένε «καθήκον». Είναι χειρότεροι γιατί κάθε φορά που προδίδουν όλους όσους έχουν εναποθέσει τις ελπίδες τους πάνω τους, γίνονται και πιο θρασείς, πιο χυδαίοι, πιο αυταρχικοί. Γίνονται το χειρότερο είδος ανθρώπων, γίνονται Τύραννοι!
Ο Χριστός δέχθηκε με καρτερικότητα τις προσβολές, τον εξευτελισμό, το μαστίγωμα μπροστά στον Πιλάτο.
Ο όχλος μέσα σε λίγες ώρες, από εκεί που υποδέχθηκε τον Χριστό με βάγια, σαν Μεσσία, στο ερώτημα του Πιλάτου ποιον να ελευθερώσει, τον Χριστό ή τον ληστή Βαραββά, φώναζε «Βαραββά». Τι μεσολάβησε κι άλλαξαν γνώμη τόσο γρήγορα;

Ο Πιλάτος αρκέστηκε στην ιστορική φράση «νίπτω τας χείρας μου» αντί να αποδώσει δικαιοσύνη.
Μα πάνω από όλα, υπάρχει το μίσος των Αρχιερέων που ζητάει την σταύρωση Εκείνου που ήρθε να δώσει ένα άλλο νόημα στη ζωή των ανθρώπων. Εκείνου που αποκάλυψε πως το Ιερατείο, η εξουσία των Εβραίων, ήταν όχι απλά υποκριτές, αλλά εκμεταλλευτές των ανθρώπων.
Ο δρόμος του Χριστού προς τον Γολγοθά, θυμίζει τον δρόμο πολλών απλών ανθρώπων που αναζητούν την δικαίωση, αναζητούν μια καλύτερη κοινωνία. Είναι αυτοί που σηκώνουν στις πλάτες τους, τον βαρύ σταυρό της σύγκρουσης με τα σύγχρονα Ιερατεία, τα κατεστημένα, πολιτικά και οικονομικά, που καταδυναστεύουν τους λαούς.
Κι όπως ο όχλος φώναζε να ελευθερωθεί ο ληστής Βαραββάς, έτσι και στις ελεγχόμενες δημοκρατίες ψηφίζονται κι εκλέγονται οι σύγχρονοι Βαραββάδες. Οι ληστές…
Τα καρφιά που σταύρωσαν τον Χριστό, την Αλήθεια, με μορφή σταυρού στα ψηφοδέλτια, σταυρώνουν τα όνειρα των πολιτών.
Γιατί τα καρφιά δεν τα έμπηξαν στο σώμα του Χριστού οι Αρχιερείς, οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι. Τα έμπηξαν οι απλοί άνθρωποι.
Όμως, και οι στρατιώτες που ήταν εκεί, πάνω στον Γολγοθά, άρπαξαν τα ρούχα του Χριστού και τα έπαιξαν στα ζάρια. Όπως αρπάζουν τις περιουσίες των πολιτών σήμερα, τα σύγχρονα κοράκια, οι υπηρέτες – στρατιώτες της εξουσίας.
Ανεξήγητο; Ανερμήνευτο; Αδιανόητο;
Ο Χριστός ζούσε και ζει ανάμεσά μας. Είναι τόσο κοντά μας, όσο εμείς θέλουμε. Γι’ αυτό απέτυχε το Ιερατείο να τον θανατώσει.

Αυτές τις Άγιες ημέρες, η καρδιά μας θα μας πει αν ο Χριστός είναι ο υιός του Θεού, αν πρέπει να πιστέψουμε σ’ Αυτόν.
Ας μελετήσουμε τις συμπεριφορές της τότε εξουσίας και του όχλου και να τις συγκρίνουμε με όλα όσα γίνονται στις ημέρες μας κι ίσως βγάλουμε χρήσιμα συμπεράσματα.
Συμπεράσματα που ίσως μας οδηγούν στο «Δεύτε λάβετε Φως»!!!
Και δούμε επιτέλους το Αληθινό Φως!
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!

Οι Κόλακες κι οι … βρικόλακες!

Χαρισμένο με αγάπη σε έναν φίλο που πιστεύω πως μπορεί να προσφέρει πολλά στην κοινωνία μας...

Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός

Αποφεύγετε τους κόλακες.

Αυτούς που μεθούν με λόγια γλυκά όσους άρχουν.

Εκείνους που ρίχνουν στάχτη στα μάτια των ισχυρών προκειμένου να κερδίσουν την εύνοιά τους.

Αποφεύγετε όσους ωραιοποιούν γεγονότα και καταστάσεις αποφεύγοντας να πουν την αλήθεια.

Παραδειγματιστείτε βλέποντας τι έπαθαν όσοι πίστεψαν κόλακες που τους ανύψωναν με τους επαίνους τους. Όταν ήρθε η στιγμή της αλήθειας, η πτώση τους ήταν πολύ οδυνηρή.

Μη χαίρεστε όταν σας επαινούν για ενέργειες που προκάλεσαν δυσαρέσκεια.

Μην εμπιστεύεστε εκείνους τους κόλακες που «αγωνίζονται» να σας κάνουν αγαπητούς στην κοινωνία προβάλλοντας τις αρετές και το έργο σας.

Ο ήλιος δεν έχει ανάγκη από προβολή.

Ανάγκη από τις ακτίνες του ήλιου έχουν οι απλανείς και οι νεκροί αστέρες.

Ο Αντισθένης έλεγε: «Αιρετώτερον εις κόρακας εμπεσείς ή εις κόλακας. Οι μεν γαρ αποθανόντος το σώμα, οι δε ζώντος την ψυχήν λυμαίνους». Δηλαδή, προτιμότερο να πέσεις σε κοράκια, παρά σε κόλακες. Οι κόρακες κατασπαράσσουν το σώμα του νεκρού και οι κόλακες την ψυχή του ζωντανού.

Να είστε ταπεινοί.

Βάλτε χαλινό στην φιλοδοξία σας, στερείστε από τους κόλακες την δυνατότητα να σας παρασύρουν.

Ανοίξτε τα μάτια και τα αυτιά σας κι αφουγκραστείτε το παιδί, την μάνα, τον εργάτη, τον γέροντα.

Ακούστε αυτούς που διαμαρτύρονται, που παραπονιούνται. Κάποιον λόγο θα έχουν.

Αναρωτηθείτε τι φταίει και τα πρόσωπα που σας αγαπούσαν απομακρύνθηκαν από κοντά σας, είναι πικραμένα από την συμπεριφορά σας.

Ελέγξτε αν οι κόλακες που σας περιτριγυρίζουν έγιναν αφορμή να απομακρύνετε τους φίλους σας.

Αναλάβατε τις όποιες ευθύνες σας και με θάρρος και γενναιότητα αντιμετωπίστε τα προβλήματα.

Ο κόσμος αγαπά εκείνον που είναι δίπλα του, αυτόν που συμπαραστέκεται στον πόνο του, εκείνον που είναι κοντά στις χαρές του.

Οι απλοί άνθρωποι θέλουν από τον ηγέτη τους να είναι ενάρετος, να κάνει χρηστή διαχείριση της περιουσίας, να έχει άξιους συνεργάτες.

Μπορεί να μην αποδεχθείτε τα πιο πάνω, αποδεχθείτε τουλάχιστον την σοφία του λαού.

Κι ο λαός λέει:

– Το να κλείνουμε τα μάτια μας σε εκείνους που μας βρίζουν είναι συχνά γενναιότητα. Το να τ’ ανοίγουμε καλά σ’ εκείνους που μας επαινούν είναι πάντοτε φρονιμάδα.

Δήμος Αχαρνών: Η ντουλάπα με τους… σκελετούς

Βαρέλι δίχως πάτο θυμίζει ο Δήμος Αχαρνών.

Οι επιχορηγήσεις που έχει λάβει τα τελευταία χρόνια τον έχουν βοηθήσει να αποπληρώσει οφειλές παρελθόντων ετών όμως ορατή είναι και η διάθεση απόκρυψης της πραγματικότητας από τους αρμόδιους φορείς και τους δημότες.

Για να γίνουν αντιληπτά τα μεγέθη χρέους, την τακτική των επιχορηγήσεων αλλά και ο «κλεφτοπόλεμος» που ακολουθούσε ο Δήμου Αχαρνών απέναντι στις Ελεγκτικές Αρχές θα παραθέσουμε στοιχεία που δεν μπορούν να αμφισβητηθούν.

Στην Έκθεση Ελέγχου του Ελεγκτικού Συνεδρίου για τις Ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Δήμου Αχαρνών που εκδόθηκε τον Μάρτιο 2018 διαβάζουμε ότι «Επιπλέον στάλθηκε επιστολή στη Νομική Υπηρεσία του Δήμου για εκκρεμείς δικαστικές υποθέσεις. Μέχρι στιγμής δεν έχει ληφθεί απάντηση στις επιστολές».

Δεν απάντησε ο Δήμος Αχαρνών πόσες εκκρεμείς δικαστικές υποθέσεις έκρυβε στα ντουλάπια του με αποτέλεσμα, σήμερα, να επανέρχεται η Δημοτική Αρχή και να ζητά επιχορήγηση για την αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών και που μέρος από αυτές αφορούν απαλλοτριώσεις!!!

Στην Έκθεση επίσης αναφέρεται ότι «ο Δήμος Αχαρνών δεν εφαρμόζει πλήρως το οικείο κλαδικό σχέδιο με αποτέλεσμα να μην διενεργείται λογιστική καταγραφή των προβλέψεων για δικαστικές αποφάσεις» γεγονός που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δεν σχηματίζονται προβλέψεις για δικαστικές αποφάσεις, που μπορεί μεν να μην είναι τελεσίδικες και άρα άμεσα εκτελεστές, όμως είναι ενδεχόμενο να επιφέρουν αρνητικό οικονομικό αποτέλεσμα στον Δήμο.

Ακόμη στην Έκθεση Ελέγχου διαβάζουμε μια αρκετά σημαντική παρατήρηση:

«Ο έλεγχος από το ΥΠΕΣ του φακέλου του αιτήματος του Δήμου για την επιχορήγησή του για την πληρωμή των ληξιπροθέσμων υποχρεώσεών του είναι τυπικός και όχι ουσιαστικός»!!!

Με απλά λόγια, οι αρμόδιοι του Υπουργείου Εσωτερικών δεν έκαναν σωστά τη δουλειά τους!

Είπατε τίποτα;

Τα πολιτικά «παιγνιδάκια» στο μεγαλείο τους!!! Βλέπετε δεν πληρώνουν οι πολιτικοί τα φέσια και την κακοδιαχείριση που γίνεται σε κράτος και Τοπική Αυτοδιοίκηση αλλά τα συνήθη υποζύγια, οι πολίτες!

Το Φεβρουάριο του 2017 σε επαφές που έγιναν με τον υπουργό Εσωτερικών κ. Πάνο Σκουρλέτη (υπάρχει η σχετική αλληλογραφία) ζητήθηκε μεταξύ άλλων, να αποσταλεί μικτό κλιμάκιο από το Υπουργείο Εσωτερικών και το Υπουργείο Οικονομικών προκειμένου να οργανώσουν σύμφωνα με την νομοθεσία, την Οικονομική Υπηρεσία του Δήμου Αχαρνών. Όπως γίνεται αντιληπτό, κάτι τέτοιο δεν έγινε.

Ακόμη, ζητήθηκε από τον Υπουργό Εσωτερικών κ. Πάνο Σκουρλέτη να απαλλαγεί ο Δήμος Αχαρνών από την τρομερή επιβάρυνση που του επεβλήθη με δικαστική απόφαση και που αφορά τις αποζημιώσεις στα θύματα της ΡΙΚΟΜΕΞ από τον φονικό σεισμό του 1999.

Την πρόταση αυτή είχαμε κάνει και στον πρώην δήμαρχο, του ζητήσαμε να κινήσει νομικές διαδικασίες για να προσβάλει την απόφαση, όμως δεν έκανε καμία απολύτως ενέργεια.

Το ποσόν που φόρτωσε η πολιτεία στις πλάτες του Δήμου Αχαρνών και που έπρεπε η Περιφέρεια Αττικής να αποπληρώσει σαν συνέχεια της Νομαρχίας Ανατολικής Αττικής, είναι τεράστιο. Τι θα κάνει γι’ αυτό το θέμα η σημερινή Δημοτική Αρχή, το σημερινό Δημοτικό Συμβούλιο; Δεν γνωρίζω. Απλά διαπιστώνω να μαλώνουν για διαδικαστικά θέματα (ασφαλώς και πρέπει να διευθετούνται κάποιες παραλήψεις) όμως δεν διαπιστώνω να ομονοούν, να συνεργάζονται και να ενώνουν τις δυνάμεις τους για την καταπολέμηση χρόνιων και σοβαρών προβλημάτων.

Συμπερασματικά, στους προϋπολογισμούς του Δήμου Αχαρνών δεν συμπεριλαμβάνονται οι εκκρεμείς δικαστικές αποφάσεις που υπάρχουν στα ντουλάπια της Νομικής Υπηρεσίας (δεν έχουν καταχωρηθεί στο Μητρώο Δεσμεύσεων τα ποσά των αγωγών), δεν είναι ενημερωμένο το δημοτικό συμβούλιο και οι δημότες για το χρέος που «φορτώθηκε» άδικα για τις αποζημιώσεις των θυμάτων της ΡΙΚΟΜΕΞ, δεν είναι ενημερωμένοι οι δημότες πως παρακρατούνται από του ΚΑΠ τα ποσά που δίνει η πολιτεία για την αποπληρωμή του δανείου των 35 εκατομμυρίων ευρώ από οίκου του εξωτερικού και είναι άγνωστο τι ακόμα δεν γνωρίζουμε.

Ντουλάπα με «σκελετούς» διαθέτει ο Δήμος Αχαρνών και βρίσκεται στο χώρο της Νομικής Υπηρεσίας. Εκεί θα βρει κανείς τις εκκρεμείς δικαστικές υποθέσεις που η Οικονομική Υπηρεσία σκόπιμα δεν καταχωρεί στο Μητρώο Δεσμεύσεων γιατί αυτό «εξυπηρετεί» πολλούς…

Σιγά μην ασχοληθώ εγώ μ’ αυτόν…

Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός

Συχνά, γινόμαστε αποδέκτες κατηγοριών, καταγγελιών ή αρνητικών σχολίων για δημάρχους, αντιδημάρχους, δημοτικούς συμβούλους, από γνωστούς ή φίλους.

Η απαξίωση που δείχνουν για τα πρόσωπα που ασχολήθηκαν ή ασχολούνται με τα κοινά της πόλης μεγάλη. Η μηδενιστική θέση τους για όλους όσους κατείχαν κάποιο αξίωμα ή θέση στο δημοτικό συμβούλιο προκαλεί. Αυτό όμως που ενοχλεί περισσότερο απ’ όλα, είναι ο καταγγελτικός τους λόγος για δημόσια πρόσωπα που όμως δεν τεκμηριώνεται με στοιχεία αλλά με φήμες.

Κι όταν τους απευθύνεται το ερώτημα: «γιατί δεν τα αναφέρεις όλα αυτά σε ανώτερα όργανα για να τιμωρηθεί εκείνος που όπως υποστηρίζεις είναι λαμόγιο» απαντάνε:

- Σιγά μην ασχοληθώ εγώ μ’ αυτόν!..

Ο Αριστοτέλης στο έργο του «Πολιτικά» υποστηρίζει πως για να αποκτήσει κύρος μια πόλη, δεν είναι έργο της τύχης, αλλά της επιστήμης και της θέλησης των πολιτών. Με άλλα λόγια, η δημοκρατία θέλει πολίτες με υψηλό αίσθημα ευθύνης και αυτό πηγάζει από την ίδια την έννοια της λέξης δημοκρατία ως μορφή πολιτεύματος λαϊκής κυριαρχίας. Η δημοκρατία για να λειτουργήσει απαιτεί ενεργούς πολίτες. Πολίτες δηλαδή που δεν θα αποποιούνται τον ρόλο τους, ούτε θα απαξιώνουν την δυνατότητα ανάληψης δράσης.

«Τιμή σ’ εκείνους όπου στην ζωή των όρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες» έλεγαν οι πρόγονοί μας.

- Σιγά μην ασχοληθώ εγώ μ’ αυτόν!..

Δυστυχώς, αν φτάσαμε στο χείλος του γκρεμού, δεν φταίνε μόνο οι κακοί ξένοι, οι πολιτικοί μας, οι συνδικαλιστές, οι πλουτοκράτες, οι αιρετοί της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Ευθύνη και μάλιστα μεγάλη, έχουμε κι όλοι εμείς οι πολίτες, από όποια θέση κι αν βρισκόμαστε, που δεν έχουμε το ηθικό ανάστημα, την ψυχική δύναμη, να αντισταθούμε σε ό,τι λαθεμένο βλέπουμε πως γίνεται, που δεν στρεφόμαστε προς τα θεσμοθετημένα όργανα της πολιτείας, προκειμένου, εκείνοι που χρησιμοποιούν την εξουσία προς ίδιον όφελος και προς ζημία των πολιτών, να κληθούν σε απολογία, να τιμωρηθούν με απώλεια του αξιώματός τους αν αποδειχθεί πως ευθύνονται για τα όσα έχουν αναφερθεί σε βάρος τους και πιθανόν να τους καταλογιστεί και βαρύτερη ποινή.

- Σιγά μην ασχοληθώ εγώ μ’ αυτόν!..

Πρέπει να παραδεχθούμε, πως αρκετοί πολίτες, είναι απογοητευμένοι με τα αντανακλαστικά της πολιτείας σε ότι αφορά παραπτώματα πολιτικών ή αιρετών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Αναφορές χιλιάδες έχουν γίνει, μερικές έχουν ελεγχθεί, ελάχιστα πολιτικά πρόσωπα όμως έχουν τιμωρηθεί.

Ο Αριστοτέλης στην Ρητορική του αναφέρει πως σε τίποτα δεν διαφέρει ένας νόμος, όταν δεν εφαρμόζεται, από το να μην υπάρχει. Και οι κρατικοί λειτουργοί, με την συμπεριφορά τους, όχι μόνο καταργούν νόμους όταν βρίσκονται μπροστά σε καταγγελίες πολιτών για δημόσια πρόσωπα αλλά έφτασαν στο σημείο να κάνουν κουρελόχαρτο το Ελληνικό Σύνταγμα προκειμένου να περάσουν αντισυνταγματικοί νόμοι της κυβέρνησης!

Εκείνοι οι πολίτες που είναι απογοητευμένοι από την στάση των κρατικών εκείνων λειτουργών που έχουν την ευθύνη της τήρησης των νόμων, πρέπει να ξαναβρούν το θάρρος, πρέπει να αποβάλουν την απογοήτευση, και να ζητούν την αποκατάσταση αδικιών, την επέμβαση της δικαιοσύνης σε κάθε άδικη πράξη. Με απλά λόγια, πρέπει να προσπαθήσουμε και να πετύχουμε την ομαλή λειτουργία της δημοκρατίας, του Κράτους δικαίου.

- Σιγά μην ασχοληθώ εγώ μ’ αυτόν!..

Λόγια του καφενείου, λόγια χωρίς νόημα, λόγια που αποκαλύπτουν όμως το αληθινό πρόσωπο εκείνου που τα εκστομίζει.

Είναι ο φόβος να συγκρουστεί με τους ισχυρούς που τον εμποδίζει να κάνει αυτό που πρέπει;

Είναι η ψυχοσύνθεσή του να κατηγορεί τους πάντες μόνο και μόνο γιατί δεν αντέχει να βλέπει άλλους να κατέχουν το όποιο αξίωμα που πιθανόν να το ήθελε για τον εαυτό του;

- Σιγά μην ασχοληθώ εγώ μ’ αυτόν!..

Ας μην δίνουμε σημασία στα λόγια εκείνων που ξέρουν μόνο να κατηγορούν, να σπιλώνουν, να μηδενίζουν, να απαξιώνουν τους άλλους χωρίς όμως ταυτόχρονα να αγωνίζονται για την επικράτηση του δικαίου. Ας δίνουμε σημασία σε ποιο σοβαρά πράγματα…

Η τραγική οικονομική εικόνα του Δήμου Αχαρνών

Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός

Ακόμα περιμένουμε την αναλυτική παρουσίαση των υποχρεώσεων του Δήμου Αχαρνών, που θα καλύψει η επιχορήγηση από το Υπουργείο Εσωτερικών.

Επειδή όλα δείχνουν πως ποτέ τελικά δεν θα μάθουμε που θα δοθούν τα 18 εκατομμύρια ευρώ (οι γενικόλογες αναφορές σε απαλλοτριώσεις, προμηθευτές κλπ μας αφήνουν παγερά αδιάφορους) και θέλοντας να αναδείξουμε το τεράστιο οικονομικό πρόβλημα του Δήμου Αχαρνών, δημοσιεύουμε ορισμένα ενδιαφέροντα οικονομικά στοιχεία από το σχέδιο προγράμματος εξυγίανσης του Δήμου Αχαρνών το 2016 το οπ

οίο υποβλήθηκε στο Παρατηρητήριο.

Για τελεσίδικες αποφάσεις για απαλλοτριώσεις και προμηθευτές οι υποχρεώσεις του Δήμου Αχαρνών ήταν με τους τόκους 14.060.420,00 ευρώ.

Για εκκρεμείς δικαστικές αποφάσεις για απαλλοτριώσεις, προμηθευτές κ.α. οι υποχρεώσεις του Δήμου Αχαρνών ήταν 38.051.662,00 ευρώ. Σε αυτό το ποσόν δεν συμπεριλήφθησαν αγωγές που δεν είχαν εκδικαστεί ακόμη και που πλούσια – πλούσια, τις υπολογίζουμε στα 5.000.000,00 ευρώ. Το σύνολο επομένως των εκκρεμών οικονομικών υποχρεώσεων ανέρχεται σε 43.051.662,00 ευρώ.

Οι υποχρεώσεις σε δάνεια ανέρχονται σε 31.600.000,00 ευρώ και σε λοιπές υποχρεώσεις 29.220.000,00 ευρώ.

Α/Α	ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ	ΠΟΣΟΝ
1	ΤΕΛΕΣΙΔΙΚΕΣ ΔΙΚ. ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ	14.060.420,00
2	ΕΚΚΡΕΜΕΙΣ ΔΙΚ. ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ	43.051.662,00
3	ΔΑΝΕΙΑ	31.600.000,00
4	ΛΟΙΠΕΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ	29.220.000,00
	ΣΥΝΟΛΟ	116.068.212,00

Ο πρώην δήμαρχος Γιάννης Κασσαβός, από τα 18.236.656,68 ευρώ της επιχορήγησης που είχε εγκριθεί τότε από το Υπουργείο Εσωτερικών, απορρόφησε μόνο τα 6.718.183,47 ευρώ, ενώ παρέλειψε να τηρήσει τις δεσμεύεις που υπαγόρευε η σύμβαση που υπέγραψε και που ήταν:

 Το εναπομείναν ποσό (εξαιρουμένου του ποσού που αφορά εκκρεμοδικίες), μετά την εξόφληση των ανωτέρω οφειλών, καταβάλλεται στο Δήμο με την ολοκλήρωση των παρεμβάσεων εκ μέρους του, ως εξής:

Ø  Επιπλέον και επαρκή ενίσχυση της οικονομικής του υπηρεσίας και ιδιαίτερα της ταμειακής και των εσόδων, με σκοπό την μεγιστοποίηση της αποδοτικότητάς τους.

Ø  Η εφαρμογή όλων των αναγκαίων μέτρων για τη βεβαίωση και είσπραξη των εσόδων των Ομάδων Ι και ΙΙ και ειδικότερα των κατηγοριών 01 ΠΡΟΣΟΔΟΙ ΑΠΟ ΑΚΙΝΗΤΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ και 32 ΕΙΣΠΡΑΚΤΕΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΑΠΟ ΒΕΒΑΙΩΘΕΝΤΑ ΕΣΟΔΑ ΚΑΤΑ ΤΑ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΑ ΕΤΗ. Υποχρέωση του Δήμου για το οικονομικό έτος 2019 είναι η βεβαίωση των ανωτέρω εσόδων στο σύνολό τους και η είσπραξη ποσοστού τουλάχιστον 50% εξ αυτών.

Ø  Άρση των απαλλοτριώσεων, όπου αυτό είναι δυνατόν.

Ø  Τήρηση της αρχής της ανταποδοτικότητας των υπηρεσιών, ώστε στον προϋπολογισμό του οικονομικού έτους 2020 να είναι ισοσκελισμένες, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία.

Ø  Ολοκλήρωση της διαδικασίας αναχρηματοδότησης των δανείων του Δήμου, η οποία θα του επιφέρει εξοικονόμηση στο σκέλος των δαπανών, ποσού ύψους 320.000 ευρώ περίπου.

Γίνεται αντιληπτό, πως αν ο πρώην δήμαρχος δεν επιβάρυνε τον Δήμο με επιπρόσθετα χρέη, τότε το σημερινό χρέος του Δήμου Αχαρνών ανέρχεται κατά προσέγγιση στο ποσόν των 109.350.028,53 ευρώ!!!

Σημειώνουμε δε, πως στο πιο πάνω ποσόν δεν συμπεριλαμβάνονται τα χρέη των Δημοτικών Επιχειρήσεων που δεν έχουν εκκαθαριστεί.
Θα είμαστε ευτυχείς, αν ο δήμαρχος Σπύρος Βρεττός κι ο αντιδήμαρχος Μιχάλης Βρεττός, διέψευδαν με στοιχεία το ύψος του χρέους του Δήμου Αχαρνών που παρουσιάζουμε καταθέτοντας πίνακες που θα δείχνουν το χρέος κατά πολύ μικρότερο. Αντίθετα θα είμαστε δυστυχείς αν οι πίνακες που θα δώσουν (αν δώσουν) στην δημοσιότητα, παρουσιάζουν το χρέος του Δήμου Αχαρνών πολύ μεγαλύτερο…