Κυριακή Τελώνη και Φαρισαίου…

Δύο άνθρωποι ανέβηκαν στον Ναό, για να προσευχηθούν. Ο ένας ήταν Φαρισαίος ο άλλος Τελώνης. 

Ο Φαρισαίος στάθηκε και προσευχόταν ως προς τον εαυτό του αυτά: Θεέ μου σ’ ευχαριστώ γιατί δεν είμαι όπως ακριβώς οι υπόλοιποι άνθρωποι, άρπαγες, άδικοι, μοιχοί, ή και όπως αυτός ο τελώνης. Νηστεύω δύο φορές την εβδομάδα, αποδεκατίζω όλα όσα αποχτώ”. Και στη συνέχεια δείχνοντας στο Θεό τον τελώνη είπε με υπερηφάνεια ότι «Δεν είμαι σαν κι αυτόν!»... Πᾶς ὁ υψῶν ἐαυτόν ταπεινωθήσεται…

Ο Τελώνης κρυβόταν πίσω από μία κολώνα με σκυμμένο το κεφάλι, συναισθανόμενος τα λάθη και τις αδικίες που είχε διαπράξει χτυπώντας με ωδίνη το στήθος του έλεγε προς τον Θεό: ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ… «Ὁ ταπεινῶν ἐαυτόν ὑψωθήσεται»! 

Ο Θεός δεν παρασύρεται από την εξωτερική μας συμπεριφορά, την θρησκευτική μας αυτοαπασχόληση. 

Δέχτηκε ως εύοσμο θυμίαμα την προσευχή του τελώνη. 

Ο άδικος τελώνης νίκησε τον δίκαιο φαρισαίο. 

 Ο Φαρισαίος, ο θεωρούμενος ευσεβής, έχοντας την αυτάρκεια της δήθεν ευσέβειάς του ως δεδομένη, στάθηκε με έπαρση μπροστά στο Θεό και άρχισε να απαριθμεί τις αρετές του, οι οποίες ήταν πραγματικές. Τις εξέθετε προκλητικότατα με τρόπον ώστε απαιτούσε από το Θεό να τον επιβραβεύσει γι' αυτές. Για να εξαναγκάσει δε το Θεό έκανε σύγκρισή του με άλλους ανθρώπους και ιδιαίτερα με τον συμπροσευχόμενό του τελώνη. 

Αντίθετα ο όντως αμαρτωλός τελώνης, συναισθανόμενος τη δεινή του κατάσταση, με συντριβή και ταπείνωση ζητεί το έλεος του Θεού. Αυτή η μετάνοιά του τον δικαιώνει μπροστά στο Θεό. Γίνεται δεκτή η προσευχή του, σε αντίθεση με τον υποκριτή Φαρισαίο, ο οποίος όχι μόνο δεν έγινε δεκτή η προσευχή του, αλλά σώρευσε στον εαυτό του περισσότερο κρίμα, εξαιτίας της εγωπάθειάς του. 

Διαχρονική η σημασία αυτής της παραβολής. Αν κι έχουν περάσει χιλιάδες χρόνια από τότε, ακόμη και σήμερα, συναντάμε στη ζωή μας, αυτές τις κατηγορίες ανθρώπων. 

Με άλλη ονομασία και αξιώματα φυσικά. Αρχιεπίσκοπος, Πάπας, Μητροπολίτης, Καρδινάλιος, παπάς, αβάς κ.α. είναι μερικές ονομασίες. 

Ο Θεός γνωρίζει ποιοι από αυτούς προσευχόμενοι προς Αυτόν, έχουν έπαρση, είναι προκλητικοί. 

Οι πολιτικοί διεκδικούν με αξιώσεις τον τίτλο του Τελώνη, όμως δεν δείχνουν να έχουν μετανοήσει για τα λάθη τους, για τις άδικες κι ολέθριες για την ανθρωπότητα, αποφάσεις τους. Τελώνη και Φαρισαίου. 

Ποια ιδέα έχουμε για τον εαυτό μας; Και πώς την έχουμε σχηματίσει; Τον συγκρίνουμε με γνωστούς μας, φίλους μας και νομίζουμε ότι υπερέχουμε από όλους αυτούς, τους ξεπερνάμε σε γνώση, σε ικανότητες, σε αρετή; Βλέπουμε τις δικές μας ελλείψεις και τις αρετές των άλλων; 

Ο δρόμος προς την τελειότητα δεν έχει τέλος…

Αποτελεσματικά τα μέτρα του Δήμου απέναντι στον χιονιά…

 

Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός
Είναι αλήθεια ότι είμαστε λίγο (ή πολύ) γκρινιάρηδες!!!
Είναι αλήθεια ότι πάντα νοιαζόμαστε μόνο για το τι συμβαίνει γύρω μας, αν τα προβλήματά μας τα λύνουν οι άλλοι κι ελάχιστα νοιαζόμαστε αν σε άλλες περιοχές, άλλοι άνθρωποι, έχουν περισσότερα ή μεγαλύτερα προβλήματα από εμάς.
Οι αναρτήσεις μου καθώς και οι παρεμβάσεις μου δείχνουν ότι δεν διστάζω να επισημαίνω τα κακώς κείμενα, να επισημαίνω λάθη και παραλήψεις της δημοτικής αρχής. Κι αυτό θα συνεχίσω να κάνω.
Η πορεία μου όμως έχει δείξει, πως προσπαθώ να μην είμαι άδικος.
Και στην προσπάθειά μου αυτή, δεν με νοιάζει αν βάζω απέναντί μου, την εξουσία, όλους εκείνους που έχουν τους δικούς τους λόγους να διαμαρτύρονται.
Έτσι λοιπόν θα αναφερθώ στις προσπάθειες της Δημοτικής Αρχής προκειμένου να αντιμετωπίσει όσο καλύτερα μπορούσε τις επιπτώσεις που δημιουργήθηκαν στον Δήμο Αχαρνών από την επέλαση του χιονιά.
Ήταν σωστή η οργάνωση του Δήμου Αχαρνών;
Την απάντηση δίνουν τα δελτία Τύπου του Δήμου που ενημέρωναν τους δημότες από ποια σημεία μπορούν να προμηθευτούν αλάτι καθώς και για τις θερμαινόμενες αίθουσες για τους άστεγους ή για όσους είχαν ανάγκη.
Ήταν αποτελεσματικές οι προσπάθειες του Δήμου για να παραμείνουν ανοικτοί οι δρόμοι;
Στα μέτρα των δυνατοτήτων του Δήμου (μηχανήματα, ανθρώπινο δυναμικό) προσωπικά κρίνω θετική την προσπάθεια του Δήμου.

Λαμβάνοντας υπόψη, την τεράστια έκταση του Δήμου Αχαρνών, τα χιλιάδες χιλιόμετρα οδικών αξόνων, το πυκνό και σε μεγάλες ποσότητες χιόνι που έπεσε για πολλές ώρες σε όλη την πόλη, η αντιμετώπιση κρίνεται θετική.
Μέριμνα των υπηρεσιών του Δήμου ήταν, να μην κλείσει κανένας κεντρικός οδικός άξονας. Θα έπρεπε να μείνουν ανοικτοί οι κεντρικοί δρόμοι, να υπάρχει δυνατότητα πρόσβασης σε νοσοκομεία, Αστυνομία και άλλες σημαντικές υπηρεσίες.
Είναι γεγονός, πως τις ώρες που έπεφτε το πυκνό χιόνι, μέσα σε ελάχιστα λεπτά, οι δρόμοι που είχαν ανοικτοί από τα μηχανήματα του Δήμου ξανασκεπαζόντουσαν, με αποτέλεσμα, αβίαστα ορισμένοι να υπέθεταν, πως η Πολιτική Προστασία, τα συνεργεία του Δήμου, δεν είχαν περάσει καθόλου από εκείνα τα σημεία, δεν είχαν δείξει κανένα ενδιαφέρον.
Κατά τη διάρκεια της χθεσινής ημέρας, δέχθηκα πολλά τηλεφωνήματα διαμαρτυρίας για δρόμους κλειστούς, για απουσία της δημοτικής αρχής από διάφορες περιοχές. Μάλιστα, σε μια προσπάθεια να επισημάνω στην Δημοτική Αρχή τα προβλήματα που υπάρχουν, έκανα και μία σχετική ανάρτηση.

Η χθεσινή μου ανάρτηση

Όμως, από κάποιο σημείο και ύστερα, άρχισα να συλλέγω πληροφορίες από φίλους που βρίσκονται σε πολλές περιοχές της πόλης, για την κατάσταση που επικρατούσε εκεί.
Φυσικά, όλοι διαμαρτυρήθηκαν για τους κλειστούς δρόμους που υπήρχαν στη γειτονιά τους. Δεν ήταν λίγοι εκείνοι όμως, που μου έδωσαν την διαβεβαίωση, πως συνεργεία του Δήμου και της Πολιτικής Προστασίας, αγωνιζόντουσαν να κρατήσουν ανοικτούς τους κεντρικούς δρόμους, προσπαθούσαν να απομακρύνουν πεσμένα δέντρα.
Ο κυρίαρχος στόχος της Δημοτικής Αρχής, είχε επομένως επιτευχθεί. Κι αυτό είναι που έχει σημασία.
Το γεγονός πως περιφερειακοί ή εσωτερικοί δρόμοι παρέμειναν κλειστοί δεν πρέπει να γίνεται στοιχείο για αρνητική κριτική στη Δημοτική Αρχή, λαμβάνοντας μάλιστα υπόψη, τα ακραία καιρικά φαινόμενα και τα μέσα του Δήμου.
Γνωρίζω, ότι δεν θα είναι λίγοι εκείνοι που θα με κατηγορήσουν για αυτή τη θέση μου.
Όπως προείπα, δεν μπορώ να είμαι άδικος, δεν μπορώ να μηδενίζω τις προσπάθειες των άλλων όσο κι αν υπάρχει κάποια αντιπαλότητα μεταξύ μας.
Αυτή είναι η ράτσα μου.
Το αν είμαι κλακαδόρος της Δημοτικής Αρχής αποδεικνύεται από τις δημοσιεύσεις μου. Ακόμη όμως αποδεικνύεται, αν τα κείμενά μου έχουν αντιπολιτευτικούς στόχους ή επιθυμία για βελτίωση της ποιότητας ζωής των πολιτών, για μια χρηστή διοίκηση της πόλης. Κι αυτό θα συνεχίσω να κάνω.
Θετικά επομένως κρίνω την αντιμετώπιση της επέλασης του χιονιά από την Δημοτική Αρχή και συγχαρητήρια σε όλους όσους αγωνίστηκαν για να παραμείνει η πόλη μας λειτουργική, με όσο το δυνατόν λιγότερα προβλήματα, μέσα σε ένα κρύο κι αντίξοο περιβάλλον.