ΠΩΣ ΕΧΑΣΕ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΓΙΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗ Ο ΔΗΜΟΣ ΑΧΑΡΝΩΝ Ταφόπλακα τα Ολυμπιακά έργα

Πολλοί είτε θριαμβολογούν είτε καυτηριάζουν την εκάστοτε δημοτική αρχή για τις αθλητικές εγκαταστάσεις που περιήλθαν στην κατοχή της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού. Καλό θα ήταν να θυμηθούμε όλοι μαζί τι συνέβη από την ημέρα που αποφασίστηκε από την ΔΟΕ να γίνουν το 2004 οι Ολυμπιακοί Αγώνες στην Ελλάδα έως και σήμερα. Χωρίς προκαταλήψεις και υπερβολές αλλά με αποδείξεις...                   

Για τον λόγο αυτό, αναδημοσιεύουμε παλαιότερη ανάρτησή μας 

Αυτά συνέβησαν στις Αχαρνές
Επεισόδιο 26^ο

Από δημοσίευμα της εποχής στον Αδέσμευτο Τύπο

Στην Ελλάδα υπάρχουν δύο κατηγορίες εγκλημάτων. Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν εκείνοι που διαπράττουν το όποιο έγκλημα και τιμωρούνται από την δικαιοσύνη. Στη δεύτερη ανήκουν εκείνοι που διαπράττουν ένα ή πολλά εγκλήματα αλλά τιμωρούνται (ή καλύτερα, τα πληρώνουν) άλλοι.

Στη δεύτερη κατηγορία ανήκει και το έγκλημα που επί σειρά ετών διαπράττεται με το Ολυμπιακό Χωριό και τις αθλητικές εγκαταστάσεις του.

Ας δούμε λοιπόν γνωστές και άγνωστες λεπτομέρειες από την ημέρα που ανατέθηκε στην Ελλάδα από την ΔΟΕ  η διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων 2004 έως και σήμερα.

ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΠΤΥΧΕΣ

Όταν το 1997 στη Λωζάνη, η Ελλάδα κέρδισε στην 106^η Σύνοδο της ΔΟΕ τους Ολυμπιακούς Αγώνες, ξεκίνησε η μεγάλη προσπάθεια κατασκευής των προβλεπόμενων Ολυμπιακών εγκαταστάσεων.

Ελάχιστοι Έλληνες γνωρίζουν, ότι στον φάκελο που είχε καταθέσει η Ελλάδα στη ΔΟΕ προβλεπόντουσαν να γίνουν στις Αχαρνές, το Αθλητικό Κέντρο Ιππικών Αγώνων στο Τατόι, το Αθλητικό Κέντρο Τοξοβολίας κοντά στις εγκαταστάσεις του Κέντρου Ιππικών Αγώνων στο Τατόι και το Ολυμπιακό Χωριό στο «Δημοτικό Κτήμα Λεκάνες».

Επίσης, αποφασίσθηκε η ταχεία κατασκευή της Αττικής Οδού και του Συγκοινωνιακού Κέντρου Αχαρνών (προβλεπόταν να είναι ο μεγαλύτερος σιδηροδρομικός κόμβος των Βαλκανίων) έργα που θα έδιναν εκτόξευαν τον Δήμο Αχαρνών από την υποβάθμιση στην ανάπτυξη.

Δυστυχώς, από τα έργα των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, ο Δήμος Αχαρνών, αντί να βγει ο μεγάλος κερδισμένος, ζημιώθηκε κι υποβαθμίστηκε ακόμη περισσότερο.

Φταίγανε μόνο οι πολιτικές αποφάσεις; Ασφαλώς, γιατί σημαντικό μερίδιο ευθύνης έχουν εκείνοι που κυβέρνησαν, εκείνοι που έπαιρναν τις αποφάσεις.

Μεγάλο μερίδιο ευθύνης όμως έχουν οι δήμαρχοι και τα Δημοτικά Συμβούλια των περιόδων 1999 – 2002 και 2003 – 2006. Τότε, που οι κυβερνώντες έπαιρναν τις αποφάσεις αλλά ζητούσαν από τον Δήμο Αχαρνών να γνωμοδοτήσει θετικά. Όμως, η εκάστοτε Δημοτική Αρχή (1999 – 2002 και 2003 – 2006) και σημαντικός αριθμός συμβούλων της μειοψηφίας, δεν στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων, δεν προάσπισαν τα συμφέροντα του Δήμου Αχαρνών και των δημοτών.

Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

Ο τότε δήμαρχος Τάσος Μουστακάτος, έφερε στις 16 Ιουλίου 1997 στο Δημοτικό Συμβούλιο μία εμπεριστατωμένη μελέτη – πρόταση για την κατασκευή του Ολυμπιακού Χωριού στο συνιδιόκτητο κτήμα «Πάτημα Δήμογλη».

Ανέλυσε με ακλόνητα επιχειρήματα γιατί δεν μπορεί να κατασκευαστεί το Ολυμπιακό Χωριό στο «Δημοτικό Κτήμα Λεκάνες» (μικρός ο χώρος, είχε σοβαρά προβλήματα με δασικά τμήματα, πυλώνες υψηλής τάσης, αγωγός φυσικού αερίου, κ.α.).

Η μελέτη περιείχε μεταξύ των άλλων προτάσεις για την δημιουργία Πάρκου Ολυμπιονικών, κατασκευή Μουσείου Ολυμπιακής Μνήμης κ.α.

Το σημαντικότερο όμως ήταν, ότι θεωρούσε απαραίτητη προϋπόθεση, την ταυτόχρονη με το «Πάτημα Δήμογλη», ένταξη στο Σχέδιο Πόλης των περιοχών του Βορείου Μενιδίου, την κατασκευή έργων υποδομής (κατασκευή αποχέτευσης και οδικών αξόνων), την απομάκρυνση των στρατοπέδων και την σύνδεση του Ολυμπιακού Χωριού με τον ιστό της πόλης δημιουργώντας το αναγκαίο συγκοινωνιακό δίκτυο.

Στη συνέχεια, ο Τάσος Μουστακάτος την απόφαση αυτή του Δημοτικού Συμβουλίου, την υπέβαλε στον τότε πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη, στους αρμόδιους υπουργούς και Οργανισμούς. Τόνισε δε  ιδιαιτέρως, ότι, ο Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας, μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο αγοράζοντας το «Κτήμα Δήμογλη» και μετά το πέρας των Ολυμπιακών Αγώνων, να διαθέσει τις κατοικίες, σε δικαιούχους του Οργανισμού.

Τι έγινε από όλα αυτά;

Απολύτως τίποτα.

Πρωτοσέλιδο της δημοτικής εφημερίδας "ΑΧΑΡΝΕΣ"

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΑΓΚΑΘΙΑ

Το τεράστιο πρόβλημα της αρχικής επιλογής του «Δημοτικού Κτήματος Λεκάνες» έφερε κι άλλους «μνηστήρες». Και ασφαλώς «προξενήτρες» ήταν ορισμένοι πολιτικοί που – όπως πάντα – κοιτάνε τα πολιτικά και οικονομικά τους συμφέροντα.

Ο Όμιλος Λάτση ήθελε να αναλάβει την κατασκευή του έργου με αυτοχρηματοδότηση σε δική του έκταση, στην περιοχή Κοκκιναρά, η οποία όμως ήταν δασική!!! Ας σκεφτεί κανείς, το όφελος του Ομίλου μετά το πέρας των Ολυμπιακών Αγώνων, όταν θα είχε το δικαίωμα να εκμεταλλευτεί οικονομικά τις εγκαταστάσεις.

Δεύτερη πρόταση ήταν να κατασκευαστεί το Ολυμπιακό Χωριό από ιδιώτες, στο χώρο του Ελληνικού που με την κατασκευή και λειτουργία του Αερολιμένος «Ελευθέριος Βενιζέλος» έμεινε ελεύθερος. 

Τα καθημερινά δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου τότε είχανε προκαλέσει αναταράξεις και προβληματισμούς. Μάλιστα, για να απορριφθεί η πρόταση του Δήμου Αχαρνών, έφτασαν στο σημείο ορισμένα «έγκριτα» και «σοβαρά» ΜΜΕ να μεταφέρουν την πληροφορία, ότι στο κτήμα «Πάτημα Δήμογλη» βρέθηκαν αρχαία!!!

Τελικά, η πρόταση του Δήμου Αχαρνών έγινε δεκτή, επιλέγει σαν χώρος κατασκευής το «Πάτημα Δήμογλη» και κατασκευαστής του έργου ο Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας.

Σημαντικό ρόλο σ’ αυτόν, τον δύσκολο αγώνα, διαδραμάτισε ο τότε υπουργός Θεόδωρος Πάγκαλος, ο οποίος στήριξε δυναμικά την πρόταση του Τάσου Μουστακάτου. Γίνεται επομένως αντιληπτό, πως αν δεν υπήρχε ο Τάσος Μουστακάτος, να προωθήσει με μια ολοκληρωμένη πρόταση την κατασκευή του Ολυμπιακού Χωριού στο «Πάτημα Δήμογλη», το Ολυμπιακό Χωριό θα είχε κατασκευαστεί σε άλλη περιοχή. Κι αυτό το αναφέρουμε γιατί πάντα, μετά από μία επιτυχία, παρουσιάζονται πολλοί «πατέρες»!

Πρωτοσέλιδο της δημοτικής εφημερίδας "ΑΧΑΡΝΕΣ"

ΣΥΝΘΗΚΟΛΟΓΗΣΕ ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Μετά το 1999 άρχισαν τα πρώτα μαύρα σύννεφα να καλύπτουν τον ουρανό των Αχαρνών. Σκοτείνιαζε επικίνδυνα αλλά οι «άρχοντες» του τόπου, αλλού είχαν το μυαλό τους.

Πρώτα δείγματα ήταν η μεταφορά του Αθλητικού Κέντρο Ιππικών Αγώνων από το Τατόι στο Μαρκόπουλο εκεί που σήμερα βρίσκεται ο Ιππόδρομος και η μεταφορά του Αθλητικού Κέντρου Τοξοβολίας από το Τατόι στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο. Επιχείρημα όλων εκείνων που ήθελαν την απομάκρυνση του Αθλητικού Κέντρο Ιππικών Αγώνων ήταν ότι τα άλογα θα... μύριζαν και πως θα ερχόντουσαν παίχτες να παίξουν στον Ιππόδρομο! Την οικονομική ανάπτυξη και χωροταξική του τόπου δεν την έβλεπαν!

Στο Δημοτικό Συμβούλιο που έγινε επί δημαρχίας Τάκη Παπανίκα, παρουσία του προέδρου του ΟΕΚ κ. Γιώργου Ιωαννίδη, παρά την παρέμβαση του Τάσου Μουστακάτου (ήταν τότε επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης στη Νομαρχία Ανατολικής Αττικής)  ο Δήμος Αχαρνών αποποιήθηκε όλα όσα είχαν συμφωνηθεί μεταξύ Δήμου Αχαρνών και κυβέρνησης, για την κατασκευή του Ολυμπιακού Χωριού!

Ο Τάσος Μουστακάτος συγκρούστηκε σκληρά και με τον Γιώργο Ιωαννίδη που σημειωτέον ήταν και φίλοι, όσο και με τους παριστάμενους τοπικούς βουλευτές και όλους τους δημοτικούς συμβούλους που απεφάσισαν την κατασκευή του Ολυμπιακού Χωριού (μειοψήφησε μόνο ο Θάνος Τραβασάρος) στην περιοχή «Πάτημα Δήμογλη» με μοναδικό ανταποδοτικό όφελος, την χρηματοδότηση (200 εκ. δραχμές) για την κατασκευή της οδού Ελευθερίου Βενιζέλου στην περιοχή «Άγιος Πέτρος»!!!

Η συνέχεια στο επόμενο...

Ο Δήμος Αχαρνών έχει ασφαλιστικές δικλείδες;

Για μια ακόμη χρονιά, ο Δήμος Αχαρνών θα υπογράψει σύμβαση με πρόσωπο ή εταιρεία για την διαμόρφωση δικλείδων ασφαλείας στη λειτουργία των οικονομικών υπηρεσιών. Και πολύ καλά κάνει.

Δεν θα σταθούμε στο γεγονός ότι η προηγούμενη δημοτική αρχή πλήρωνε πολλαπλάσια χρήματα για αυτό τον σκοπό (24.800.00 η προηγούμενη δημοτική αρχή, 9.200,80 η σημερινή).

Θα σταθούμε όμως σε κάποιες από τις υποχρεώσεις που έχει ο συμβαλλόμενος (αν φυσικά αυτές εμπεριέχονται στην σύμβαση).

·         Ελέγχει και βεβαιώνει ότι τα στοιχεία (ηλεκτρονικά και έντυπα) του Δήμου είναι ασφαλή και πως οι διαδικασίες που εφαρμόζονται είναι οι κατάλληλες.

·         Προτείνει την υιοθέτηση βελτιώσεων στα συστήματα και τις διαδικασίες, οι οποίες αποτρέπουν δυσλειτουργίες και προστατεύουν τους εργαζόμενους από άδικους καταλογισμούς ευθυνών.

·         Φροντίζει για την είσπραξη των διαφυγόντων εσόδων.

·         Εντοπίζει εγκαίρως πιθανά προβλήματα πριν αυτά γίνουν αντιληπτά από τρίτους.

·         Εντοπίζει παρεκκλίσεις από τους στόχους.

Τα όσα διαδραματίζονται στην οικονομική υπηρεσία του Δήμου Αχαρνών εδώ και πολλά χρόνια, δείχνουν πως κάτι δεν γινότανε σωστά.

Τα ανείσπρακτα έσοδα πολλά, οι αναντιστοιχίες αρκετές, εγγραφές που προξενούν πολλά ερωτηματικά, είναι ορισμένα από τα προβλήματα της οικονομικής υπηρεσίας. Και η απορία είναι, ο μέχρι σήμερα υπεύθυνος για τις δικλείδες ασφαλείας της οικονομικής υπηρεσίας δεν τα είχε εντοπίσει;

Δεν θέλουμε να επικεντρωθούμε σε ειδικότερα θέματα, εξάλλου οι κρατούντες τα γνωρίζουν όλα.

Θα σημειώσουμε όμως, πως διακρίνουμε ορισμένες πολύ θετικές παρεμβάσεις που δείχνουν πως μπορεί ο Δήμο να ξεπεράσει πολλά από τα προβλήματα που έχει και να προσφέρει καλύτερες υπηρεσίες στους δημότες, όμως θα πρέπει να υπάρχει κι η βούληση.

Διαπιστώνουμε πως ένα «αόρατο χέρι», χρόνια τώρα, «προστατεύει» την οικονομική υπηρεσία. Δεν γνωρίζουμε αν υπάρχει η δυνατότητα ή η θέληση από την δημοτική αρχή να κόψει αυτό το «αόρατο χέρι». Αυτό που γνωρίζουμε είναι, πως όποιος δεν διορθώνει τα λάθη, στην καλύτερη των περιπτώσεων, δεν γνωρίζει… ορθογραφία!

Θετικές ενέργειες από τον αντιδήμαρχο Διοίκησης Νίκο Δαμάσκο Εκσυγχρονίζεται ο Δήμος Αχαρνών.

Μπορεί να γκρινιάζουμε ορισμένες φορές κι άλλες να καυτηριάζουμε τα κακώς κείμενα όμως σεβόμενοι τόσο τους δημότες αλλά κι εκείνους που αθόρυβα εργάζονται για το καλό της πόλης είμαστε υποχρεωμένοι να προβάλουμε τι θετικές εξελίξεις και τους πρωταγωνιστές.

Έτσι, μετά από ενέργειες του αντιδημάρχου Διοίκησης Νίκου Δαμάσκου θα μπορούν πλέον οι δημότες, με απλές ενέργειες να αποκτούν με απλό κι εύκολο τρόπο διάφορα έγγραφα χωρίς να χρειάζεται να μεταβούν στον Δήμο, να κάνουν σχετικό αίτημα και να αναμένουν την έκδοση του εγγράφου από τις υπηρεσίες.

Όπως διαβάζουμε στην ιστοσελίδα του Δήμου Αχαρνών, μέσω της ηλεκτρονικής υπηρεσία CityCentrify κάθε δημότης θα έχει πλέον τη δυνατότητα να μπει στο σύστημα έκδοσης ψηφιακών πιστοποιητικών και διοικητικών πράξεων του δήμου Αχαρνών, να κάνει αίτηση και στη συνέχεια να παραλάβει ηλεκτρονικά το πιστοποιητικό ή τη βεβαίωση που τον ενδιαφέρει, χωρίς να χρειάζεται να έρθει αυτοπροσώπως στο δημαρχείο ή στο ΚΕΠ.

Η νέα αυτή υπηρεσία κάνει χρήση των κωδικών που διαθέτει κάθε πολίτης στο taxisnet. Οι κωδικοί αυτοί χρησιμοποιούνται για την εισαγωγή στο σύστημα, χωρίς να χρειάζεται οποιαδήποτε επιπλέον εγγραφή του χρήστη ή ενεργοποίηση οποιουδήποτε λογαριασμού. Απλά και γρήγορα!

Η σταδιακή ενσωμάτωση όλων των υπηρεσιών του δήμου στη νέα ψηφιακή υπηρεσία, θα επιτρέψει την έκδοση περισσότερων ψηφιακών πιστοποιητικών και βεβαιώσεων στο άμεσο μέλλον.

Συνοπτικά, τα βήματα που προβλέπει η νέα ηλεκτρονική διαδικασία, είναι τα εξής:

Εισέρχεστε στο σύστημα με την χρήση των προσωπικών κωδικών σας στο taxisnet

(Σημαντική σημείωση: Ο δήμος Αχαρνών δεν αποκτά ούτε πρόκειται ποτέ να αποκτήσει πρόσβαση στους προσωπικούς σας κωδικούς στο taxisnet. Η χρήση τους πραγματοποιείται αποκλειστικά και μόνο για την ταυτοποίησή σας, η οποία και εκτελείται μέσω διεπαφής που παρέχει η Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων).

Συμπληρώνετε τα απαραίτητα, κατά περίπτωση, πεδία και επισυνάπτετε τα σχετικά έγγραφα.

Επιλέγετε “Αποστολή Αίτησης”.

Η αίτηση σας ελέγχεται από την αρμόδια υπηρεσία του δήμου. Εφόσον είναι πλήρης, τότε το πιστοποιητικό ή η βεβαίωση σας αναρτάται στο σύστημα και εσείς ενημερώνεστε με σχετικό email, προκειμένου να εισέλθετε με τον ίδιο τρόπο και να το παραλάβετε από την λίστα “Ολοκληρωμένα Αιτήματα”.

Εφόσον διαπιστωθούν παραλείψεις ή σφάλματα στην αίτησή σας, αυτή σας επιστρέφεται με σχετική αναφορά των αλλαγών που πρέπει να πραγματοποιήσετε, χωρίς να χρειάζεται να συμπληρώσετε την αίτηση από την αρχή. Για την διόρθωση της αίτησής σας θα λάβετε και πάλι σχετικό email, προκειμένου να εισέλθετε εκ νέου στο σύστημα και να διορθώσετε την αίτησή σας μέσω της λίστας “Ανοικτά Αιτήματα”.

Ο Δήμος Αχαρνών κατ’ εφαρμογή του Γενικού Κανονισμού για την Προστασία των Προσωπικών Δεδομένων (GDPR) ΕΕ 2016/679, ενημερώνει ότι η χρήση των δεδομένων σας, θα πραγματοποιηθεί αποκλειστικά για τη διεκπεραίωση της εκάστοτε αίτησής σας, στο πλαίσιο της εκπλήρωσης καθηκόντων που εκτελούνται προς το δημόσιο συμφέρον και κατά την ενάσκηση δημόσιας εξουσίας.

Δήμος Αχαρνών: Η πόλη των άλυτων προβλημάτων…

Θα πρέπει όλοι μας να καταλάβουμε πως σωστό δεν είναι αυτό που εμείς πιστεύουμε και κάνουμε ή υποστηρίζουμε αλλά εκείνο που ο χρόνος βεβαιώνει ότι καλώς έγινε ή καλώς ελέχθη.

Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός

Μεγάλα τα προβλήματα της πόλης και για να μπορέσουν να αντιμετωπισθούν χρειάζεται σκληρή δουλειά κι υπευθυνότητα.

Χρειάζονται συνεργασία, κοινές αποφάσεις, μα πάνω απ’  όλα χρειάζεται αντικειμενική καταγραφή της κατάστασης, ρεαλιστικός υπολογισμός των πόρων, αναπτυξιακή μελέτη με δεκαετή ορίζοντα.

Από την πρώτη ημέρα που ανέλαβε η νέα Δημοτική Αρχή η στάση της «Ελπίδας» ήταν κριτική απέναντί της και αρκετές φορές μάλιστα αυστηρή.

Και επιλέξαμε αυτή την οδό, γιατί πιστεύουμε πως δεν υπάρχει περίοδος χάριτος για κανέναν, όταν μάλιστα τα κάθε είδους προβλήματα περιμένουν λύσεις.

Η εύκολη λύση για καλές δημόσιες σχέσεις και για την δημιουργία πρόσφορου εδάφους για προσωπικά και επιχειρηματικά οφέλη είναι το λιβάνισμα. Μια τακτική πολύ πετυχημένη ανά τους αιώνες, που την συναντάμε από τους πρωτόγονους λαούς έως και τις μέρες μας. Κι όπως κάποιος φίλος μου έλεγε:

-          Εδώ ο Θεός θέλει το λιβάνισμα, οι πολιτικοί δεν θα το θέλουν;

Κι είχε πολύ δίκιο.

Επιλογή μας είναι να ασκούμε αυστηρή κριτική, μια κριτική που όμως δεν είναι άδικη. Και πιστεύουμε πως με την στάση μας αυτή ωφελούμε και τον τόπο και την Δημοτική Αρχή αλλά και το Δημοτικό Συμβούλιο.

Ίσως ορισμένοι δεν έχουν συνηθίσει στην κριτική και γι’  αυτό ενοχλούνται όταν αναδεικνύουμε τα αρνητικά γεγονότα. Ανθρώπινο είναι κάποιος να στεναχωριέται όταν πιστεύει ότι άδικα τον κατηγορούν ή δεν στηρίζουν τις ενέργειές του, καλό όμως θα ήταν, πέρα από την κάθε στεναχώρια, να κάθεται και να σκέφτεται ποιος και γιατί τα λέει ή τα γράφει, ποιος και γιατί αντιδρά.

Θα πρέπει όλοι μας να καταλάβουμε πως σωστό δεν είναι αυτό που εμείς πιστεύουμε και κάνουμε ή υποστηρίζουμε αλλά εκείνο που ο χρόνος βεβαιώνει ότι καλώς έγινε ή καλώς ελέχθη.

Γι’  αυτό, καλό είναι να μην θυμώνουμε όταν κάποιοι είναι αντίθετοι με τις αποφάσεις μας αλλά να προσπαθούμε να κατανοήσουμε τους λόγους αντίδρασής τους.

Η νέα Δημοτική Αρχή έπεσε στα βαθιά και πρέπει να κολυμπήσει. Δεν μπορεί να διαμαρτύρεται γιατί την κτυπούν μεγάλα κύματα, γιατί γύρω της υπάρχουν καρχαρίες και πιράνχας. Η ίδια επέλεξε να πέσει στην θάλασσα την φουρτουνιασμένη, η ίδια επέλεξε να δοκιμάσει τις αντοχές και τις δυνάμεις της κάτω από αντίξοες συνθήκες. Γι’  αυτό, με νηφαλιότητα να προσπαθήσει να κολυμπήσει για να μην πνιγεί, με πυξίδα την ανάπτυξη της πόλης κι ας αναζητήσει φιλόξενα λιμάνια.

Ο καλός ο καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται κι ο δήμαρχος θα πρέπει με έργα να αποδείξει ότι είναι καλός καπετάνιος.

Οι χειρισμοί του απέναντι σε ορισμένα προβλήματα δεν κρίνονται ως επιτυχείς. Μάλιστα μέχρι σήμερα δεν έχει παρουσιάσει την οικονομική κατάσταση του Δήμου που παρέλαβε. Σύμφωνα με πληροφορίες, την πόλη επισκέφθηκε ο… Έρεβος!

Η σωστή κριτική του Τύπου είναι ο χαλινός της εξουσίας, είναι η φωνή της δημοκρατίας.

Κι αυτό ας το καταλάβουν καλά όσοι φορούν τον μανδύα του «δημοκράτη», όσοι θέλουν να λένε πως η καλοπροαίρετη κριτική (κοινώς "λιβάνισμα") βοηθά το έργο τους…

Αντιμετωπίζεται η εγκληματικότητα;

Είναι σαν να γνωρίζουμε ότι κάποιος είναι άρρωστος, όμως δεν του κάνουμε τις απαιτούμενες εξετάσεις προκειμένου  να δούμε από ποια ασθένεια πάσχει και ποιο φάρμακο χρειάζεται για να γίνει καλά, αλλά περιμένουμε από τρίτους ή από... θαύμα, να θεραπευτεί.

Θέλουμε λοιπόν να κάνουμε καλά τον άρρωστο;

Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός

Πως μπορεί να εκλείψει ένα πρόβλημα;

Είτε με δικές μας ενέργειες, είτε με ενέργειες τρίτων, είτε με συντονισμένες προσπάθειες όλων των πλευρών κι είτε από… τύχη!

Αν αφαιρέσουμε τον παράγοντα «τύχη», για να αντιμετωπιστεί ένα πρόβλημα χρειάζεται κυρίαρχα η γνώση.

Κι η γνώση δεν πουλιέται στα ράφια των σούπερ μάρκετ, αλλά κερδίζεται με επίπονες προσπάθειες, με μελέτες, με αφιέρωση χιλιάδων ωρών πάνω στο συγκεκριμένο αντικείμενο ώστε να κατανοήσουμε όσο δυνατόν καλύτερα όλες τις πλευρές του.

Χωρίς γνώση των προβλημάτων ότι και να λέμε, ότι και να κάνουμε, δεν προσφέρουμε τίποτα εκτός από το να κάνουμε κάθε φορά, αναφορά στο πρόβλημα και να στρεφόμαστε εναντίον τρίτων ή της πολιτείας γιατί δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους.

Στην Ελλάδα έτσι συμβαίνει, να φταίνε πάντα οι άλλοι κι όχι εμείς.

Υπάρχει εγκληματικότητα στην πόλη των Αχαρνών;

Φυσικά υπάρχει και μάλιστα σε όλες τις μορφές του οργανωμένου εγκλήματος.

Εμφανίστηκε τα τελευταία χρόνια;

Ασφαλώς και όχι αφού ανάλογα με τη χρονική περίοδο, οι ομάδες που δρούσαν είχαν συγκεκριμένα φυσικά κι εθνικά χαρακτηριστικά.

Υπήρξαν προσπάθειες αντιμετώπισης της εγκληματικότητας;

Έγιναν και γίνονται πολιτικές προσπάθειες που εστιάζονται κατά κύριο λόγο στην αστυνόμευση και λιγότερο στην πρόληψη.

Ποιοι ευθύνονται για την εγκληματικότητα;

Όλοι! Κράτος, Τοπική Αυτοδιοίκηση, Φορείς, πολίτες. Κανείς δεν είναι άμοιρος ευθυνών.

Είναι έγκλημα η καταπάτηση δημοσίων εκτάσεων; Είναι.

Γιατί επέτρεψαν την καταπάτησή τους και κατόπιν την κατάτμηση και οικοδόμησή τους εκείνοι που γνώριζαν;

Είναι έγκλημα η αυθαίρετη δόμηση που υποβαθμίζει και καταστρέφει το περιβάλλον;

Γιατί έμειναν απαθείς όλοι εκείνοι που θα μπορούσαν να προστατεύσουν την ποιότητα ζωής μας;

Είναι έγκλημα το παράνομο πέταμα μπάζων και σκουπιδιών σε περιοχές; Είναι.

Κι όμως πολλοί πολίτες πετούν καθημερινά κάθε είδος μπάζων και σκουπιδιών σε όλες της γωνιές της χώρας.

Είναι έγκλημα η πώληση λαθραίων τσιγάρων; Είναι.

Γιατί ακόμα και στις λαϊκές, παρουσία των αστυνομικών πουλούσαν και πουλάνε ορισμένοι λαθραία τσιγάρα;

Είναι έγκλημα η εκμετάλλευση γυναικών; Είναι.

Γιατί σε πολλά μπαράκια της πόλης υπήρχαν πλήθος αλλοδαπών γυναικών που ζούσαν παράνομα στη χώρα μας και που εκδίδοντο από τους «προστάτες» τους; Και ποιοι ήταν όλοι εκείνοι οι «νομοταγείς» και «ηθικοί» πολίτες που πλήρωναν για να ικανοποιήσουν τις ορέξεις τους;

Είναι έγκλημα η πώληση των ναρκωτικών; Είναι.

Γιατί όλος ο κόσμος γνωρίζει που θα βρει ναρκωτικά και μόνο η αστυνομία δεν ξέρει;

Υπάρχει ισότιμη κι ισόνομη αντιμετώπιση των πολιτών από τους κρατούντες; Ασφαλώς κι όχι! Υπάρχουν οι «ημέτεροι» κι οι «άλλοι», οι «δικοί μας» κι οι «απέναντι».

Υπάρχει μέριμνα για τους πάσχοντες, για όλους αυτούς που έχουν ανάγκη στήριξης; Ασφαλώς κι όχι! Απόδειξη, οι χιλιάδες τόνοι φρούτων που καταστρέφονται στις χωματερές αντί να πηγαίνουν στους λαούς της Αφρικής που πεθαίνουν από την πείνα.

Σέβονται τα όργανα της πολιτείας τους νόμους και τους πολίτες; Πολλές φορές όχι και μάλιστα, αρκετοί από αυτούς κάνουν κατάχρηση εξουσίας.

Πολλά ακόμη παραδείγματα θα μπορούσαν να γραφούν και που δείχνουν το μέγεθος τόσο της τάσης παραβατικότητας που παρατηρείται στους απλούς πολίτες, όσο και στις αδυναμίες που υπάρχουν στην πολιτεία.

Το παράδοξο είναι, πως όταν εμείς προβαίνουμε σε μία πράξη που ο νόμος την τιμωρεί, θέλουμε τα όργανα της πολιτείας να κάνουν τα στραβά μάτια. Για τους άλλους όμως που κάνουν τα ίδια με μας, ζητάμε ο πέλεκυς της δικαιοσύνης να πέφτει αμείλικτος.

Είναι επομένως το πρόβλημα της εγκληματικότητας βαθιά κοινωνικό και ο καλύτερος τρόπος αντιμετώπισης του, είναι η Παιδεία.

Ένας ζηλόφθονος μπορεί να κλέψει κάτι που του αρέσει ή να προσπαθήσει να βλάψει κάποιον που χαίρει τιμών και διακρίσεων. Αυτό είναι ψυχική ασθένεια.

Εκείνος όμως που αναγκάζεται να κλέψει για να πάει ένα κομμάτι ψωμί στην οικογένειά του δεν είναι ψυχικά άρρωστος. Οδηγήθηκε σε αυτή την πράξη από την αδιαφορία ή την κακή λειτουργία του Κράτους και της κοινωνίας.

Ο παραγωγός και έμπορος ναρκωτικών συνειδητά εγκληματεί με στόχο τον πλουτισμό. Δεν νοιάζεται αν χιλιάδες νέοι πεθαίνουν από ναρκωτικά, νοιάζεται μόνο για την αύξηση της πελατείας του.

Το πρεζόνι όμως που καταλήγει να γίνει «βαποράκι» δεν είναι έμπορος. Είναι θύμα μιας κοινωνίας που δεν μπορεί να προστατεύσει τα μέλη της, είναι θύμα ενός Κράτους που δεν καταβάλει όλες εκείνες τις προσπάθειες που απαιτούνται για την καταπολέμηση της μάστιγας των ναρκωτικών.

Ούτε οι τσιγγάνοι φταίνε, ούτε οι Αλβανοί, ούτε οι Ρώσοι, ούτε οι Έλληνες. Φταίνε οι πολιτικές εκείνες που συμβάλουν στην εξάπλωση των ναρκωτικών, φταίνε οι Μεγάλες Δυνάμεις αφού σε όποιες περιοχές κι αν επενέβησαν τάχα για να πατάξουν τα «κακά» καθεστώτα, δημιουργήθηκαν μεγάλες καλλιέργειες και εργοστάσια παραγωγής ναρκωτικών.

Η γνώση επομένως τόσο των τάσεων όσο και των πολιτικών που εφαρμόζονται αποτελεί την βάση για την αντιμετώπιση του προβλήματος.

Χρειάζονται όμως κι άλλα.

Ο Δήμος Αχαρνών είναι μια μεγάλη πολυπολιτισμική κοινωνία που σχηματίσθηκε τα τελευταία χρόνια από τους γηγενείς και από κοινωνικές ομάδες που ήρθαν στην περιοχή είτε από εσωτερική μετανάστευση είτε από την πρώην Σοβιετική Ένωση, είτε από την Ασία ή από χώρες της Ανατολικής Ευρώπης.

Η πολυπολιτισμική κοινωνία έχει το μειονέκτημα να μην αντιδρά στα διάφορα ερεθίσματα με τον ίδιο τρόπο. Ανάλογα με την δυνατότητα που έχει η κάθε κοινωνική ομάδα να κατανοεί τα διάφορα μηνύματα, ανάλογα με τα ήθη κι έθιμα που την διακρίνουν, ανάλογα με την οικονομική κατάσταση που βρίσκεται, αντιδρά.

Αν η Δημοτική Αρχή και οι φορείς θέλουν πράγματι να βρουν τις απαντήσεις για την άμβλυνση της εγκληματικότητας, πρέπει να μελετήσουν σοβαρά το θέμα, ξεκινώντας με επιστημονικές έρευνες για να δουν:

α) την σύνθεση του πληθυσμού και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του (εθνικότητα, μόρφωση, θρήσκευμα, οικονομική κατάσταση κ.α. Σημαντικά στοιχεία μπορεί κανείς να βρει στην καταγραφή της ΕΛΣΤΑΤ για το 2011),

β) Την χωροταξία της πόλης, την γενικότερη εικόνα της (αν έχει ανθρώπινο πρόσωπο, αν δημιουργεί αίσθημα ασφάλειας στους δημότες, αν ικανοποιεί τις ανάγκες της νεολαίας κ.α.)

γ) οι κατηγορίες, τα μεγέθη και η διείσδυση του εγκλήματος στην πόλη,

δ) ποιες ανάγκες υπάρχουν στις διάφορες κοινωνικές ομάδες (ανεργία, κοινωνικός αποκλεισμός κ.α.)

Αν δεν γνωρίζουμε τα μεγέθη του προβλήματος, λύσεις δεν μπορούν να δοθούν.

Είναι σαν να γνωρίζουμε ότι κάποιος είναι άρρωστος, όμως δεν του κάνουμε τις απαιτούμενες εξετάσεις προκειμένου να δούμε από ποια ασθένεια πάσχει και ποιο φάρμακο χρειάζεται για να γίνει καλά, αλλά περιμένουμε από τρίτους ή από... θαύμα, να θεραπευτεί.

Θέλουμε λοιπόν να κάνουμε καλά τον άρρωστο;

Ας σκεφτούμε…

Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός

Έλληνες δεν είναι εκείνοι που η υπηκοότητά τους απλά αναγράφεται στην ταυτότητά τους αλλά αυτοί που πιστεύουν, διαφυλάσσουν και πολλές φορές πεθαίνουν πολεμώντας, υπερασπιζόμενοι την Ιστορία, την εδαφική ακεραιότητα, τα Ιερά και τα Όσια της Ελλάδας, της πατρίδας μας.

Η θέση ορισμένων πολιτικών πως δεν υπάρχουν Έλληνες περισσότερο ή λιγότερο πατριώτες μας βρίσκει αντίθετους και για να το αποδείξουμε, τους παραπέμπουμε στην Ιστορία.

Δεν μπορεί να θεωρηθεί το ίδιο Έλληνας πατριώτης ο Εφιάλτης συγκρινόμενος με τον Λεωνίδα.

Δεν μπορεί να θεωρηθεί πατριώτης εκείνος που υπονόμευε την Ελληνική Επανάσταση, εκείνος που ήταν συνεργάτης των Τούρκων.

Δεν μπορούν να θεωρηθούν ίσιοι οι  Έλληνες ήρωες του ‘40, οι αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης, με τους συνεργάτες των Γερμανών.

Αυτές οι συγκρίσεις μας οδηγούν στο ασφαλές συμπέρασμα πως και σήμερα οι Έλληνες χωρίζονται σε πατριώτες, αυτούς δηλαδή που αγαπούν την πατρίδα τους και στους… άλλους.

Ποιοι όμως είναι τελικά οι πατριώτες;

Είναι εκείνοι που για ίδιον όφελος καταχρέωσαν την Ελλάδα και τους Έλληνες;

Είναι εκείνοι που εξαπάτησαν τους Έλληνες με ψέματα;

Είναι εκείνοι που φροντίζουν να μένουν ατιμώρητοι οι πολιτικοί και εξαντλούν όλη την αυστηρότητά τους στον φτωχό κι αδύναμο πολίτη;

Είναι εκείνοι που επέτρεψαν την εγκατάσταση στην Ελλάδα εκατομμυρίων ανθρώπων με αποτέλεσμα η χώρα μας να χάσει την αυτάρκειά της;

Ας σκεφτούμε.

Είναι ποτέ δυνατόν να μας βγάλουν από το αδιέξοδο εκείνοι που μας οδήγησαν σε αυτό;

Είναι ποτέ δυνατόν να μας βγάλουν από την οικονομική κρίση εκείνοι που μας καταχρέωσαν;

Ας σκεφτούμε.

Πώς να σ’ ευχαριστήσω…

Αφιερωμένο στην μητέρα μου 

και σε όλες τις μητέρες του κόσμου...

Είδα το φως μέσ’ απ’ τα μάτια σου.

Γνώρισα την στοργή, στην αγκαλιά σου.

Πήρα την πρώτη τροφή από το σώμα σου.

Ένοιωσα το τρυφερό χάδι των χεριών σου.

Με κράτησες στα πρώτα μου βήματα.

Πώς να σ’ ευχαριστήσω μαμά μου;

Μου σιγοψιθύριζες τρυφερά τραγούδια όταν με νανούριζες.

Κρυβόμουν πάνω σου όταν φοβόμουν.

Μου κράταγες το χέρι όταν έγραφα τα πρώτα μου γράμματα.

Έκλαιγες κι εσύ μαζί μου όταν κτυπούσα.

Έπαιζες μαζί μου τις άδειες ώρες μου.

Πώς να σ’ ευχαριστήσω μητέρα μου;

Στο προσκεφάλι μου ξαγρυπνούσες όταν αρρώσταινα.

Φάρμακο ήταν τα δάκρυά σου.

Λιοντάρι γινόσουνα όταν με αδικούσαν.

Με περίσσια αγάπη μου έδειχνες τα λάθη μου.

Με υπομονή καρτερούσες να γυρίσω τα βράδια.

Πώς να σ’ ευχαριστήσω μάνα μου;

Μαζί διαβάζαμε για το σχολείο

λες κι εσύ θα έδινες εξετάσεις.

Φωτίστηκε από χαρά το πρόσωπό σου

όταν πήρα το πτυχίο μου.

Γεμάτη περηφάνια με συνόδεψες

όταν παρουσιάστηκα στον στρατό.

Με χαρές υποδέχθηκες την κοπέλα

που θα γινότανε γυναίκα μου.

Καμάρωνες στην εκκλησιά

την μέρα που παντρευόμουν.

Πώς να σ’ ευχαριστήσω μανούλα μου;

Στα χέρια σου πήρες το παιδί μου

κι ένοιωσα πως τίποτα δεν άλλαξε από τότε,

π’ αγκάλιαζες εμένα.

Τα ίδια τραγούδια του σιγοψιθύρισες,

μαζί του έπαιζες όπως και τότε.

Τα μάτια σου γεμάτα ζεστασιά το κοιτούσαν

Τα χείλη σου τα ίδια γλυκά λόγια του λέγανε.

Πώς να σ’ ευχαριστήσω καλή μου μάνα;

Μου λένε πως ρυτίδες αυλάκωσαν το πρόσωπό σου.

Μου λένε πως πιο βαριά σέρνεις τα βήματά σου.

Όμως εγώ όταν σε κοιτώ,

αντικρίζω πάντα το ίδιο γλυκό πρόσωπο,

αυτό που πρωτόδα όταν άνοιξα τα μάτια μου,

βλέπω το ίδιο ανάλαφρο το βάδισμά σου,

το ίδιο τρυφερό το χαμόγελό σου.

Έτσι θα σε βλέπω πάντα,

γιατί είσαι η μητέρα μου,

είσαι αυτή που πάντα θα έχω στην καρδιά μου...

Ιάκωβος Ποθητός

Κατασκευάζοντας έναν πολιτικό…

Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός

Πολλοί είναι εκείνοι που πιστεύουν ακόμα σε ιδεολόγους πολιτικούς που έχουν όραμα για μια καλύτερη πατρίδα, για μια καλύτερη πόλη, για βελτίωση της ποιότητας ζωής των πολιτών. Και ακολουθούν πρόσωπα ή κόμματα πιστεύοντας πως αυτά εκφράζουν τις επιθυμίες τους για την κοινωνία, για την επίλυση των προβλημάτων τους, για να τιμωρηθούν εκείνοι που για όσο χρονικό διάστημα κυβέρνησαν, με την κακοδιαχείριση που έκαναν, μόνο προβλήματα συσσώρευσαν στη χώρα, μόνο δεινά «φόρτωσαν» στις πλάτες του λαού.

Και οι πολίτες τρέχουν στις κάλπες κάθε φορά που προκηρύσσονται εκλογές, πιστεύοντας πως θα «ξορκίσουν» το κακό, ψηφίζοντας εκείνους που προβάλλονται μέσα από τα τηλεοπτικά κι έντυπα μέσα, ως «σωτήρες», ως οι ικανοί να δώσουν λύσεις στα προβλήματα.

Η επομένη των εκλογών όμως, έρχεται για να διαψεύσει τις ελπίδες τους και διαπιστώνουν πως με μικρές παραλλαγές, ακολουθείται και πάλι η ίδια πολιτική.

Θα πρέπει να αποδεχθούμε πως οι ιδεολόγοι πολιτικοί, αυτοί που ονειρεύονται ένα καλύτερο αύριο για την κοινωνία, είναι είδος προς εξαφάνιση.

Τα οργανωμένα και παντοδύναμα οικονομικά συμφέροντα, που δεν έχουν ιδεολογική κι εθνική συνείδηση, αποφάσισαν στην μεταβιομηχανική εποχή, να πάρουν την παγκόσμια κατάσταση στα χέρια τους και να βάλουν τους κανόνες με τους οποίους οι οργανωμένες κοινωνίες θα λειτουργούσαν.

Εύκολα ενέταξαν στις υπηρεσίες τους, φιλόδοξους ανθρώπους που ήθελαν να αναρριχηθούν στην εξουσία, να αποκτήσουν δόξα και χρήμα, καταπατώντας ηθικές αξίες και – το αυτονόητο – υπηρετώντας πιστά τα αφεντικά τους, δηλαδή τα οικονομικά (κι απρόσωπα) συμφέροντα.

Στέφοντας τη ματιά μας στο παρελθόν αλλά κοιτώντας και προσεκτικά το παρόν, διαπιστώνεις πως κάποια προβεβλημένα πρόσωπα της πολιτικής σκηνής, ξεπρόβαλαν από το πουθενά, όμως επιβλήθηκαν μέσα από την μεθοδευμένη και πολυέξοδη προβολή τους από τα μέσα ενημέρωσης σαν σημαντικές πολιτικές προσωπικότητες, αρχικά μέσα στον πολιτικό τους χώρο που εντάχθηκαν και κατόπιν στην κοινωνία, ενώ μέχρι χθες ήταν κοινοί θνητοί με ορισμένα τυπικά προσόντα που χιλιάδες απλοί πολίτες διαθέτουν.

Ο κατασκευασμένος πολιτικός, αφού πρώτα προσκυνήσει τα αφεντικά του, αφού αποδείξει πως είναι πιστός στις εντολές τους και δεν θα αποκλίνει από αυτές ούτε χιλιοστό, αρχίζει τις… σπουδές στο «σχολείο» που τον στέλνουν.

Επικοινωνιολόγοι, διαφημιστικές εταιρείες, δημοσιογράφοι, γίνονται οι «εκπαιδευτές» του. Του υποδεικνύουν τι και πως πρέπει να πει, πως θα ντυθεί, πως θα κινείται, πως θα συμπεριφέρεται. Με απλά λόγια, σπουδάζει υποκριτική, ρητορική, πολιτική οικονομία. Ανάλογα με την «πρόοδο» που δείχνει και την αποδοχή που έχει από τους ψηφοφόρους, τοποθετείται στις βαθμίδες της εξουσίας φτάνοντας στο ψηλότερο σκαλί, αυτό του πρωθυπουργού.

Όλοι αυτοί οι «μαθητές», οι κατασκευασμένοι πολιτικοί, όταν αποφοιτήσουν, έχουν συγκεκριμένο ρόλο να διαδραματίσουν στην πολιτική σκηνή. Είτε από την πλευρά της κυβέρνησης, είτε από την θέση της αντιπολίτευσης. Οι παραστάσεις είτε στα κοινοβούλια είτε στα τηλεοπτικά παράθυρα δίνονται με μοναδικό στόχο, να μη χαθεί η «πελατεία», να παραμένουν εγκλωβισμένοι οι πολίτες – ψηφοφόροι στα κόμματα που ελέγχονται απόλυτα από τα οικονομικά συμφέροντα. Η ρήση του πολιτικού Ευάγγελου Αβέρωφ «όποιος βγει από το μαντρί τον τρώει ο λύκος» έχει αρκετό ενδιαφέρον. Αν με προσοχή εξετάσει ο πολίτης πως εξαφανίστηκαν από το πολιτικό προσκήνιο πολιτικοί και στελέχη κομμάτων που διαχώρισαν την θέση τους από την δοθείσα «άνωθεν» εντολή θα γίνουν πιο κατανοητά και τα πιο πάνω. Το σύστημα, τα οργανωμένα οικονομικά συμφέροντα, εκδικούνται, εξαφανίζουν όποιον παρεκκλίνει των εντολών τους και υπάρχουν πολλά παραδείγματα με πολιτικούς που θέλησαν να εφαρμόσουν δική τους εθνική πολιτική, μια πολιτική προς όφελος της χώρας τους και των πολιτών τους. Όποιος πολιτικός τολμούσε να ξεφύγει των εντολών,  έπεφτε βίαια από την εξουσία μετά από κοινωνικές αντιδράσεις που υποκινούσαν με μεθοδευμένες ενέργειες τα «αφεντικά» είτε με κοινωνικές εξεγέρσεις είτε με φυσικές ή άλλες καταστροφές, είτε με οικονομικούς αποκλεισμούς και φυσικά με επιθέσεις συκοφαντικές από «δημοσιογράφους». Και τα παραδείγματα είναι αρκετά.

Προϊόν επομένως των οικονομικών συμφερόντων είναι στην πλειονότητά τους οι πολιτικοί σήμερα. Κι αν εμφανιστεί κάποιος ιδεολόγος πολιτικός, κάποιος πολιτικός που ονειρεύεται να προσφέρει στην πατρίδα του, στη χώρα του, τον έφαγε το μαύρο σκοτάδι.

Αυτοί οι πολιτικοί είναι εχθροί των οικονομικών συμφερόντων που θέλουν μια κοινωνία χωρίς εθνική συνείδηση, χωρίς αντανακλαστικά, χωρίς την δυνατότητα ανάλυσης της πληροφορίας.

Θέλουν μια άβουλη κοινωνία με συσσωρευμένα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα, προκειμένου εύκολα να χειραγωγείται, να κατευθύνεται.

Κατασκευάζοντας έναν πολιτικό…

Η ελευθερία που μέρα με τη μέρα χάνεται ολοένα και περισσότερο…

Αυθαιρετεί η Δημοτική Αρχή;

Ένα από τα σημεία που σύμφωνα με τις πληροφορίες, θέλουν να γκρεμίσουν...

Δεν θέλω να το πιστέψω…

Κάνω όμως το δημοσίευμα γιατί η πληροφορία μου δόθηκε από άνθρωπο που γνωρίζει πολλά από όσα διαδραματίζονται στο Νέο Κοιμητήριο Αχαρνών και που θα ήμουν ευτυχής αν η Δημοτική Αρχή το διέψευδε.

Η πληροφορία λοιπόν που μου δόθηκε ήταν, πως η Δημοτική Αρχή σχεδιάζει να κατασκευάσει μαρμαροθυρίδες, σαρκοφάγους και χωνευτήρι στο Νέο Κοιμητήριο.

Και τα ερωτήματα είναι αρκετά κι ενδιαφέροντα.

Στις 10 Απριλίου 2020, η Επιτροπή Ποιότητας Ζωής συνήλθε προκειμένου να λάβει απόφαση στο θέμα «Κατασκευή κρυπτών».

Το θέμα είχε κριθεί ως κατεπείγον από την Δημοτική Αρχή λόγω εκτάκτων συνθηκών (ΕΠΙΔΗΜΙΑ ΚΟΡΩΝΟΪΟΥ) της έλλειψης τάφων και του μεγάλου αριθμού κηδειών. Επίσης ζητείται και η κατασκευή μαρμαροθυρίδων γιατί – όπως ισχυρίζεται η υπηρεσία – λόγω έλλειψης αυτών και μεγάλης ζήτησης από τους δημότες.

Στην εισήγηση αναφερόντουσαν τα πιο κάτω ενδιαφέροντα σημεία:

-          Προτεινόμενος τόπος κατασκευής κρυπτών, βόρεια της εκκλησίας.

-          Οι δε μαρμαροθυρίδες να κατασκευαστούν στον ήδη υπάρχοντα χώρο.

Όπως μας ενημέρωσαν, πρόσφατα στελέχη της δημοτικής αρχής μετέβησαν στο Νέο Κοιμητήριο Αχαρνών και μετρούσαν τον χώρο στο τετράγωνο 7 όπου βρίσκεται το πλυντήριο οστών και ένας αποθηκευτικός χώρος καθώς και τον δρόμο που συνδέει την άνοδο και την κάθοδο των δύο κεντρικών δρόμων του κοιμητηρίου που βρίσκεται μεταξύ των τετραγώνων 6 και 7 προκειμένου να κατασκευάσουν εκεί τις σαρκοφάγους (κρύπτες), τις μαρμαροθυρίδες και ένα χωνευτήρι.

Οι ενστάσεις από την πλευρά μας είναι οι πιο κάτω:

1)    Η γνωμοδότηση της Επιτροπής Ποιότητας Ζωής δεν αποτελεί ΕΝΤΟΛΗ για υλοποίηση της πρότασης, Είναι απλά ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ.

2)    Από ενημέρωση που έλαβα από συμβούλους – μέλη της Επιτροπής Ποιότητας Ζωής δεν υπήρχαν στην εισήγηση, οικονομοτεχνική μελέτη και σχέδια κατασκευής. Με απλά λόγια, κανείς δεν γνωρίζει πόσο θα στοιχίσει αυτό το έργο, πόσες σαρκοφάγοι και μαρμαροθυρίδες θα κατασκευαστούν. Ακόμη, στην εισήγηση δεν περιλαμβάνεται κι η κατασκευή χωνευτηρίου.

3)    Δεν υπάρχουν αποφάσεις δημοτικού συμβουλίου.

Και το ερώτημα είναι εύλογο κι απλό:

Με ποια εντολή του Δημοτικού Συμβουλίου θα γίνουν αυτές οι εργασίες;

Ειλικρινά επιθυμούμε να μας διαψεύσει η Δημοτική Αρχή. Γιατί αν προχωρήσει χωρίς νόμιμες ενέργειες στην εκτέλεση αυτού του έργου, θα βρεθούμε στην δυσάρεστη θέση να απευθυνθούμε στα αρμόδια όργανα.

Θέλουμε να προλάβουμε την υλοποίηση μίας μη σύννομης διαδικασίας κι όχι να καταγγείλουμε την πόλη μας για μια ακόμη φορά. Με όσο πιο απλά λόγια μπορούμε να πούμε, θέλουμε να προλάβουμε λανθασμένες ενέργειες.

Τέλος, ενημερώνουμε για μια ακόμη φορά όλους τους υπεύθυνους ότι τον Οκτώβριο του 2016 παρεδόθη στο Σώμα Ελεγκτών Επιθεωρητών Δημόσιας Διοίκησης η έκθεση για το Νέο Κοιμητήριο Αχαρνών εντός της οποίας υπήρχαν τόσο το ταφολόγιο όσο και το σχέδιο του κοιμητηρίου με τα τετράγωνα και τους διαδρόμους.

Αυτά προς το παρόν.

Για ποια επιστροφή στην κανονικότητα μιλάνε;

Θα τρελαθώ!

Πρέπει να με περνάνε για μεγάλο βόδι, για πιο ηλίθιο κι από τον «Ηλίθιο» του Ντοστογιέφσκι!

Επιστροφή στην κανονικότητα των πολιτών, των επιχειρήσεων, της χώρας, διαλαλούν οι πολιτικοί.

Επιστροφή στην κανονικότητα υποστηρίζουν δημοσιογράφοι και πιστοί φίλοι των κομμάτων με δημοσιεύματα στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης.

Κι αναρωτιέμαι ο βλαξ:

-       Επιστροφή στην κανονικότητα είναι να κυκλοφορώ με μάσκα; Έχουμε απόκριες ή πηγαίνω για κάποια ληστεία;

-       Επιστροφή στην κανονικότητα είναι να βρίσκομαι σε απόσταση δύο μέτρων από φίλους, συναδέλφους, συγγενείς στην καφετέρια, στην ταβέρνα;

-       Επιστροφή στην κανονικότητα είναι τα παιδιά να πηγαίνουν με μάσκα στο σχολείο, να κάθονται σε μεγάλη απόσταση το ένα από το άλλο;

-       Επιστροφή στην κανονικότητα είναι στα μέσα μαζικής μεταφοράς και στα ταξί να υπάρχουν οδηγίες για το πόσοι θα επιβιβαστούν και ποιες αποστάσεις θα τηρούν ο ένας από τον άλλον;

-       Επιστροφή στην κανονικότητα είναι η διατάραξη – κατάργηση των κανόνων εργασίας έστω κι αν την «φτιασιδώνουν» με επιδόματα;

Θα συνεχίζω να υποστηρίζω πως θα πρέπει να εξετάσουμε προσεκτικά μήπως αλλοιώνονται επικίνδυνα συνταγματικά δικαιώματα πολιτών, μήπως καταργούνται σταδιακά θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, που με θυσίες και αίμα, κατέκτησαν οι άνθρωποι.

Μπορεί κανείς να αναλογιστεί τα φοβικά σύνδρομα που θα αναπτυχθούν στα μικρά παιδιά όταν θα μεταβαίνουν στο σχολείο, στο φροντιστήριο, με μάσκες, κουβαλώντας απολυμαντικά, κι έχοντας την συμβουλή των γονιών και των δασκάλων ως οδηγό, να κρατούν αποστάσεις από τους συμμαθητές τους για να μην μολυνθούν; Εμμέσως του «δείχνουν» ως επικίνδυνους για  την υγεία του, τους φίλους του, τους συμμαθητές του. Τι κοινωνικές σχέσεις επομένως θα αναπτύξουν, κοινωνικές σχέσεις απαραίτητες για το «κτίσιμο» της προσωπικότητάς τους;

Μπορεί ο νέος, η νέα, να νοιώσουν ελεύθεροι να αγαπήσουν, να αγκαλιαστούν, να φιληθούν, όταν η επίσημη πολιτεία μέσω της κυβέρνησης, των πολιτικών, των ΜΜΕ, τους «πιπιλάνε» το μυαλό, πως είναι επικίνδυνο να κυκλοφορούν χωρίς μάσκα, να έρχονται σε επαφή με άλλα άτομα γιατί υπάρχει ο κίνδυνος να μολυνθούν από τον «θανατηφόρο» ιό; Έχει αναλογιστεί ο κάθε ένας ειδικός που προτείνει την θέσπιση περιοριστικών – αστυνομικών μέτρων με το πρόσχημα την υγεία των πολιτών, τις κοινωνικές κι ψυχολογικές επιπτώσεις για τους νέους αυτών των περιοριστικών μέτρων;

Μπορεί ο εργαζόμενος οικογενειάρχης, να αισθάνεται ασφαλής για το μέλλον του, όταν βλέπει να γκρεμίζονται με μιας, όλα όσα προϋπήρχαν στις εργασιακές σχέσεις;

Πρώτη διαπίστωση επομένως από τα μέτρα που λαμβάνονται, είναι ο περιορισμός των ανθρωπίνων ελευθεριών. Και πρέπει να αναθεωρηθούν κάποια από τα μέτρα αν όχι όλα.

Ασφαλώς και υπάρχει ο ιός covid – 19. Τα τελευταία χρόνια παρουσιάστηκαν κι άλλοι επικίνδυνοι ιοί, με ποιον σοβαρό αυτόν του aids. Και φυσικά, ακόμη και σήμερα, υπάρχουν νέα κρούσματα σε όλο τον κόσμο. Παρά την επικινδυνότητα του ιού, τέτοια περιοριστικά αστυνομικά μέτρα, σε καμία χώρα δεν ελήφθησαν.

Μεγάλος παγκοσμίως είναι ο θάνατος πολιτών από τα ναρκωτικά. Τα «πολιτισμένα» κράτη κι «ευαίσθητοι» πολιτικοί, με διάτρητους νόμους, θέλησαν να δείξουν στους πολίτες πως επιθυμούν την καταπολέμηση του εμπορίου ναρκωτικών. Τι έχει αποδειχθεί; Οργιάζει το εμπόριο ναρκωτικών παγκοσμίως και ενώ οι «ευαίσθητοι» προστάτες της ανθρωπότητας μπορούν με ευκολία να επιτεθούν σε μια χώρα για να «αρπάξουν» τις πλουτοπαραγωγικές περιοχές, δεν κάνουν το ίδιο για να εξαφανίσουν τις καλλιέργειες ή τις εγκαταστάσεις που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή ναρκωτικών ουσιών.

Ας αναλογιστούμε γιατί συμβαίνουν όλα αυτά. Ας σκεφτούμε ανάποδα, ξεκινώντας από την απορία, γιατί δεν εξαπλώθηκε σε ΟΛΗ την Κίνα ο θανατηφόρος ιός (γνωρίζοντας ότι για δύο ή τρεις ημέρες που δεν εκδηλώνεται στον ασθενή μπορεί να μεταδοθεί) αλλά περιορίστηκε σε συγκεκριμένη περιοχή λαμβάνοντας επιδημικό χαρακτήρα; Γιατί σήμερα δεν παρουσιάζεται κανένα απολύτως σύμπτωμα στην Κίνα, μια χώρα με συγκεκριμένα κοινωνικά και οικονομικά χαρακτηριστικά;

Τελικά είμαι βλαξ!!!

Πρέπει να κάνω ότι μου λένε χωρίς να σκέπτομαι!

Πρέπει να σταματήσω τις σχέσεις μου με τους άλλους ανθρώπους για να μη μολυνθώ!

Πρέπει να ακούσω την κυβέρνηση, τους επιστήμονες και τους δημοσιογράφους γιατί αυτοί γνωρίζουν το θέμα καλύτερα από μένα.

Μάλιστα, μετά τις δηλώσεις επωνύμων, για συνωμοσιολογίες ανίδεων και επικίνδυνων πολιτών, σκοπεύω να αλλάξω ρότα.

Μα γιατί θα ρωτήσει κάποιος.

Μα απλά! Γιατί είμαι βλαξ!