Αφορμή όμως για την κατάθεση της άποψής μου (που γνωρίζω ότι θα ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων) υπήρξε η επιστολή διαμαρτυρίας δημότη – επαγγελματία σε δημοσιογράφο, στην οποία αναφέρεται στην αύξηση των δημοτικών τελών αλλά και στην κακή κατάσταση της πόλης (εγκληματικότητα, οδικό δίκτυο κλπ) που καμία απολύτως σχέση δεν έχουν με τα δημοτικά τέλη.
Το ζήτημα της αύξησης των τελών καθαριότητας αφορά κυρίως και στο τι ποιότητα ζωής θέλουμε.
α) Θέλουμε μια πόλη καθαρή, χωρίς υγειονομικούς κινδύνους; Μία πόλη που ο δημότης θα μπορεί να νοιώθει ότι κατοικεί σε μια πόλη που το περιβάλλον είναι υγειές ή σε μια πόλη που σε κάθε γωνιά θα υπάρχουν σκουπίδια, μπάζα και συνθήκες ακατάλληλες αλλά κι επικίνδυνες για μικρούς και μεγάλους;
β) Τα δημοτική τέλη του Δήμου Αχαρνών είναι τα μεγαλύτερα από κάθε άλλον Δήμο της χώρας ή βρίσκονται σε κάποια ισορροπία ,με άλλους δήμους;
γ) Η έκταση και οι ανάγκες αποκομιδής είναι ίδιες ή μεγαλύτερες από άλλους δήμους της χώρας που έχουν μικρότερη έκταση και είναι κυρίως οικιστικές χωρίς δασικές ή άλλες εκτάσεις που χρήζουν ειδικής μέριμνας; Τα μπάζα, τα «ατάκτως ειρημένα» σκουπίδια στους κάδους ή σε σημεία της πόλης, ο καταυλισμός ΚΑΠΟΤΑ, οι υπερτοπικές χρήσεις και άλλα πολλά, κάνουν την πόλη των Αχαρνών ιδιαίτερη κι αυτό υποχρεώνει την εκάστοτε δημοτική αρχή στη λήψη μέτρων για την προστασία του περιβάλλοντος και των δημοτών.
Και τέλος
δ) Η δημοτική Αρχή αύξησε τα δημοτικά τέλη για να «τιμωρήσει» τους δημότες ή για να καλύψει ανάγκες και να τους προσφέρει μια καλύτερη ποιότητα ζωής; Σημειώνουμε, πως τα χρήματα από την αύξηση των τελών, δεν μπαίνουν στην τσέπη του δημάρχου αλλά στο Ταμείο του Δήμου!
Φυσικό είναι, οι πολίτες – δημότες πάντα να αντιδρούν όταν με αποφάσεις που έχουν ψηφιστεί, καλούνται να πληρώσουν μεγαλύτερα ποσά για παροχές κοινής ωφελείας. Δεν επιθυμούν την όποια επιβάρυνση που μειώνει το εισόδημά τους. Δεν εξετάζουν αν η επιβάρυνση είναι επιβεβλημένη ή όχι, απλά, δεν θέλουν να επιβαρυνθούν με επιπλέον χρεώσεις.
Κι αν για τους πολίτες οι αντιδράσεις είναι κάτι φυσιολογικό, για άτομα που ασχολούνται με τα κοινά υπάρχουν ορισμένες παρατηρήσεις. Βασικότερη, η σημαντική μείωση των Κεντρικών Αυτοτελών Πόρων (ΚΑΠ) στους Δήμους της χώρας, που επεβλήθη με το έτσι θέλω από την πολιτεία, την περίοδο των μνημονίων αλλά και το γεγονός πως προηγούμενη διοίκηση είχε κάνει μία απαράδεκτη οικονομική διαχείριση που «γονάτισε» κυριολεκτικά τον Δήμο. Από κανέναν αιρετό όμως όλα αυτά τα χρόνια, κουβέντα γι’ αυτό το θέμα. Ακόμη πρέπει να ληφθεί υπόψη, η ανάθεση στους δήμους δράσεων και υπηρεσιών προς τους πολίτες, χωρίς όμως να συνοδεύεται αυτή η ανάθεση από τους σχετικούς πόρους αλλά και με τους απαγορευτικούς όρους προσλήψεων προσωπικού.
Ακόμη, η αντιπολίτευση με περίσσια ευκολία προτείνει (χρόνια τώρα) να μην επιβάλει η δημοτική αρχή αύξηση τελών ή άλλες επιβαρύνσεις στους δημότες αλλά να διεκδικεί και να παίρνει χρήματα από την κεντρική εξουσία. Η κεντρική εξουσία άραγε, από πού θα πάρει αυτά τα χρήματα για να τα δώσει σους δήμους; Μα φυσικά από τους πολίτες με σχετική φορολόγηση! Για την αντιπολίτευση δηλαδή, προτιμότερο είναι να πληρώνουν περισσότερους φόρους στο κράτος οι πολίτες αλλά να μην αυξάνουν τα τέλη οι δήμοι. Το πόσα τελικά θα πάρουν οι δήμοι από την κεντρική εξουσία διεκδικώντας χρήματα, άγνωστο.
Γίνεται σαφές είναι, πως κάποιοι θέλουν έναν δήμο ζήτουλα με περιορισμένες δυνατότητες ανάπτυξης και ανταπόδοσης υπηρεσιών στους δημότες κι άλλοι οραματίζονται κι αγωνίζονται για έναν αυτάρκη δήμο που θα έχει τη δυνατότητα να παρέχει στους δημότες όλα όσα είναι απαραίτητα κι όχι μόνο.
