Σάββατο, 27 Απριλίου 2019

Σύγχρονα πάθη…



Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός
Ορισμένες φορές ΠΡΕΠΕΙ να δίνουμε απαντήσεις σε όλους εκείνους, που έμμεσα ή άμεσα προσπαθούν να σπιλώσουν το όνομά σου, την διαδρομή σου. Τους αφιερώνω το τρίτο και τελευταίο κείμενο...
Όταν το πάθος τυφλώνει, όταν η εμπάθεια κυριεύει το άτομο, τότε αυτό όχι μόνο χάνει τον έλεγχο των πράξεών του αλλά γίνεται κι επικίνδυνο για τους άλλους.
Η εβδομάδα των παθών έρχεται να μας δείξει τόσο το πάθος όσο και την εμπάθεια των Φαρισαίων. Αυτών που διαλαλούσαν ότι τηρούν τους νόμους, τον κανονισμό, αλλά ήσαν όμως όχι μόνο παραβάτες του, αλλά συγχρόνως και καταπιεστές, εκμεταλλευτές του λαού.
Με μηχανορραφίες επεδίωξαν και πέτυχαν τη Σταύρωση του Χριστού έναντι τριάκοντα αργυρίων.
Σήμερα πόσα αργύρια (ή μάλλον ευρώ) χρειάζονται για να γίνει κανείς Ιούδας, να δώσει το φιλί της προδοσίας;
Πόσοι Φαρισαίοι διαλαλούν την νομιμοφροσύνη, την καλή τους πρόθεση για την αντιμετώπιση των κοινών προβλημάτων κι όμως, με τις πράξεις τους καταπατούν όσα διακηρύσσουν και προσπαθούν να μπολιάσουν με φθόνο τον απλό λαό για να τον στρέψουν εναντίον κάποιων που αποτελούν γι’ αυτούς εμπόδιο ή αντίπαλο;
Πόσοι «γύφτοι» δεν είναι έτοιμοι να μπήξουν τα δολοφονικά καρφιά τους σ’ Αυτόν που οι Φαρισαίοι προετοίμασαν για σταύρωση;
Πόσοι ανόητοι στρατιώτες δεν είναι έτοιμοι να ποτίσουν χολή αυτόν που αγωνίζεται τίμια, μ’ αγάπη, για την επίλυση των κοινωνικών αδικιών, για τα μεγάλα προβλήματα;
Πόσοι «Πιλάτοι» δεν νίβουν τα χέρια τους μπροστά στην αδυναμία τους ν’ αντιμετωπίσουν θαρραλέα την αλήθεια;
Πόσοι Βαραβάδες προβάλλονται μόνο και μόνο για να εξοντωθεί ένας έντιμος;
Κάθε τέτοιες ημέρες είναι καλό να κάνουμε αυτές τις σκέψεις.
Κάθε τέτοιες ημέρες είναι καλό να παίρνουμε αποφάσεις.
Να μην κάνουμε όπως ο Ιούδας, ο προδότης.
Να γίνουμε όπως ο ληστής, που μετανόησε έστω και την τελευταία στιγμή.
Ίσως να υπάρχει σκοπιμότητα που την Μεγάλη Τρίτη να διαβάζεται το Ευαγγέλιο των μωρών Παρθένων. Για να εξετάσουμε αν έχουμε απόθεμα αγάπης, ελέους στην ψυχή μας. Για να είμαστε συνεχώς σε ετοιμότητα και να μην μας πιάσουν στον ύπνο. Γιατί αν κοιμηθούμε, χαθήκαμε.
Μπορεί ο Μυστικός Δείπνος την Μεγάλη Πέμπτη ν’ αποτελέσει ημέρα Αποκάλυψης για όσους έχουν αναφερθεί σε μυστικά συμπόσια. Ίσως βρουν τους συνδαιτυμόνες κι έτσι μάθουμε κι εμείς τα ονόματά τους. Ίσως, δοκιμάζοντας το «σώμα και το αίμα» του θύματος, «ανοίξουν» τα μάτια τους και δουν την αλήθεια.
Σίγουρα την Μεγάλη Παρασκευή η θλίψη θα κυριαρχεί στις ψυχές των πιστών. Για την Σταύρωση, την Θυσία. Για το άδικο κι ανελέητο κυνηγητό της Αλήθειας, της Αγάπης, της Δικαιοσύνης. Κι όσο θλιμμένα θα ηχούν οι καμπάνες, έτσι θλιβερές θα είναι κι οι διαπιστώσεις για τους αίτιους του θείου δράματος και του κάθε δράματος που καθημερινά εξελίσσεται.
Όμως το Μεγάλο Σάββατο, γίνεται η Ανάσταση.
Το άδικο σβήνει.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Ποιος θα δώσει απάντηση;

Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός Ληστεία σε βάρος υπαλλήλου του Δήμου Αχαρνών σημειώθηκε στις 30 Ιουλίου και το ποσόν που του απέσπασαν αν...