ΑΧΑΡΝΕΙΣ: ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

ΑΧΑΡΝΕΙΣ: ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

Σάββατο, 19 Απριλίου 2014

Ευχές από την "elpidanews"


Το Πάσχα του κυρ - Γιώργη


Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός
Κάθισε αποκαμωμένος ο κυρ – Γιώργης.
Τα πόδια του δεν αντέχουν πια να περπατάει ώρες ατέλειωτες, ψάχνοντας να βρει μια γωνιά να ξαποστάσει, ένα κομμάτι ψωμί για να φάει.
Κι όμως. Ο κυρ – Γιώργης ήταν πριν μερικά χρόνια ένας ευκατάστατος κύριος, ένας ευτυχισμένος οικογενειάρχης.
Τα ροζιασμένα χέρια του έβγαλαν από την τσέπη του σακακιού του ένα ματσάκι φωτογραφίες. Αυτές ήταν όλο το βιός του, αυτές ήταν όλη η ζωή του.
Τα κουρασμένα μάτια του δεν έβλεπαν πια καθαρά. Όμως, σαν ένας δικός του ήλιος φωτεινός και ζεστός, έβγαλε τις σκιές από τη ματιά του. Τώρα μπορούσε να δει τις φωτογραφίες.
Να η γλυκειά γυναικούλα του. Το κορίτσι με τα κατάμαυρα μαλλιά που πρωτογνώρισε σε μια φτωχική γειτονιά του Πειραιά, νέος τότε κι αυτός.
Το ζεστό της γέλιο ακόμα αντηχεί στα αυτιά του σαν χαρμόσυνη καμπάνα που στέλνει μηνύματα αισιοδοξίας, ζωής, αγάπης.
Αχ! πόσο τη λάτρεψε! Πόση αγάπη του χάρισε! Και πόσο γρήγορα έφυγε από κοντά του…
-         Μη μου θυμώνεις Γιώργη μου που σ’  αφήνω. Να ξέρεις θα είμαι πάντα κοντά σου, να σου χαϊδεύω τα μαλλιά, να σ’ αγκαλιάζω, να σε παρηγορώ. Δεν θα σ’  αφήσω ποτέ μόνο…
-         Που ‘σαι Ελένη μου τώρα; φώναξε με πόνο ο κυρ – Γιώργης κι ένα καυτό δάκρυ κύλησε στο μάγουλό του, χαράζοντας ένα ακόμη αυλάκι στο ρυτιδιασμένο πρόσωπό του.
Τα μάτια του σταμάτησαν στη δεύτερη φωτογραφία, της κορούλας του της αγαπημένης.
Στη θύμησή του έρχονται ξέγνοιαστες στιγμές, στιγμές ανείπωτης χαράς, τότε που την πρωτόπιασε στην αγκαλιά του, νεογέννητο μωρό ακόμα.
-         Ίδια η μάνα σου είσαι κορούλα μου! είπε και την φίλησε με αγάπη.
Με τρεμάμενα χέρια φέρνει μπροστά του μια άλλη φωτογραφία. Είναι γιός του, το καμάρι του, ο λεβέντης του.
-         Α! παλικαρά μου, ποιος θα σταθεί μπροστά σου; του έλεγε όταν τον έβλεπε να γυμνάζεται με τα αυτοσχέδια βάρη στην αυλή του σπιτιού.
Να και η τελευταία φωτογραφία, τότε που γιόρτασαν για τελευταία φορά όλοι μαζί την Ανάσταση.
Αγκαλιασμένοι, με τις λαμπάδες στο χέρι, γυρίζανε από την εκκλησιά.
-         Μια φωτογραφία παρακαλώ για να θυμάστε αυτή την ευτυχισμένη στιγμή, τους είπε ο φωτογράφος κι αυτοί χαμογέλασαν στον φακό.
Ήταν η τελευταία φωτογραφία που έβγαλε με τα παιδιά του ο κυρ – Γιώργης.
Λίγες μέρες μετά, σε μια εκδρομή, χάθηκαν τα βλαστάρια του, χάθηκε η ζωή του.
Η είδηση ήταν μαχαιριά στην καρδιά του, τα μαλλιά του άσπρισαν μέσα σ’  ένα βράδυ. Αυτό το κακό ήταν που μαράζωσε και την Ελένη του, την αγαπημένη γυναικούλα του, τον ήλιο της καρδιάς του.
Δεν άντεξε η κυρά – Ελένη στη συμφορά που τους βρήκε κι έφυγε κι αυτή για να πάει να βρει τα παιδιά της εκεί ψηλά.
-         Που ‘σαι Ελένη μου τώρα; φώναξε με πόνο ο κυρ – Γιώργης κι ένα ακόμη καυτό δάκρυ κύλησε στο μάγουλό του, χαράζοντας ένα ακόμη αυλάκι στο ρυτιδιασμένο πρόσωπό του.
-         Γειά σου παππούλη!
Ποιος τον φωνάζει;
Σκούπισε τα μουσκεμένα μάτια του κι είδε μπροστά του ένα κοριτσάκι. Ίδια η κόρη του, η Αννούλα του!
-         Γεια σου και σένα κοριτσάκι μου, της είπε ο κυρ – Γιώργης με τρεμάμενη φωνή.
-         Τι κάνεις εδώ μοναχούλης παππού, τον ρώτησε το κοριτσάκι. Έλα στην εκκλησιά, σε λίγο ο Χριστούλης θα Αναστηθεί!
-         Πάγαινε εσύ γλυκειά μου στην Ανάσταση, εγώ δεν έχω δύναμη να πάω στην εκκλησιά. Ούτε λίγα λεπτά δεν έχω για να Του ανάψω ένα κεράκι για να με συγχωρέσει για τα λάθη μου, της είπε ο κυρ – Γιώργης.
-         Να! Πάρε τα δικά μου λεπτά. Εμένα ο μπαμπάς μου θα μου πάρει λαμπάδα, είπε το κοριτσάκι και του έβαλε λίγα κέρματα στη χούφτα του.
Είδε την σκιά της να ξεμακραίνει.
Πόσο του θύμιζε την Αννούλα του!
Μα να! Κι άλλοι έρχονται! Κι άλλοι πάνε στην εκκλησιά! Είναι μια γυναίκα με δύο παιδιά. Πίσω τους ένας άνδρας, παράξενα ντυμένος, αλλά τόσο γλυκός, τόσο ήρεμος.
-         Σου είπα Γιώργο πως δεν θα σ’  αφήσω ποτέ μόνο, άκουσε να του λέει μια γνώριμη φωνή. Έλα μαζί μας!
-         Ένα ασθενοφόρο γρήγορα! Φώναξε ένας περαστικός έντρομος βλέποντας μπροστά του έναν πεσμένο άνθρωπο.
-         Κάντε στην άκρη, είμαι γιατρός! Είπε ένας άλλος κι έσκυψε πάνω του.
-         Είναι νεκρός, είπε με θλίψη.
Ο γιατρός κοίταξε με προσοχή το άψυχο σώμα. Πόσο ευτυχισμένο έδειχνε το πρόσωπό του αν και φαινότανε τόσο ταλαιπωρημένος!

Πρόσεξε πως στα χέρια του κάτι κρατούσε. Άνοιξε το ένα χέρι του κι είδε λίγες παλιές, ξεθωριασμένες φωτογραφίες. Στο άλλο είχε λίγα κέρματα. Τα είχε για να ανάψει το δικό του κερί. Ήταν για το κερί της Ανάστασης του κυρ - Γιώργη… 

Παρασκευή, 18 Απριλίου 2014

Σύγχρονα πάθη…


Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός
Όταν το πάθος τυφλώνει, όταν η εμπάθεια κυριεύει το άτομο, τότε αυτό όχι μόνο χάνει τον έλεγχο των πράξεών του αλλά γίνεται κι επικίνδυνο για τους άλλους.
Η εβδομάδα των παθών έρχεται να μας δείξει τόσο το πάθος όσο και την εμπάθεια των Φαρισαίων. Αυτοί που διαλαλούσαν ότι τηρούν τους νόμους, τον κανονισμό, ήταν όχι μόνοι παραβάτες του, αλλά συγχρόνως καταπιεστές κι εκμεταλλευτές του λαού.
Με μηχανορραφίες επεδίωξαν και πέτυχαν τη Σταύρωση του Χριστού έναντι τριάκοντα αργυρίων.
Σήμερα πόσα αργύρια (ή μάλλον ευρώ) χρειάζονται για να γίνει κανείς Ιούδας, να δώσει το φιλί της προδοσίας;
Πόσοι Φαρισαίοι διαλαλούν την νομιμοφροσύνη, την καλή τους πρόθεση για την αντιμετώπιση των κοινών προβλημάτων κι όμως, με τις πράξεις τους καταπατούν όσα διακηρύσσουν και προσπαθούν να μπολιάσουν με φθόνο τον απλό λαό για να τον στρέψουν εναντίον κάποιων που αποτελούν γι’ αυτούς εμπόδιο ή αντίπαλο;
Πόσοι «γύφτοι» δεν είναι έτοιμοι να μπήξουν τα δολοφονικά καρφιά τους σ’ Αυτόν που οι Φαρισαίοι προετοίμασαν για σταύρωση;
Πόσοι ανόητοι στρατιώτες δεν είναι έτοιμοι να ποτίσουν χολή αυτόν που αγωνίζεται τίμια, μ’ αγάπη, για την επίλυση των κοινωνικών αδικιών, για τα μεγάλα προβλήματα;
Πόσοι «Πιλάτοι» δεν νίβουν τα χέρια τους μπροστά στην αδυναμία τους ν’ αντιμετωπίσουν θαρραλέα την αλήθεια;
Πόσοι Βαραβάδες προβάλλονται μόνο και μόνο για να εξοντωθεί ένας έντιμος;
Κάθε τέτοιες ημέρες είναι καλό να κάνουμε αυτές τις σκέψεις.
Κάθε τέτοιες ημέρες είναι καλό να παίρνουμε αποφάσεις.
Να μην κάνουμε όπως ο Ιούδας, ο προδότης.
Να γίνουμε όπως ο ληστής, που μετανόησε έστω και την τελευταία στιγμή.
Ίσως να υπάρχει σκοπιμότητα που την Μεγάλη Τρίτη να διαβάζεται το Ευαγγέλιο των μωρών Παρθένων. Για να εξετάσουμε αν έχουμε απόθεμα αγάπης, ελέους στην ψυχή μας. Για να είμαστε συνεχώς σε ετοιμότητα και να μην μας πιάσουν στον ύπνο. Γιατί αν κοιμηθούμε, χαθήκαμε.
Μπορεί ο Μυστικός Δείπνος την Μεγάλη Πέμπτη ν’ αποτελέσει ημέρα Αποκάλυψης για όσους έχουν αναφερθεί σε μυστικά συμπόσια. Ίσως βρουν τους συνδαιτυμόνες κι έτσι μάθουμε κι εμείς τα ονόματά τους. Ίσως, δοκιμάζοντας το «σώμα και το αίμα» του θύματος, «ανοίξουν» τα μάτια τους και δουν την αλήθεια.
Σίγουρα την Μεγάλη Παρασκευή η θλίψη θα κυριαρχεί στις ψυχές των πιστών. 
Για την Σταύρωση, την Θυσία. 
Για το άδικο κι ανελέητο κυνηγητό της Αλήθειας, της Αγάπης, της Δικαιοσύνης. 
Κι όσο θλιμμένα θα ηχούν οι καμπάνες, έτσι θλιβερές θα είναι κι οι διαπιστώσεις για τους αίτιους του θείου δράματος και του κάθε δράματος που καθημερινά εξελίσσεται.
Όμως το Μεγάλο Σάββατο, γίνεται η Ανάσταση.
Το άδικο σβήνει.
Η αλήθεια φανερώνεται.
Το μίσος, η εμπάθεια, υποτάσσεται.
Η αγάπη νικά, επιβάλλεται.
Έτσι και στη δική μας κοινωνία, οι Άγιες τούτες ημέρες, μας δείχνουν τους Φαρισαίους, τους γύφτους, τους ανόητους στρατιώτες καθώς και τους Πιλάτους και τους Βαραβάδες.
Μας δείχνουν όμως και τους αγαθούς, τους έντιμους, τους πράους, τους ενάρετους.
Οι πρώτοι μιλούν δυνατά, κάνουν εντυπωσιακές κινήσεις, απειλούν κι υβρίζουν.
Οι δεύτεροι προσπαθούν με την πίστη και τα έργα τους να μεταδώσουν το όραμα για μια καλύτερη κοινωνία, ένα πιο ανθρώπινο αύριο. 
Εμείς - όχλος με αδυναμίες και παρορμήσεις - πρέπει να διαλέξουμε την πλευρά στην οποία θα σταθούμε.
Μ’ αυτούς που φωνάζουν «Άρον, άρον, σταύρωσον αυτόν», ή μ' εκείνους που λένε «κύριε μνήσθητι μοι όταν έλθεις εν τη βασιλεία σου»;
Η επιλογή ανήκει σ' εμάς.

Καθώς και οι συνέπειες...

Πέμπτη, 17 Απριλίου 2014

Χριστό ή Βαραββά;


Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός
Τα μηνύματα που μας δίνει η Εβδομάδα των Παθών είναι πολλά και χρήσιμα.
Πρέπει πάντα να θυμόμαστε τις μωρές παρθένες που αποκοιμήθηκαν περιμένοντας τον Νυμφίο, χάνοντας έτσι την ευκαιρία, να τον υποδεχθούν.
Πρέπει να μην λησμονούμε, πως οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι θέλησαν κι οργάνωσαν την θανάτωση του Χριστού, όχι μόνο γιατί ο κόσμος έτρεχε κοντά του για να ακούσει από τα χείλη του τον Θείο Λόγο, τον λόγο της Αγάπης, αλλά και γιατί ο Ιησούς καυτηρίαζε την υποκρισία και την κακία τους.
Πρέπει να στεκόμαστε στο φιλί του Ιούδα αλλά και στην μετάνοιά του.
Πρέπει να καταλάβουμε την δειλία των μαθητών του.
Πρέπει να κατανοήσουμε την μεταστροφή του όχλου.
Πρέπει τέλος να νοιώσουμε την μικρότητά μας μπροστά στον Θεάνθρωπο, μπροστά στην Θυσία Του, στην Ανάστασή Του.
Μωρές παρθένες υπάρχουν και στις ημέρες μας. Είναι εκείνες που εύκολα ξεχνούν την αποστολή τους, εύκολα αποσπάται η προσοχή τους από το σημαντικό στο ασήμαντο, από το σπουδαίο στο μικρό.
Είναι εκείνοι που δεν μπορούν να περιμένουν, εκείνοι που δεν έχουν την λαχτάρα να υποδεχθούν Αυτόν που θα δώσει την λύση στα προβλήματά τους, Αυτόν που θα τους χαρίσει την γαλήνη, την Αγάπη, την αιώνια ευτυχία.
Γραμματείς και Φαρισαίοι υπάρχουν καθημερινά δίπλα μας. Υποκριτές, φίδια που περιμένουν την κατάλληλη στιγμή για να σε δαγκώσουν, να δηλητηριάσουν με το φαρμάκι τους την ζωή σου και την ζωή των δικών σου. Φαρμάκι που χύνουν στην κοινωνία, για να σε διαβάλουν, για να σε σπιλώσουν. Ότι και να κάνουν όμως, αυτοί παραμένουν ερπετά, καταδικασμένα να σέρνονται στο χώμα, κι οι ενάρετοι, οι τίμιοι, οι ειλικρινείς, παραμένουν ΑΝΘΡΩΠΟΙ που βαδίζουν στον δρόμο της Αρετής.
Το φιλί του Ιούδα έχει την δική του πικρόγλυκη γεύση. Πικρή, γιατί ένας δικός μας άνθρωπος, που τον εμπιστευθήκαμε, μας πρόδωσε. Περιέχει όμως και μια γλυκύτητα γιατί μέσα από αυτήν την προδοσία ανακαλύπτουμε τις αδυναμίες των άλλων που εύκολα μεταβάλλονται από φίλοι σε αντιπάλους. Η μετάνοιά τους, η αναγνώριση του λάθους, είναι δεκτή από κάθε ώριμο άνθρωπο.
Δειλοί μαθητές υπάρχουν σε όλες τις ομάδες. Όταν ο αρχηγός δέχεται επιθέσεις από τους αντιπάλους, όταν τα βέλη κτυπούν τον ηγέτη για να τον εξοντώσουν, οι μαθητές, οι συνεργάτες, κρύβονται, αποτραβιόνται και δηλώνουν πως καμία σχέση δεν είχαν αυτοί με τις πράξεις του αρχηγού. Ο αρχηγός αποφάσιζε, ο αρχηγός και μόνον αυτός έφταιγε. Χριστό ή Βαραββά; Βαραββά απάντησε ο όχλος στέλνοντας στον Σταυρό εκείνον που μόλις λίγες ημέρες πριν υμνούσε. Μεταβάλλεται ακόμη και σήμερα πολύ εύκολα η κοινή γνώμη αποδεικνύοντας έτσι ότι ο όχλος εύκολα άγεται και φέρεται από τους επιτήδειους. Αν γυρίσουμε τη μνήμη μας στο παρελθόν, θα το διαπιστώσουμε.
Γιορτάζουμε την Ανάσταση.
Αν και περάσανε αιώνες από εκείνη την ημέρα, αλήθεια, πόσο ίδιοι είμαστε με όλους εκείνους που διαδραμάτισαν πρωταγωνιστικό ρόλο ή ήταν κομπάρσοι στο Θείο Δράμα;
Ας κατανοήσουμε το μήνυμα της Ανάστασης κι ας επανεξετάσουμε τον τρόπο ζωής μας.
Ίσως, ανακαλύψουμε λάθη κι αδυναμίες που δεν είχαμε προσέξει.
Ίσως, κοιτώντας μέσα μας, βρούμε τα δικά μας Πάθη, ανεβούμε συνειδητά τον Γολγοθά μας.

Τότε θα γιορτάσουμε την αληθινή , την δική μας Ανάσταση… 

Ευχές από την παράταξη "Αχαρνείς: Αυτόνομη Ριζοσπαστική Κίνηση"


Ευχές από την παράταξη "ΑχαρΝΑΙ Ενεργοί Πολίτες"


"Σταυρώστε τον"


Ο Κώστας Καλογράνης, ο γνωστός συμπολίτης μας δημοσιογράφος, είναι υποψήφιος ευρωβουλευτής με το ψηφοδέλτιο των Οικολόγων. Διευθύνει την πολιτικοαυτοδιοικητική ιστοσελίδα OTAnews στην οποία προβάλλονται με έμφαση θέματα Αυτοδιοίκησης - Οικολογίας και Περιβάλλοντος.

Είναι αγαπημένος φίλος, εξαιρετικός χαρακτήρας και δίκαια κατέχει σημαντική θέση στην καρδιά μου. Αυτό δε υποχρεώνει, μέρα που είναι σήμερα, να σας προτείνω να τον «σταυρώσετε», όσοι από εσάς στις ευρωεκλογές προτιμήσετε το ψηφοδέλτιο των Οικολόγων.

Τετάρτη, 16 Απριλίου 2014

Στην κρίσιμη ώρα για την Ευρώπη, οι Οικολόγοι Πράσινοι είναι παρόντες


Οι Οικολόγοι Πράσινοι έδωσαν στη δημοσιότητα τα πρώτα 24 ονόματα υποψηφίων Ευρωβουλευτών που θα στελεχώσουν το ψηφοδέλτιο στις εκλογές της 25ης Μαΐου.
Κατά την παρουσίαση των υποψηφίων, ο συντονιστής της Εκτελεστικής Γραμματείας των Οικολόγων Πράσινων Γιάννης Τσιρώνης, τόνισε:
«Οι επικείμενες ευρωεκλογές είναι οι κρισιμότερες για την Ελλάδα και την Ευρώπη. Οι πολιτικές δυνάμεις που οδήγησαν την χώρα μας στην χρεοκοπία, προέκριναν και για την υπόλοιπη Ευρώπη την συνταγή της τρόικας, που αύξησε δραματικά το χάσμα ανάμεσα στις ισχυρές και τις ασθενέστερες οικονομίες. Το ευρωπαϊκό όραμα των προηγούμενων δεκαετιών θόλωσε και ενισχύθηκαν οι εθνικισμοί.
Καμία ωστόσο χώρα της Ευρώπης δεν έχει προοπτική μόνη της ενάντια σε μεγαθήρια όπως η Κίνα ή οι ΗΠΑ. Οι Οικολόγοι Πράσινοι με τους Ευρωπαίους Πράσινους ήμασταν αυτή την κρίσιμη πενταετία παρόντες στις μάχες, στα κινήματα και στο ευρωκοινοβούλιο.»Πρώτοι εισηγηθήκαμε μία διαφορετική αντιμετώπιση της κρίσης με το ευρωομόλογο, είμαστε πλάι στον Έλληνα αγρότη κόντρα στις αμερικανικές πολυεθνικές.
Εισηγούμαστε μία ρεαλιστική στροφή της οικονομίας με χιλιάδες πράσινες θέσεις εργασίας. Καλούμε τους πολίτες να πάρουν την τύχη στα χέρια τους. Να καταδικάσουν τις χρεοκοπημένες πολιτικές και να ψηφίσουν την αλλαγή της Ευρώπης. Κάθε ψήφος στους Οικολόγους Πράσινους μετράει» .
Συμπλήρωσε δε, ότι θα ακολουθήσει η παρουσίαση όλης της λίστας η οποία θα ολοκληρωθεί με τη συμμετοχή κι άλλων πολιτικών σχημάτων
Στη συνέχεια, η εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος Μάγκυ Δούση σημείωσε:  «οι Οικολόγοι Πράσινοι είμαστε οι μόνοι που έχουμε ολοκληρωμένο εναλλακτικό μοντέλο οικονομίας.
Μεταξύ άλλων προτείνουμε:
-Ένα διαφορετικό μοντέλο τραπεζικού συστήματος  επιτυχημένο και ρεαλιστικό που εφαρμόζεται ήδη σε άλλες χώρες.
Επίσης, μιλάμε για:
-Απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα που… χρεώνουν τη χώρα
-Είμαστε οι μόνοι κάνουμε λόγο για χωροταξικό  σχεδιασμό ο οποίος αναβαθμίζει την ποιότητα ζωής μας και δεν υποβαθμίζει τις υπάρχουσες περιουσίες μας
-Στο πρόγραμμά μας προβλέπεται η δημιουργία  χιλιάδων πραγματικά  νέων θέσεων εργασίας και
-Ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα βιώσιμης αγροτικής ανάπτυξης
Οι Οικολόγοι Πράσινοι είμαστε παρόντες και η μόνη –ουσιαστικά διαφορετική και ρεαλιστική φωνή.
Σε αυτό, λοιπόν, το πνεύμα σήμερα παρουσιάζουμε τους πρώτους 24 του ευρωψηφοδελτίου μας και όπως ήδη είναι γνωστό αυτό απαρτίζεται κατά το ήμισυ από άτομα της Κοινωνίας των Πολιτών που αναδείχθηκαν από την έντονη κινηματική τους δράση»
Tα ονόματα παρουσιάζονται κατά αλφαβητική σειρά:
Αγογλωσσάκης Σταύρος, Διερμηνέας. Από το 1990 έως σήμερα εργάζεται για τα Ευρωπαϊκά Θεσμικά Όργανα, μέλος πολλών διεθνών επιστημονικών εταιρειών. Ζει στην Κηφισιά. Κατάγεται από το Ηράκλειο Κρήτης.
Αλαβάνος Ιάκωβος, Πολιτικός Μηχανικός. Ασχολείται με την κατασκευή κτηρίων με συμβατικό ή βιοκλιματικό σχεδιασμό. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.
Αλάτση Φραίλιχ Δέσποινα, Νηπιαγωγός, συγγραφέας. Ίδρυσε στη Γλυφάδα  τον 1ο οικολογικό Παιδ. Σταθμό και Νηπιαγωγείο σε ξύλινα κτήρια. Κατάγεται από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.
Αληθεινός Δημήτρης, Ζωγράφος. Από το 1972 μέχρι σήμερα έχει πραγματοποιήσει 30 ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και έχει συμμετάσχει σε περίπου 100 ομαδικές.
Γιαννίρης Ηλίας, Αρχιτέκτονας. Με σπουδές, έρευνα και θητεία στην τοπική βιωσιμότητα, τ. Σύμβουλος Περιφέρειας Β. Αιγαίου (εναλλαγή).
Δημαράς Γιώργος, Πολιτικός Μηχανικός. Συμμετείχε στον αντιδικτατορικό αγώνα. Είναι Περιφερειακός Σύμβουλος Αττικής. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Κατάγεται από το Μεσολόγγι.
Ζαχαρόπουλος Παναγιώτης, εικαστικός. Εργάζεται στον Οργανισμό Καρναβαλιού Πάτρας.
Καλαποθαράκος Νικόλαος, Δημοσιογράφος. Ασχολείται με τη μελέτη θεμάτων «Περιβάλλον και Οικολογία» από το 1975. Μοιράζει το χρόνο του στην Αθήνα και τη Μάνη. Κατάγεται από την Αρεόπολη Λακωνίας.
Καλλιβρούσης Φρατζέσκος, Αρχιτέκτονας. Εξειδικευμένος, στο βιοκλιματικό σχεδιασμό κτιρίων  - Παθητικά και Ενεργητικά Συστήματα Εξοικονόμησης Ενέργειας και την επανάχρηση - ανασχεδιασμό παλαιωμένων/εγκαταλειμμένων βιομηχανικών κτιρίων. Ζει και εργάζεται στην Άνδρο.
Καλογράνης Κώστας, Δημοσιογράφος. Διευθύνει την πολιτικοαυτοδιοικητική ιστοσελίδα OTAnews στην οποία προβάλλονται με έμφαση θέματα Αυτοδιοίκησης - Οικολογίας και Περιβάλλοντος. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.
Κιτσίκης Κώστας, Αρχιτέκτονας. Ζει και εργάζεται στη Ζάκυνθο.
Κοσμίδου Κωνσταντίνα, Οικονομολόγος – Πολιτικός Επιστήμονας. Ειδική Εμπειρογνώμονας για τον Οργανισμό Θεμελιωδών Δικαιωμάτων (FRA) της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Κατάγεται από τη Δράμα.
Κράγκαρης Διονύσης, Υποθηκοφύλακας Μυρτουντίων Ηλείας. Δραστηριοποιείται στον πολιτιστικό τομέα αλλά και στον οικολογικό.
Λαζόπουλου Βάσω, παγκόσμια πρωταθλήτρια ποδηλασίας. Απόφοιτη του Τμήματος Επιστήμης Φυσικής Αγωγής.
Λαμπροπούλου Νίκη, Εκπαιδευτικός. Είναι συνεργαζόμενη ερευνήτρια στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας και σύμβουλος σε ευρωπαϊκά προγράμματα.  Διδάσκει στο 4ο Δημοτικό Σχολείο Πατρών.
Μαραγκάκης Μιχάλης, Γεωλόγος Εκπαιδευτικός. Αγωνίστηκε για την αναγνώριση του δικαιώματος Άρνησης Στράτευσης και την θέσπιση Εναλλακτικής Κοινωνικής Θητείας. Ζει και εργάζεται στη Λευκάδα. Γεννήθηκε στο Κάιρο της Αιγύπτου.
Μπάκα Παναγιώτα, καπνεργάτρια. Ζει και εργάζεται στην Καλαμάτα.
Μπάτα Μωχάμετ, επί πτυχίω ιατρικής και αθλητής του σκι. Ζει στην Αθήνα όπου σπουδάζει και εργάζεται. Έχει αναπτύξει έντονη κοινωνική και πολιτική δράση, διακρίθηκε ιδιαίτερα ως αθλητής χιονοδρόμος. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα όπου και σπουδάζει. Κατάγεται από την Παλαιστίνη.
Μπίμπασης Φώτης, Υποψήφιος Διδάκτωρ στο ΑΠΘ. Αντιπρόεδρος στο Παρατηρητήριο Οργανώσεων Κοινωνίας των Πολιτών Κεντρικής Μακεδονίας. ΑμΕΑ, συμμετέχει σε πολλά κινήματα και συλλόγους που προασπίζονται τα δικαιώματα των ΑμΕΑ. Ζει στη Θεσσαλονίκη. Κατάγεται από τα Ιωάννινα.
Νόεκρανς Έρικ (Ερρίκος), Μηχανολόγος Μηχανικός. Ζει και εργάζεται στην Κόρινθο. Γεννήθηκε στο Αμβούργο.
Πισσίας Βαγγέλης, Καθηγητής Τ.Ε.Ι. Αθήνας, υπεύθυνος Εργαστηρίου Δ.Υ.Π. Διδάκτωρ του «Université de Picardie Amiens» (Γαλλία 1993) στο αντικείμενο Τεχνολογικές μεταλλαγές και περιφερειακές προσαρμογές και Δρ ΙΙΙ κύκλου σπουδών του «Institut d΄Etudes du Développement Economique et Social» (IEDES) του Université de Paris I - Sorbonne (Γαλλία 1980) στο αντικείμενο Γεωργική Ανάπτυξη και Προγραμματισμός. Έχει πάρει μέρος σε πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες, συμμετέχοντας ενεργά στην προσπάθεια για την αποτροπή της επεξεργασίας των χημικών του Πολέμου της Συρίας στη Μεσόγειο.
Ριτσατάκη Άννα, Σύμβουλος Πολιτικών Υγείας, Συνταξιούχος. Εργάστηκε στο Κέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ) στο Ευρωπαϊκό Γραφείο του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (Π.Ο.Υ.). Ήταν επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Κέντρου για την Πολιτική Υγείας στις Βρυξέλλες
Στάμου Άννα, Υπεύθυνη Δημοσίων Σχέσεων στη Μουσουλμανική Ένωση Ελλάδας. Ακτιβίστρια για την Παλαιστίνη, συμμετείχε στο «Ένα Καράβι για τη Γάζα».

Στασινός Βασίλης, Κοινωνιολόγος. Δραστηριοποιήθηκε στο φοιτητικό κίνημα. Συμμετέχει ως επιστημονικός σύμβουλος στο "Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Αυτοδιοίκησης". Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

Τρίτη, 15 Απριλίου 2014

Ευχές από τον Οδυσσέα Καμπόλη


Ο Θέμης Οικονόμου με τον Σωτήρη Ντούρο

Αγαπητές και Αγαπητοί Συμπολίτες
Επικοινωνώ μαζί σας, για δεύτερη φορά, μέσα σε ένα μικρό χρονικό διάστημα, με μοναδικό γνώμονα και στόχο να κρατήσουμε «ζωντανό» το όραμα για τον Δήμο μας  στις επικείμενες δημοτικές εκλογές του Μαΐου.
Οι εκλογές αυτές είναι οι κρισιμότερες για το μέλλον των Δήμου μας. Η επιλογή όλων μας πρέπει να αποτελέσει πεδίο άσκησης τοπικής υπευθυνότητας και όχι κομματικής επιβίωσης.
Πρέπει να αγωνιστούμε, να διεκδικήσουμε.
Οφείλουμε να παρέμβουμε δυναμικά και να κερδίσουμε την εξέχουσα θέση που μας αξίζει.
Σ’ αυτές τις εκλογές, το αίτημα ανάπτυξης του Δήμου μας οδηγεί όλους μας στην ανάγκη για μια ευρύτερη κοινωνική πλειοψηφία, στην επιλογή του νέου Δημάρχου και των νέων Δημοτικών Συμβούλων.
Με αίσθημα ευθύνης, σας καλώ όλους να στηρίξουμε τον αγώνα που συνεχίζει στο Δήμο μας ο Δήμαρχος Σωτήρης Ντούρος.
Ο σημερινός Δήμαρχος και υποψήφιος Δήμαρχος για τη νέα δημοτική περίοδο 2014-2019 είναι η καλύτερη επιλογή για να συνεχίσουν να υλοποιούνται τα έργα που έχουν ξεκινήσει στην πόλη μας.
Είναι η καλύτερη επιλογή γιατί έχει αποδείξει ότι μάχεται, διεκδικεί, παρεμβαίνει, με γνώση, εμπειρία, ήθος και ισχυρή θέληση.
Είναι η μόνη επιλογή που εγγυάται περισσότερο από όλες τις άλλες, ότι ο Δήμος μας στα επόμενα χρόνια θα πάρουν τη θέση που τους αξίζει. Την Πρώτη!
Σ’ αυτό τον αγώνα, θα δώσω με όλες μου τις δυνάμεις το Παρών! Υπόσχομαι να δώσω τον καλύτερο εαυτό μου, για τον τόπο που αγαπάμε.
Να κρατήσουμε ψηλά το Δήμο μας.
Να ξαναγεννηθεί η ελπίδα για το Όραμα μας!

Θέμης Οικονόμου
Φαρμακοποιός – Πρώην Δήμαρχος Θρακομακεδόνων
Υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος

με το συνδυασμό του Σωτήρη Ντούρου

«Εγώ πατήρ, εγώ αδελφός…»


 Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός
 γ πατήρ, γ δελφός, γ Νυμφίος, γ οκία, γ τροφεύς, γ μάτιον, γ ίζα, γ θεμέλιος. Πν περ ν θέλς γώ. Μηδενς ν χρεί καταστς. γ δουλεύσω. λθον γρ διακονσαι, ο διακονηθναι. γ κα φίλος κα ξένος κα κεφαλ κα δελφς κα μήτηρ. Πάντα γώ· μόνον οκείως χε πρς μέ. γ πένης δι σέ, κα λήτης δι σέ, π το Σταυρο δι σέ, π τάφου διά σέ, νω πρ σο ντυγχάνω τ Πατρί, κάτω πρ σο πρεσβευτς παραγέγονα παρ το Πατρός. Πάντα μοι σ κα δελφς κα συγκληρονόμος κα φίλος κα μέλος. Τί πλέον θέλεις;
Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος – Περί αγάπης Χριστού.

Μέσα σ’ αυτή την οδύνη και τον πόνο, με την καρδιά πλημμυρισμένη από θλίψη κι απόγνωση, τα λόγια αυτά έρχονται να γεμίζουν την ψυχή μ’ ελπίδα, με ζεστασιά, με θαλπωρή. Πόσο μόνοι κι αδύναμοι νοιώσαμε ξαφνικά, μετά από μια αναπάντεχη καταστροφή; Πόση ανάγκη για βοήθεια έχουμε όταν μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα βλέπουμε να γκρεμίζετε ότι με κόπους είχαμε κτίσει, τους κόπους μιας ζωής;
Κι αν η όποια ανθρώπινη βοήθεια μπορεί να ανακουφίσει κάπως τους δυστυχισμένους, η παρουσία Του, η Σκέπη Του, η πρόνοιά Του, έρχεται πάντα για να γαληνεύει την ψυχή, να γλυκάνει τον πονεμένο, να παρηγορήσει εκείνους που νοιώσανε περισσότερο από τους άλλους την συμφορά.
«Εγώ πατήρ, εγώ αδελφός…»
Μόνο αυτός μπορεί να έχει τις ιδιότητες εκείνες που παίζουν τόσο σημαντικό ρόλο στη ζωή του ανθρώπου. Είναι ταυτόχρονα, ο δυνατός πατέρας, που κρατά στους ώμους του το βαρύ φορτίο της οικογένειας αλλά και η γλυκύτατη μάνα, που με τόσους κόπους, τόσες θυσίες, τόσα ξενύχτια, αγωνίζεται να φέρει σε πέρας την σπουδαιότερη αποστολή που ανέθεσε ο Θεός στον άνθρωπο, της ανατροφής των παιδιών.
Είναι ο τροφεύς, το ιμάτιο. Αυτός που δίνει την πνευματική τροφή και ψυχική αντοχή για να υπερπηδά κάθε δύσκολο εμπόδιο ο άνθρωπος, να μη λυγίζει μπροστά στις δυσκολίες.
«Εγώ ρίζα, εγώ θεμέλιος…»
Οι γερές βάσεις, οι δυνατές ρίζες της πίστης, αποτελούν την προϋπόθεση για να κτίσει κάποιος το σπουδαίο οικοδόμημα της χριστιανικής οικογένειας, της χριστιανικής κοινωνίας. Χωρίς αυτά δεν μπορεί να κατανοήσει τα μεγάλα νοήματα, τις υπέροχες αλήθειες, που κρύβει στην κάθε του λέξη, στο κάθε μυστήριο, ο Λόγος Του.
Η έλλειψη της γνώσης, της πραγματικής κατανόησης της Χριστιανικής Πίστης, κάνει τον άνθρωπο ανίσχυρο, όπως το δέντρο με τις αδύναμες ρίζες, όπως το σπίτι που δεν έχει θεμέλια.
Μετά από κάθε μεγάλη συμφορά, ευτυχής είναι εκείνος που διατηρεί αλώβητη την πίστη του σ’ Εκείνον. Ευτυχισμένος όποιος μπορεί να δοξάσει τον Θεό μέσα από τα βάθη της ψυχής του γιατί παραμένει ακόμα γερή και δυνατή η οικογένειά του.
Μπορεί να χάνονται τα υλικά αγαθά, όμως αυτά αναπληρώνονται, είναι ασήμαντα μπροστά στα αγαπημένα μας πρόσωπα.
Ότι κερδίζει ο άνθρωπος, το κερδίζει με την βοήθειά Του. Κανένας δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι μόνος του, χωρίς την βοήθεια κανενός, κατάφερε να δημιουργήσει την όποια περιουσία, μικρή ή μεγάλη. Όποιος ισχυρίζεται ότι «μονάχος έκανα την περιουσία μου» είναι εγωιστής, δεν λέει αλήθεια, ίσως γιατί δεν την γνωρίζει.
Ο ιδρώτας πράγματι γίνεται χρήμα, κι ο κόπος κτίσμα. Μα όλα αυτά, έχουν ένα ακόμη σημαντικό παράγοντα, την Σκέπη Του. Χωρίς την Σκέπη του Θεού ο άνθρωπος δεν μπορεί να πετύχει τίποτα.
Αυτός μας δίνει τις χαρές για να τον υμνούμε, αλλά και τις λύπες για να μας δοκιμάζει, για να μας χαλυβδώνει. Αυτός μας δίνει την υγεία για να δουλεύουμε και να απολαμβάνουμε τα αγαθά. Χωρίς την υγεία τίποτα δεν θα μπορούσε ο άνθρωπος να πετύχει.
Ο Χριστός ήρθε για να υπηρετήσει και όχι για να τον υπηρετήσουν όπως λέει αυτό το υπέροχο απόσπασμα.
Ήρθε να μας υπηρετήσει και να μας δείξει τον χριστιανικό τρόπο ζωής. Έναν τρόπο λιτό, απέριττο, γεμάτο αγάπη αλλά κι ελπίδα για το αύριο.
Με την ελπίδα αυτή ας δούμε το αύριο κι ας μη ζητάμε επίμονα υλικά αγαθά τα οποία θα μας είναι εντελώς άχρηστα μετά τον θάνατό μας.
Ας προσπαθήσουμε να κρατήσουμε αλώβητη την πίστη μας και καθαρή την καρδιά μας για να είμαστε «και συγκληρονόμοι, και φίλοι και μέλη» στην επουράνια ανεκτίμητη περιουσία Του.

Τι πλέον θέλεις; 

Δευτέρα, 14 Απριλίου 2014

Ανάσταση για όλους...


Μεγάλη Εβδομάδα κι όλοι οι Χριστιανοί παρακολουθούν το Θείο Δράμα.
Πένθιμα χτυπούν οι καμπάνες, πένθιμος ο στολισμός στην εκκλησία, βαριά η καρδιά μας.
Μύριες σκέψεις περνούν από το μυαλό μας αυτές τις ώρες. 
Συγκρίνουμε την μεγαλοσύνη του Θεού με την ανθρώπινη μικρότητα.
Κοιτάμε πίσω μας και διακρίνουμε τα χιλιάδες λάθη μας που μας ακολουθούν γιατί ακόμα τα επαναλαμβάνουμε.
Ενοχές νοιώθουμε για την συμπεριφορά μας. Τα σφάλματα βαραίνουν την ψυχή μας και σαν τον ληστή που μετάνιωσε πάνω στον σταυρό, ζητάμε κι εμείς από τον Χριστό, την ύστατη τούτη στιγμή, να μας συγχωρέσει. Να μας συγχωρέσει για να μπορέσουμε, απελευθερωμένοι από τις αμαρτίες μας, να γιορτάσουμε την Ανάσταση. Μια Ανάσταση που θα σηματοδοτεί το ξεκίνημα μιας νέας ζωής, γεμάτη Ειρήνη, χωρίς βία, χωρίς πολέμους. Μια Ανάσταση που η Αγάπη για τον πλησίον, για την μάνα, την γυναίκα, το παιδί, τον άντρα, θα είναι μεγάλη, αμέτρητη. Μια Ανάσταση που θα γίνει η αφετηρία να μονιάσουμε, να ξεπεράσουμε τις διαφορές μας, να συνεργαστούμε για την υγιή ανάπτυξη της κοινωνίας, για την πρόοδο και την ασφάλεια των παιδιών μας.
Για να το πετύχουμε όμως αυτό, θα πρέπει, πρώτα από όλα, να αναγνωρίσουμε τα λάθη μας, να διορθώσουμε τις αδικίες που κάναμε, να ζητήσουμε συγνώμη από εκείνους που βλάψαμε.
Για να γιορτάσει κάποιος την Ανάσταση, σε όλο της το μεγαλείο, με όλη της την λαμπρότητα και να βιώσει το νόημά της, θα πρέπει προηγουμένως να περάσει από την δοκιμασία της ταπείνωσης.
Ο Χριστός έπλυνε τα πόδια των μαθητών του, δείχνοντάς τους ότι, μεγάλος και τρανός δεν είναι αυτός που δίνει διαταγές, αυτός που έχει γαλόνια και τίτλους.
Μεγάλος, σπουδαίος, Άνθρωπος, είναι αυτός που γίνεται υπηρέτης των άλλων, η γέφυρα για να περάσει ο συνάνθρωπος από τον χαμό στον Παράδεισο, από την δυστυχία στην Ευτυχία.
Μπορούμε σήμερα να γίνουμε κι εμείς το ίδιο ταπεινοί;
Μπορούμε να πλύνουμε με ευχαρίστηση τα πόδια του άντρα, της γυναίκας, του πατέρα, της μάνας, χωρίς να βαρυγκωμάμε;
Μπορούμε να υπομένουμε καρτερικά τις βρισιές, τις κοροϊδίες, τις προσβολές από τους άλλους λέγοντας: «Πάτερ, άφες αυτοίς, ου γαρ οίδασι τι ποιούσι»;
Πάνω από τον σταυρό του μαρτυρίου, μας έδειξε την μεγάλη αλλά και τόσο δύσκολη οδό που οδηγεί κοντά Του, στην αιωνιότητα, στην σωτηρία.
Οι βαριές αλυσίδες της απόλαυσης και της ηδονής, μας κρατούν δέσμιους στην γη, αιχμάλωτους της σάρκας, μέσα στην σάρκα μας.
Ανάσταση για όλους…
Κάθε χριστιανός, περιμένει μαζί με την Ανάσταση του Κυρίου και την δική του Ανάσταση. Την Ανάσταση εκείνη που θα τον τραβήξει από τις λύπες, τα προβλήματα, την αρρώστια, την απόγνωση. Προσμένει την ώρα που θα ακουστεί το «Χριστός Ανέστη» για να γυρίσει να φιλήσει τη γυναίκα του, τα παιδιά του.
Είναι έτοιμος να κάνει την υπέρβαση και να περάσει στον λιτό αλλά και τόσο πλούσιο κόσμο της Αγάπης.
Η φλόγα της λαμπάδας, του δημιουργεί μια ανεξήγητη ζεστασιά μέσα του, μια σιγουριά ότι όλα θα πάνε καλά.
Αυτή τη στιγμή πρέπει να κρατήσουμε ζωντανή μέσα μας, με την ίδια φροντίδα, με την ίδια προσοχή που δείχνουμε για να μην σβήσει το Άγιο Φως μέχρι να φτάσουμε στο σπιτικό μας για να «χαράξουμε» τον σταυρό στην πόρτα, για να ανάψουμε το καντήλι.
Η καμπάνα χτυπά…
Ανάσταση για όλους λοιπόν!
Για φτωχούς και πλούσιους!
Για τρανούς και ταπεινούς!

Ανάσταση για εκείνους που ζητούν την δική τους Ανάσταση…