Κυριακή, 16 Ιουλίου 2017

Μ’ αυτούς δεν υπάρχει σωτηρία…



Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός
«Εμείς είμαστε υπεύθυνοι για τις επιλογές μας και οι επιλογές μας καθορίσουν το αποτέλεσμα»

Μπορεί οι κινητοποιήσεις για την πάταξη της εγκληματικότητας να σταμάτησαν, μπορεί οι φωνές αγανάκτησης για τα όσα τραγικά συμβαίνουν στην πόλη μας να σιώπησαν, όμως το απαίσιο πρόσωπο της αλήθειας παραμένει ακόμα εκεί έξω και μας προσμένει. Και θα παραμένει, όσο θα εμφανίζονται ως σωτήρες, ως οι μόνοι αποφασισμένοι για την εξυγίανση της πόλης, εκείνοι, που διοικώντας τον Δήμο, συνέβαλαν καθοριστικά στην υποβάθμισή του. Είναι δηλαδή, σαν εκείνους τους πολιτικούς, που οδήγησαν την χώρα και τους Έλληνες στην χρεοκοπία, που ως σύγχρονοι Χουντίνι εξαφάνισαν δισεκατομμύρια ευρώ από τα ταμεία του Κράτους και σήμερα με περίσσιο θράσος ζητάνε από τους πολίτες να τους ξαναδώσουν την εξουσία.
Είμαστε λοτοφάγοι; Δεν διαθέτουμε μνήμη και κρίση; Είμαστε έτοιμοι να δεχθούμε την όποια υπόσχεση χωρίς να εξετάσουμε την αξιοπιστία, την ικανότητα και την ηθική εκείνου που την δίνει;
Για να γίνει πιο αντιληπτό το μέγεθος της εκμετάλλευσης της κάθε κοινωνικής ομάδας από επιτήδειους που μοναδικό σκοπό έχουν το κέρδος χωρίς να νοιάζονται αν οι πράξεις τους είναι ωφέλιμες για το κοινωνικό σύνολο, αναφέρω τις σκέψεις εκκλησιαστικών κύκλων με αφορμή το πρόσφατο θλιβερό γεγονός του θανάτου του μικρού Μάριου, τις δυναμικές κινητοποιήσεις που ακολούθησαν αλλά και εξιστορήσεις πολιτών και αιρετών για όλα όσα γίνονται στην πόλη των Αχαρνών από τους Ρομά.
Σκέφτηκαν λοιπόν αυτοί οι «πεφωτισμένοι», οι άνθρωποι που «υπηρετούν» τον Θεό, να ζητήσουν από τον Δήμο, την παραχώρηση οικοπέδου για την ανέγερση εκκλησίας στην οποία θα τελούνται γάμοι Ρομά και που στον χώρο της θα γίνονται τα γλέντια. Η αιτιολόγηση; Ακούγεται πολύ όμορφα. Θα γίνονται σε συγκεκριμένο χώρο κι έτσι ούτε ηχορύπανση θα υπάρχει αλλά ούτε και οι σφαίρες θα κτυπήσουν κάποιο ανυποψίαστο παιδί!
Οι εκκλησιαστικοί αυτοί κύκλοι, αντί να φροντίζουν για την όσο το δυνατόν καλή συμβίωση όλων των πολιτών, είτε αυτοί είναι μαύροι ή άσπροι, γηγενείς ή αλλοδαποί, γιατί αυτό διδάσκει το ευαγγέλιο, κάνουν σκέψεις για δράσεις που θα φέρουν σημαντικά έσοδα στην εκκλησία. Το παγκάρι θα γεμίζει κάθε Κυριακή, τα χρήματα από τους γάμους θα αυξήσουν σημαντικά τους Τραπεζικούς τους λογαριασμούς.
Αυτή όμως η σκέψη αν υλοποιηθεί, θα γκετοποιήσει ακόμα περισσότερο τους Ρομά. Πρώτον τους αναγνωρίζει ιδιαιτερότητες αλλά και προνόμια που άλλοι πολίτες δεν έχουν. Γιατί τότε να μην γίνει ξεχωριστεί εκκλησία για τους Κρητικούς που έχουν κι αυτοί τα δικά τους ήθη κι έθιμα, τους Θρακιώτες, τους Βλάχους, τους Σαρακατσαναίους; Τραγική και μόνο η σκέψη των κύκλων της εκκλησίας. Θυμίζει άλλες εποχές που πάλι η εκκλησία προσπάθησε να εκμεταλλευτεί κοινωνικές εντάσεις.
Αυτές οι τακτικές ακολουθήθηκαν και στο παρελθόν με κοινωνικές ομάδες που ήρθαν στην πόλη των Αχαρνών, μια πόλη που δεν ήταν έτοιμη να δεχθεί τέτοιες αλλαγές αφού ούτε τις υποδομές διέθετε αλλά ούτε και την πολιτιστική ωριμότητα.
Σκληρά όσα γράφονται, αλλά αληθινά. Κι η αλήθεια πάντα πονάει. Κι εχθρός όλων εκείνων που αποσκοπούν στην εκμετάλλευση του κόσμου, είναι αυτοί που λένε την αλήθεια. Και κυνηγούν ανηλεώς όσους λένε την αλήθεια αυτοί οι «ευυπόληπτοι» πολίτες με στόχο την εξόντωσή τους, την φίμωσή τους.
Μεγάλο το πρόβλημα της εγκληματικότητας, μεγαλύτερο όμως είναι το πρόβλημα της επιλογής των ατόμων εκείνων που διεκδικούν υψηλά αξιώματα.
Ας αναλογιστεί ο καθένας από εμάς, ποιος από όλους αυτούς τους επίδοξους «σωτήρες» στάθηκε μια φορά στο πλάι ενός ανήμπορου, στήριξε μια οικογένεια που είχε ανάγκη, έδωσε από το υστέρημά του βοήθεια σε φτωχούς, έντυσε ρακένδυτα παιδιά αγοράζοντάς τους ζεστά ρουχαλάκια; Ποιος από όλους αυτούς, όρθωσε το ανάστημά του απέναντι στις ομάδες εκείνες που ακόμα και σήμερα δραστηριοποιούνται σε μη νόμιμες ενέργειες; Και τέλος, ποιος είναι εκείνος που προσπάθησε να ενώσει τους πολίτες αυτής της πόλης, τις πολλές κοινωνικές ομάδες που ζουν σε αυτήν και που η κάθε μία έχει τον δικό της κώδικα επικοινωνίας και συμπεριφοράς; Απεναντίας, υπήρξαν και υπάρχουν «πατερούληδες» που θέλουν να υπάρχει αυτός ο διαχωρισμός, για να μπορούν να χρησιμοποιούν αυτές τις ομάδες σαν μοχλό πίεσης προκειμένου να φέρουν σε πέρας τα όποια σχέδιά τους. Κι αυτόν τον μοχλό πίεσης τον ασκούν με μεγάλη επιτυχία στην όποια εξουσία, που τόσο ευάλωτη είναι αφού δεν έχει ατσάλινο θώρακα φτιαγμένο από ιδεώδη και ηθική αλλά από χάρτινη ασπίδα φτιαγμένη από ευρώ.
Ξεκάθαρα επομένως είναι τα πράγματα στην πόλη μας για όσους θέλουν να δουν. Γιατί υπάρχουν κι εκείνοι που εθελοτυφλούν.
Υπάρχουν μεγάλα κι ακανθώδη προβλήματα στην πόλη των Αχαρνών. Η επιλογή του ανθρώπου που θα κληθεί να τα λύσει, πρέπει να γίνει με γνώμονα την αξιοκρατία κι όχι την εντοπιότητα. Πρέπει να γίνει με γνώμονα την ηθική κι όχι τον ιδεολογικό του μανδύα.
Αν σαν τους λοτοφάγους ξεχάσουμε το παρελθόν και σαν χαρούμενα παιδάκια του νηπιαγωγείου πάμε εκδρομή στις κάλπες για να βγάλουμε τον ποιον ωραίο, ας μην διαμαρτυρόμαστε μετά, αν η επιλογή μας αποδειχθεί ως ο κακός λύκος.
Εμείς είμαστε υπεύθυνοι για τις επιλογές μας και οι επιλογές μας καθορίζουν το αποτέλεσμα.

Δευτέρα, 10 Ιουλίου 2017

Η εγκληματικότητα στις Αχαρνές

Το πιο κάτω άρθρο μου δημοσιεύθηκε από την εφημερίδα "ΑΧΑΡΝΑΙΚΗ".
Ίσως προσθέσει κάποια στοιχεία στους προβληματισμούς που έχουμε όλοι
για την εγκληματικότητα στην πόλη μας... 

Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός
Ένα τραγικό γεγονός έγινε η αιτία, που οι κάτοικοι των Αχαρνών, ξεχύθηκαν στους δρόμους ζητώντας από τα αρμόδια όργανα της πολιτείας, α) την πάταξη της εγκληματικότητας, β) την σύλληψη των εμπόρων ναρκωτικών που δρουν ανενόχλητοι σε συγκεκριμένα σημεία της πόλης, γ) την ποιότητα ζωής που αξίζουν αυτοί και τα παιδιά τους.
Παρακολουθώντας την πορεία αυτού του ξεσηκωμού διαπιστώθηκε:
1) ο μεγαλύτερος αριθμός των συμμετεχόντων στις διαδηλώσεις ήταν φιλήσυχοι δημότες, οικογενειάρχες, άνθρωποι που αγωνιούσαν για το μέλλον των παιδιών τους, για την ασφάλεια της οικογένειάς τους και
2) ανάμεσά τους άτομα που έκρυβαν έντεχνα άλλους σκοπούς και στόχους και που έγιναν αφορμή για ακραίες ενέργειες.
-       Κανείς φιλήσυχος γονιός, όσο οργισμένος κι αν ήταν, δεν θα έφτιαχνε βόμβες μολότωφ για να τις πετάξει κατά την διάρκεια της πορείας, σε σπίτια ρομά. Ποιοι ήταν εκείνοι που πέταξαν βόμβες μολότωφ κι από ποιους υποκινήθηκαν;
-       Κανείς φιλήσυχος οικογενειάρχης, αλλά και θερμόαιμος νέος, δεν θα έπαιρνε στην διαδήλωση μαζί του αυγά γιατί απλά δεν πήγαινε σε διακοπές. Πήγαινε για να διαμαρτυρηθεί, πήγαινε για να διεκδικήσει. Ποιοι ήταν εκείνοι που είχαν αυγά μαζί τους και τα πέταξαν στο σπίτι του δημάρχου; Ποιος ήταν εκείνος που κατεύθυνε την πορεία διαμαρτυρίας στο σπίτι του δημάρχου;
-       Ποιος από τους αιρετούς, που πρωταγωνιστούσαν στις συγκεντρώσεις, είχε συγκεκριμένη πρόταση για την πάταξη της εγκληματικότητας που μαστίζει την πόλη; Επιτρέπεται να μην υπάρχει ένα σχέδιο, κι ας είναι ατελές ή μη πραγματοποιήσιμο, από εκείνους που κατέβαζαν τους δημότες σε συνεχείς πορείες διαμαρτυρίας;
-       Και τέλος, η εγκληματικότητα στην πόλη των Αχαρνών, περιορίζεται μόνο στην πώληση ναρκωτικών κι από τους ρομά;
Θέλοντας να συμβάλω στην αντιμετώπιση του προβλήματος της εγκληματικότητας και της παιδικής παραβατικότητας που μαστίζει την πόλη των Αχαρνών, σημειώνω τα πιο κάτω:
Για να πετύχεις την πρόληψη της εγκληματικότητας πρέπει να έχεις κατά νου ότι το έγκλημα προκύπτει κι από τις ευκαιρίες που παρέχει ο χώρος.
Η σχέση της πόλης με την ασφάλεια διαμορφώνεται από το μέγεθος, την ένταση και τη συχνότητα των εγκληματικών φαινομένων που έχει αντιμετωπίσει. Επιπλέον όμως διαμορφώνεται και από την κοινωνικοοικονομική της δυναμική, τη γνώση για την αντιμετώπιση συγκεκριμένων απειλών, αλλά και από την ίδια την εικόνα της πόλης.
Ποτέ δεν έχει γίνει ένας σχεδιασμός που στόχο θα έχει, την δημιουργία μιας πιο ανθρώπινης πόλης, που θα παρέχει στους κατοίκους το αίσθημα της ασφάλειας, να αποτρέπει παραβατικά άτομα ή ομάδες να εγκαθίστανται σε κάποια περιοχή κι από εκεί να αναπτύσσουν την παράνομη κι επικίνδυνη δράση τους.
Όταν οι έχοντες την ευθύνη για την καλή ποιότητα ζωής των κατοίκων της πόλης επιτρέψουν για λόγους είτε ψηφοθηρικούς είτε λόγω έλλειψης γνώσης του κινδύνου, την εγκατάσταση και δραστηριότητα αυτών των ατόμων ή ομάδων, τότε ξεκινά η μόλυνση της κοινωνίας που μπορεί να εξελιχθεί σε βαριά κι ανίατη νόσο, όπως ακριβώς συνέβη στην πόλη μας.
Ποιοι επέτρεψαν κι επιτρέπουν την λειτουργίας του καταυλισμού που βρίσκεται στο στρατόπεδο ΚΑΠΟΤΑ; Ποιοι διαμένουν εκεί; Ποιοι τους προστατεύουν κι απαγορεύουν την όποια παρέμβαση του Δήμου ή της πολιτείας; Όλοι γνωρίζουν το τι ακριβώς συμβαίνει με τον καταυλισμό του στρατοπέδου Καποτά. Πολλές φορές έχουν γίνει εκεί συλλήψεις εγκληματικών ομάδων, όμως σε καμία συγκέντρωση δεν ακούσθηκε ένα σύνθημα για την απομάκρυνσή του. Γιατί;
Είναι βέβαιο πως όταν οι άνθρωποι αισθάνονται ότι απειλούνται, αυτό θα αλλάξει τον τρόπο ζωής τους. Η συμπεριφορά τους μέσα στην πόλη θα είναι διαφορετική από εκείνη που θα ήθελαν. Κάποιοι θα αποφύγουν να βγουν το βράδυ, να χρησιμοποιήσουν τα μέσα μαζικής μεταφοράς ή και να προσεγγίσουν δημόσιους χώρους όπως πάρκα και πλατείες. Άλλοι θα βάλουν κάγκελα στα παράθυρά τους, διπλές και τριπλές κλειδαριές ασφαλείας στις πόρτες, με λίγα λόγια θα ζουν στην δική τους φυλακή. Γιατί αυτή η συμπεριφορά είναι επακόλουθο της έλλειψης ελευθερίας και του περιορισμού της ποιότητας διαβίωσης στην πόλη όπου κατοικούν.
Επιβάλλεται επομένως κι αυτή είναι η πρότασή μου, ένας σοβαρός σχεδιασμός της ανάπτυξης της πόλης, που θα την κάνει πιο ανθρώπινη, πιο λειτουργική και ταυτόχρονα απαγορευτική για άτομα που κινούνται στο περιθώριο.

Οι φωνές από μόνες τους, ποτέ δεν έφεραν αποτέλεσμα. Αντίθετα, έδωσαν την δυνατότητα σε ορισμένους φιλόδοξους «σωτήρες» να παίξουν ένα ακόμα απαράδεκτο παιχνίδι, στις πλάτες των κατοίκων της πόλης.

Πέμπτη, 15 Ιουνίου 2017

Κερδήθηκε η πρώτη μάχη αλλά ο αγώνας συνεχίζεται…

Γράφει ο Μιχάλης Κυριαζής
Ολοκληρώθηκε μετά από έξι ημέρες αγωνιστικών κινητοποιήσεων, η πρώτη μάχη του αγώνα για την αντιμετώπιση της εγκληματικότητας στην πόλη των Αχαρνών. Και υποστηρίζουμε ότι είναι η πρώτη μάχη, αφού τα αστυνομικά μέτρα που ανακοινώθηκαν από την ηγεσία της Ελληνικής Αστυνομίας, αποτελούν την υποχρέωση της πολιτείας και των οργάνων της να κάνουν αυτό που επιτάσσει ο νόμος, να κάνουν δηλαδή το καθήκον τους. Επομένως ο αγώνας της δημοτικής αρχής και των κατοίκων είναι βέβαιο πως θα συνεχιστεί με μάχες σε άλλα πεδία.
Θα πρέπει να επισημάνουμε, πως αν δεν υπήρχαν οι δυναμικές κινητοποιήσεις με την συμμετοχή χιλιάδων δημοτών και επικεφαλής τον δήμαρχο Γιάννη Κασσαβό, η πολιτεία και τα αρμόδια όργανά της, θα εξακολουθούσαν να βρίσκονται στη νιρβάνα τους! Ο άδικος χαμός του μικρού Μάριου, φαίνεται πως δεν είχε συγκινήσει την ηγεσία της Ελληνικής Αστυνομίας κι αυτό το στηρίζουμε στο γεγονός, ότι αποφασίσθηκε η λήψη μέτρων για την αντιμετώπιση της εγκληματικότητας στις Αχαρνές, μετά τις συνεχείς δυναμικές κινητοποιήσεις που προκάλεσε η Δημοτική Αρχή και που φτάσανε μέχρι την είσοδο του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη!
Αξίζει να επισημάνουμε ότι τα τελευταία χρόνια, ο δήμαρχος Γιάννης Κασσαβός συναντήθηκε αρκετές φορές με τα ανώτατα στελέχη του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη για το μεγάλο πρόβλημα της εγκληματικότητας στο Μενίδι, ζητώντας να ληφθούν μέτρα. Και έλαβε υποσχέσεις. Υποσχέσεις όμως που δεν έγιναν πράξη!
Ο τότε υπουργός κ. Πανούσης ήρθε στην πόλη των Αχαρνών και είδε από κοντά το πρόβλημα. Με την σειρά του κι αυτός, έδωσε υποσχέσεις. Όμως και πάλι δεν έγινε τίποτα.
Έπρεπε να χαθεί ο μικρός Μάριος από αδέσποτη σφαίρα, μέσα στο σχολείο του, μπροστά στα μάτια της μητέρας του, εκατοντάδων μαθητών και γονέων, για να αποφασιστούν μέτρα. Μέτρα που αποφασίστηκαν όχι με αφορμή το τραγικό γεγονός αλλά από τον φόβο της πολιτείας, μήπως η οργή των κατοίκων ξεπεράσει τα όρια της απλής ειρηνικής διαδήλωσης και εξελιχθεί σε ανεξέλεγκτη κατάσταση.
Φοβήθηκαν όλοι, πολιτικές δυνάμεις και ηγεσία της Ελληνικής Αστυνομίας, ότι η κατάσταση στην πόλη των Αχαρνών κινδυνεύει να ξεφύγει από κάθε έλεγχο.
Διαπίστωσαν έντρομοι, πως η δημοτική αρχή, οι φορείς και χιλιάδες κάτοικοι με επικεφαλής τον δήμαρχο, ήταν αποφασισμένοι να διεκδικήσουν μια καλύτερη ποιότητα ζωής, μια ποιότητα ζωής που αξίζουν και δικαιούνται αυτοί και τα παιδιά τους. Ορμητικό ποτάμι έγιναν η Δημοτική Αρχή, το Δημοτικό Συμβούλιο και οι κάτοικοι που στο πέρασμά του μπορούσε να εξαφανίσει όποιο εμπόδιο εύρισκε μπροστά του.
Η Αστυνομία διαπίστωσε πως όσα χημικά κι αν έριξε στα πρόσωπα μανάδων, παιδιών, ηλικιωμένων και έννομων πολιτών που συμμετείχαν στις ειρηνικές διαδηλώσεις, όσο κι αν κτυπούσαν με τα γκλομπς, δεν μπορούσαν να τους κάμψει, να τους φοβίσει.
Όταν είδαν πως ο δήμαρχος ήταν επικεφαλής των διαδηλώσεων, πως δεν το έβαλε στα πόδια όταν γινότανε χρήση χημικών αλλά απεναντίας, πέρασε μέσα από τον αστυνομικό κλοιό και ζήτησε από τον επικεφαλής των Αστυνομικών δυνάμεων να σταματήσει η αδικαιολόγητη συμπεριφορά της Αστυνομίας λέγοντας πως απέναντί τους δεν έχουν ούτε εγκληματίες ούτε χούλιγκανς αλλά γονείς και παιδιά, έννομους πολίτες, που ζητούν από την Αστυνομία να κάνει το καθήκον της, κατάλαβαν πως έχουν χάσει το παιχνίδι.
Κι Ελληνική Αστυνομία, αποφάσισε να κάνει το αυτονόητο. Να ανακοινώσει μέτρα δίνοντας την υπόσχεση της άμεσης υλοποίησης.
Σημαντική η επιτυχία του δημάρχου Γιάννη Κασσαβού, τεράστια η επιτυχία των δημοτών που ενωμένοι για πρώτη φορά διεκδίκησαν και πέτυχαν να κάνουν όχι μόνο την κυβέρνηση και τα κόμματα να αναγνωρίσουν το πρόβλημα αλλά και να γνωστοποιήσουν σε όλη την Ελλάδα το τι ακριβώς συμβαίνει στην πόλη των Αχαρνών. ΚΙ αυτή η γνωστοποίηση μόνο την Δημοτική Αρχή και τους κατοίκους δεν εξέθεσε…   
Απεδείχθη – κι ας το βάλουν καλά στο μυαλό τους όλοι – πως μόνο ενωμένοι μπορούμε να πετύχουμε την αναβάθμιση της πόλης, να ζούμε τα παιδιά μας κι εμείς με αίσθημα ασφάλειας και σιγουριάς.

Η πρώτη μάχη κερδήθηκε. Όμως ο αγώνας συνεχίζεται. Γι’ αυτό ας παραμείνουμε όλοι ενωμένοι….

Τετάρτη, 14 Ιουνίου 2017

Με νηφαλιότητα και με αγώνα…


Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός
Σκόπιμα ορισμένοι βάζουν τις δικές τους προτεραιότητες στο μεγάλο πρόβλημα της εγκληματικότητας στις Αχαρνές, μετά τον τραγικό θάνατο του 11χρονου Μάριου.
Η ανάγνωση των γεγονότων, οδηγεί στα πιο κάτω συμπεράσματα:
1.       Υπάρχει το γεγονός της δολοφονίας του 11χρονου Μάριου
2.       Υπάρχει η καθομολογούμενη αύξηση της εγκληματικότητας και παιδικής παραβατικότητας στην πόλη των Αχαρνών σε όλες τις μορφές (ναρκωτικά, πορνεία, όπλα, προστασία, συμβόλαια θανάτου κλπ)
3.       Υπάρχει η αντικοινωνική συμπεριφορά των Ρομά (ηχορύπανση, πυροβολισμοί, παιδιά που δεν πάνε σχολείο αλλά ασχολούνται με την επαιτεία ή την πώληση ναρκωτικών κ.α.)
4.       Υπάρχει το άβατο του στρατοπέδου Καποτά
5.       Υπάρχουν και λειτουργούν τα γνωστά σε όλους Σούπερ Μάρκετ Ναρκωτικών στις περιοχές Αγία Σωτήρα, Κύπρου, Άγιος Δημήτριος, Αυλίζα.
Οι προσπάθειες πολιτικών και αστυνομικών κύκλων επικεντρώνονται στο να υπόσχονται σύλληψη του δράστη που πυροβόλησε στον αέρα και η σφαίρα έπληξε θανάσιμα τον μικρό Μάριο όσο και στην αποτροπή των συγκεντρώσεων διαμαρτυρίας που ενοχλούν το σύστημα γιατί απλά αναδεικνύουν το πρόβλημα.
Θα έχει ενδιαφέρον να μας απαντήσει το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, γιατί εχθές το απόγευμα, ημέρα Τετάρτη, αστυνομικοί συνέλαβαν ορισμένους νέους που ούτε στην πορεία διαμαρτυρίας συμμετείχαν αλλά και που καμία ένδειξη εγκληματικής ομάδας δεν είχαν.
Ταυτόχρονα θα πρέπει πάλι το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη να μας απαντήσει, πως γίνεται να «κτένισαν» στην κυριολεξία τις περιοχές που Ρομά ομολογούν ότι έχουν όπλα και να μην βρουν κανένα, να μην βρουν ναρκωτικά, να μην κάνουν καμία προσαγωγή όταν γνωρίζουμε πως εκκρεμούν πολλά εντάλματα σύλληψης για αρκετούς εξ αυτών.
Θα έχει ενδιαφέρον να ενημερωθούμε γιατί πολιτικοί παράγοντες, που «κόπτονται» για την πάταξη της εγκληματικότητας στις Αχαρνές, πίεζαν, ο καθένας με τον δικό του τρόπο, να σταματήσουν οι ειρηνικές πορείες διαμαρτυρίας.
Όλα τα πιο πάνω οδηγούν στο συμπέρασμα πως τα αρμόδια όργανα και τα «κολαούζα τους» δεν έχουν σκοπό να κάνουν τις ενέργειες που απαιτούνται προκειμένου ο Δήμος Αχαρνών να μην είναι μία τριτοκοσμική περιοχή, δεν είναι στα σχέδιά τους οι δημότες των Αχαρνών να ζουν σε μια ευνομούμενη πόλη.
Όσο φυσικά κυριαρχεί η εθελούσια υποταγή ενεργών πολιτών στα κόμματα όλων των χρωμάτων και ιδεολογιών και στις σκοπιμότητες που υπαγορεύουν, δύσκολα η πόλη των Αχαρνών θα δει άσπρη μέρα.
Όταν το κάθε τεράστιο πρόβλημα, όπως αυτό της εγκληματικότητας, γίνεται πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης από δημοτικές παρατάξεις με μοναδικό στόχο, όχι την επίλυση του προβλήματος αλλά το κέρδος των εντυπώσεων, τότε δεν υπάρχει ελπίδα.
Το ΚΑΘΗΚΟΝ του κάθε πολίτη είναι να προασπίζεται τα δημοκρατικά του δικαιώματα, όπως αυτά πηγάζουν από το Σύνταγμα με στόχο, να προστατεύσει την οικογένειά του και την κοινωνία, να είναι ένας από εκείνους που οδήγησαν μια πόλη, μια χώρα, στην πρόοδο, στην ανάπτυξη, στην ευημερία. Χρέος του κάθε πολίτη είναι να αγωνίζεται για μια καλύτερη ποιότητα ζωής. Και χιλιάδες κάτοικοι αυτές τις μέρες το απέδειξαν συμμετέχοντας στις κινητοποιήσεις και στις ειρηνικές πορείες διαμαρτυρίας.
ΚΑΘΗΚΟΝ του κάθε αιρετού, όποιο αξίωμα κι αν κατέχει, είναι να προσπαθεί με όλες του τις δυνάμεις για βελτιώσει την ποιότητα ζωής, να παρέχει το αίσθημα της ασφάλειας στους πολίτες, να μη κρύβεται στα δύσκολα αλλά να είναι μπροστάρης στους δίκαιους αγώνες της κοινωνίας.
Ας μην πέσει λοιπόν κανείς στη φάκα που «στήνουν» οι επιτήδειοι υποσχόμενοι την σύλληψη του δράστη της δολοφονίας του μικρού Μάριου. Αυτό είναι αυτονόητο, είναι καθαρά υποχρέωση των οργάνων της πολιτείας κι όχι κάποιο κατόρθωμα.
Μέχρι να καταρτισθεί ένα πρόγραμμα δράσης που θα δίνει τις λύσεις στο πρόβλημα της εγκληματικότητας που μαστίζει την πόλη των Αχαρνών, οι κινητοποιήσεις πρέπει να συνεχιστούν. Πρέπει να κατανοήσουν όλοι οι πολιτικοί, όλα τα κόμματα κι όλοι οι συναρμόδιοι φορείς το μέγεθος του προβλήματος και αφού καταρτίσουν πρόγραμμα δράσης να το υλοποιήσουν.
Κι από τον σχεδιασμό για την κατάρτιση του σχεδίου δράσης, δεν μπορούν να απουσιάζουν, το Υπουργείο Εσωτερικών, το ΥΠΕΧΩΔΕ, το Υπουργείο Υγείας & Πρόνοιας, το Υπουργείο Δικαιοσύνης, το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης, η Περιφέρεια Αττικής και ο Δήμος Αχαρνών.

Ας ελπίσουμε πως όλα θα κινηθούν προς την σωστή κατεύθυνση…

Σάββατο, 10 Ιουνίου 2017

Με Αίσθημα ευθύνης…


Έλαβα ένα άρθρο το οποίο θεωρώ πως έχει αρκετό ενδιαφέρον. Αξίζει να το διαβάσετε...

Γράφει ο Μιχάλης Κυριαζής
Ένα τραγικό γεγονός, ο άδικος χαμός ενός εντεκάχρονου παιδιού από μία αδέσποτη σφαίρα, βύθισε στο πένθος την πόλη των Αχαρνών.
Δεν θα προσπαθήσω να περιγράψω μέσα από τις λέξεις την οδύνη των γονιών ή την δικαιολογημένη οργή εκατοντάδων δημοτών. Δεν έχουν σημασία οι διαπιστώσεις ή τα λόγια παρηγοριάς.
Θα προσπαθήσω όμως να μεταφέρω τις σκέψεις μου για την εγκληματικότητα που υπάρχει όχι μόνο στην πόλη των Αχαρνών αλλά σε όλη της Ελλάδα, σε όλη την παγκόσμια κοινότητα.
«Δεν υπάρχει τίποτε πιο άνισο από την ίση μεταχείριση των ανίσων» μας λέει ο Αριστοτέλης.
Με λίγα λόγια δεν μπορεί μια οργανωμένη πολιτεία να αντιμετωπίζει με τον ίδιο τρόπο διαφορετικές κατηγορίες ανθρώπων. Δεν μπορεί η πολιτεία, τους εγκληματίες, αυτούς που επέλεξαν για τρόπο ζωής την αρπαγή ξένης περιουσίας, την διακίνηση ναρκωτικών, την εμπορία λευκής σάρκας, την παιδοφιλία και τόσες άλλες καταδικαστέες πράξεις, να τους προστατεύει. Κι οι πολιτεία, με νόμους που έχει θεσπίσει, προστατεύει του Ρομά με τρόπο προκλητικό και μάλιστα σε μια χρονική περίοδο που οι πολίτες ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας, που με δυσκολία αντιμετωπίζουν τις καθημερινές τους ανάγκες.
Επιδόματα επί επιδομάτων δίνονται από το κράτος στους Ρομά που προσκομίζουν δικαιολογητικά αμφιβόλου εγκυρότητας και που εμφανίζονται να μην έχουν εισοδήματα.
Έμποροι ναρκωτικών και όπλων οι Ρομά αλλά κανείς δεν τους ακουμπάει. Ακούγεται πως ορισμένοι από τους μεγαλέμπορους είναι ταυτόχρονα και καταδότες της αστυνομίας.
Αγορές ακινήτων, ακριβών αυτοκινήτων κάνουν με τις εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ καταθέσεων που έχουν, όμως η πολιτεία δεν ερευνά σε αυτούς το «πόθεν έσχες».
«Το έσχατο όριο της αδικίας είναι να νομίζεις δίκαιο εκείνο που δεν είναι» έλεγε ο Σωκράτης.
Κι αν οι πολιτικοί κι εκείνοι που νομοθετούν πιστεύουν πως είναι δίκαιο να δίνουν τόσα προνόμια στους Ρομά, να κλείνουν τα μάτια στα εγκλήματά τους, να τους επιτρέπουν να υποβαθμίζουν την ποιότητα ζωής των υπολοίπων πολιτών με τον τρόπο ζωής τους, τότε κάνουν μεγάλο λάθος. Είναι άδικο να νομοθετούν με βλαπτικό τρόπο για τους νομοταγείς και φορολογούμενους πολίτες.
«Μπορούμε εύκολα να συγχωρέσουμε ένα παιδί που φοβάται το σκοτάδι, η αληθινή τραγωδία της ζωής όμως είναι όταν οι ενήλικοι φοβούνται το φως» έλεγε ο Πλάτωνας.
Και είναι πράγματι τραγωδία, να μην μπορούν να δουν (ή να μη θέλουν να δουν) οι πολιτικοί μας την αλήθεια. Αν δεν θέλουν οι πολιτικοί μας, όλων των κομμάτων, να χαρακτηρισθούν εργοδότες των Ρομά, τότε θα πρέπει με αίσθημα ευθύνης, να πράξουν το καθήκον τους, να κάνουν και πάλι την Ελλάδα ευνομούμενο Κράτος κι όχι μια περιοχή στην οποία μπορούν ελεύθερα να δραστηριοποιούνται κάθε είδους και φυλής εγκληματικές οργανώσεις.
Οι ανθρωπιστικές οργανώσεις, τα φιλειρηνικά κινήματα, όλοι οι ευαίσθητοι φορείς, ας αγωνιστούν πρώτα για να διασφαλίσουν την ασφάλεια, την εργασία, την οικογενειακή και κοινωνική γαλήνη των πολιτών και κατόπιν ας κοιτάξουν όλα τα άλλα. Έχουν φτάσει οργανώσεις να υπερασπίζονται παράνομες πράξεις και δράσεις με αποτέλεσμα ο παράνομος να νοιώθει ισχυρός κι ο απλός πολίτης ανίσχυρος μπροστά στο νόμο.
Ήρθε πιστεύω η στιγμή που οι πολιτικοί μας οφείλουν να το πράξουν για το καλό της χώρας, των πολιτών, των παιδιών μας.
Αν παραμείνουν απαθείς ή αδρανείς τότε σημαίνει πως είναι είτε δειλοί είτε ανίκανοι…


Κυριακή, 9 Απριλίου 2017

Μεγάλη Εβδομάδα: Μάθημα για τον άνθρωπο


Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός
Οι ημέρες που έρχονται είναι για τον κάθε άνθρωπο σελίδες μέσα από τις οποίες μπορεί να αντλήσει πλήθος συμπερασμάτων τόσο για τον τρόπο που πρέπει να ζει, να συμπεριφέρεται, όσο και για τις αντιδράσεις των κενόδοξων και της μάζας.
Από την Κυριακή των Βαΐων παρακολουθεί κανείς τον Χριστό να εισέρχεται στην Ιερουσαλήμ και το πλήθος να τον υποδέχεται φωνάζοντας «ωσαννά».
Κι Αυτός, πάνω στο γαϊδουράκι, δείχνει με την ταπεινότητά Του, ότι οι τίτλοι, τα αξιώματα, τα γαλόνια, είναι ανθρώπινα κατασκευάσματα που απέχουν πολύ από τις θεϊκές επιθυμίες. Τα διακριτικά γνωρίσματα έχουν σχέση με την εξουσία που ασκούν οι λίγοι στους πολλούς, με τη δυνατότητα που έχουν ορισμένοι ν’ αποφασίζουν για τις τύχες των λαών, για την ευχέρεια που έχουν κάποιοι να επιβάλουν την θέλησή τους με την βία, τα όπλα. Καμία απολύτως σχέση δεν έχουν με την ηθική.
Η εμφάνιση του Ιησού πάνω στο συμπαθητικό τετράποδο μόνο τυχαία δεν μπορεί να είναι. Σίγουρα θα υπήρχε η δυνατότητα να Του χορηγηθεί ένα άλογο ή μια άμαξα αφού αρκετοί επιφανείς άνδρες της περιοχής είχαν ταχθεί με το μέρος Του, είχαν αποδεχθεί τους λόγους Του. Όμως Εκείνος προτίμησε το πλέον κατώτερο των τετραπόδων που χρησιμοποιείτο για τη μεταφορά ανθρώπων, το γαϊδουράκι, θέλοντας ίσως μ’ αυτόν τον τρόπο να μας δείξει πως η αληθινή λαμπρότητα, το μεγαλείο, δεν βρίσκεται μέσα στα μετάξια και στα χρυσαφικά, στις φανταχτερές στολές και την εντυπωσιακή παρουσία, αλλά στο μεγαλείο της ψυχής, στη δύναμη του Λόγου της Αλήθειας, της Αγάπης.
Η ακτινοβολία του ενάρετου είναι πιο μεγάλη, πιο εκθαμβωτική, πιο επιβλητική από του αξιωματούχου εκείνου που κρύβει μέσα από την λαμπερή στολή του μια ψυχή γεμάτη κακία, φιλοδοξία, απληστία.
Οι εκδηλώσεις του όχλου είναι χαρακτηριστικές. Αποθεώνουν τον Ιησού, τον υποδέχονται με μεγάλες τιμές. Κι αυτός ο όχλος, αυτοί οι άνθρωποι, μέσα σε λίγες ημέρες, παρασυρμένοι από τους Γραμματείς και Φαρισαίους, θα φωνάζουν «άρον, άρον σταύρωσον αυτόν»!
Έλλειψη κρίσης; Έλλειψη λογικής; Ένα είναι σίγουρο. Ότι ακόμη και σήμερα ο όχλος έχει την ίδια συμπεριφορά, τον ίδιο παρορμητισμό. Παράδειγμα οι φίλαθλοι των ομάδων που τη μία στιγμή αποθεώνουν τους αθλητές και τους προπονητές και την άλλη στιγμή τους βρίζουν, τους προπηλακίζουν, απαιτούν «την κεφαλή τους επί πίνακι».
Αυτός που τοποθετεί τον εαυτό του μέσα στον άνοο και άβουλο όχλο, τον όχλο που άγεται και φέρεται από τους επιτήδειους λαοπλάνους, θα πρέπει να γνωρίζει πως θα καταπνιγεί η λογική και η ηθική του, ενώ αντίθετα, θα αφυπνιστούν τα ένστικτα και οι ορμές του σε τέτοιο σημείο που αρκετές φορές θα κάνει πράξεις καταδικαστέες, πράξεις που βλέποντάς τες αργότερα θα μετανοεί αλλά θα είναι αργά για να επανορθώσει.
Η δίκη του Ιησού μας δίνει την ευκαιρία να διαπιστώσουμε πως ο ενάρετος δεν κινδυνεύει από τους κακούς ή από τον αγριεμένο όχλο, αλλά από τον ευθυνόφοβο δικαστή, από τον πολιτικάντη που θυσιάζει τον δίκαιο προκειμένου να μην δυσαρεστήσει τους πολλούς. Διαπραγματεύεται με τους παράγοντες της κοινωνίας και την μάζα, την απελευθέρωση ενός κακούργου με την θανάτωση ενός αθώου. Δεν έχει το ψυχικό σθένος, το ηθικό ανάστημα, να πάρει και να επιβάλλει την απόφαση αυτή που του υπαγορεύει η λογική του αλλά και η καρδιά του.
Το «νίπτω τας χείρας μου» είναι η επιβεβαίωση της ευθυνοφοβίας, η έλλειψη ανδρισμού και γενναιότητας. Πόσες φορές αλήθεια δεν έχει επαναληφθεί αυτή η πράξη;
Ο Γολγοθάς είναι ενδεικτικός της μεγάλης δυσκολίας που έχει ο άνθρωπος να βιώσει, ν’ ακολουθήσει τον δρόμο που χάραξε ο Ιησούς. Η δε Σταύρωση φανερώνει την δυσκολία της θυσίας για τους άλλους αλλά και της Συγνώμης.
Γνώριζε ο Χριστός το οδυνηρό τέλος Του, τον προορισμό Του. Γι’ αυτό σαν άνθρωπος ζήτησε από τον πατέρα Του να άρει την απόφασή Του, να γλιτώσει από το μαρτύριο. «Απελθέτω από εμού το ποτήριον  τούτο».
Όμως, αμέσως μετά ζητώντας συγχώρεση γι’ αυτή την τόσο ανθρώπινη στιγμή του, λέει: «Γεννηθήτω το θέλημά Σου».
Συγκλονιστική στιγμή που φανερώνει στον κάθε πιστό πως η θέση πάνω στο σταυρό δεν ανήκει στον άνθρωπο αλλά στον Θεάνθρωπο. Γι’ αυτό κι εμείς, θα παραμείνουμε άνθρωποι όσο θα δειλιάζουμε ν’ ανεβούμε πάνω στο σταυρό που κουβαλάμε. Για να μπορέσουμε να ξεπεράσουμε τις ανθρώπινες αδυναμίες, για να φθάσουμε στο «κατ’ εικόνα κι ομοίωσιν» θα πρέπει να πιστέψουμε σ’ αυτόν και να πούμε ταπεινά «Γεννηθήτω το θέλημά Σου». Θα πρέπει τόσο κατά την διάρκεια που θ’ ανεβαίνουμε τον Γολγοθά, όσο και πάνω στο σταυρό, να ζητάμε από τον πατέρα μας να συγχωρέσει όλους αυτούς που παρασυρμένοι από τα πάθη τους μας κατατρέχουν. «Πάτερ, άφες αυτοίς, Ου γαρ οίδασι τι ποιούσιν». Μόνο έτσι μπαίνει τέλος στην αδικία, στο μίσος, στην κακία. Όταν έχουμε τη δύναμη να δικαιολογούμε, να αντέχουμε, να συγχωρούμε. Η προσπάθειά μας ν’ ανταποδώσουμε, τα δηλητηριώδη βέλη, τις ανήθικες επιθέσεις, μόνο σ’ έναν διαρκή πόλεμο οδηγεί. Σ’ έναν πόλεμο, με οδυνηρές πολλές φορές συνέπειες, με απώλεια της ψυχής.
Φθάνοντας τέλος, στην Κυριακή του Πάσχα, αντιλαμβανόμαστε ότι βρισκόμαστε στην αρχή, ότι γίνεται ένα νέο ξεκίνημα.
Η Ανάστασή Του φανερώνει τον μεγάλο προορισμό του ανθρώπου αλλά και την ελευθερία του να επιλέξει ανάμεσα στο Φως και το Σκοτάδι.
Η απάντηση του Χριστού στον ληστή που πίστεψε την τελευταία στιγμή, πάνω στο σταυρό, ότι είναι Υιός Θεού, μας δείχνει τις δύο πύλες, τα δύο περάσματα του ανθρώπου μετά τον θάνατο.
«Αμήν λέγω σοι σήμερον μετ’ εμού έση εν τω παραδείσω». Ακόμη και την τελευταία στιγμή της ζωής του ο άνθρωπος έχει τη δυνατότητα να κερδίσει την Βασιλεία των ουρανών. Αρκεί να πιστέψει αληθινά σ’ Εκείνον.
Αν ανοίξει την καρδιά του σ’ Αυτόν, τότε είναι βέβαιο ότι θα δεχθεί το Φως Του, θα έχει μια θέση δίπλα Του.
Η διδαχή της Μεγάλης Εβδομάδας και το ελπιδοφόρο μήνυμα της Ανάστασής Του, είθε να μας οδηγούν πάντα.

Κυριακή, 12 Μαρτίου 2017

Παραβάσεις καθήκοντος κατ’ εξακολούθηση…

Η επιστολή της εφημερίδας "Η Ελπίδα" στην ΕΥΔΑΠ


Στην εφημερίδα «ΕΙΔΗΣΕΙΣ» έκανε καταγγελία πρώην αντιδήμαρχος Δήμου Αχαρνών για την υδροδότηση της περιοχής Βαρυμπόμπης. Ήδη σύμφωνα με πληροφορίες, έχουν επιληφθεί τα αρμόδια όργανα κι έχουν ζητηθεί από τον Δήμο Αχαρνών σχετικές απαντήσεις.
Όμως…
Στις 5 Νοεμβρίου 2007 η εφημερίδα «Η Ελπίδα» απευθύνθηκε στην ΕΥΔΑΠ και ειδικότερα στον πρόεδρο της Επιτροπής Εσωτερικού Ελέγχου της ΕΥΔΑΠ κ. Αθανάσιο Μανούρη για το πρόβλημα της ύδρευσης της περιοχής Βαρυμπόμπης και μάλιστα, για παράνομες συνδέσεις ύδρευσης.
Κλιμάκιο της ΕΥΔΑΠ ήρθε στην περιοχή κλιμάκιο της ΕΥΔΑΠ με επικεφαλής τον Αθανάσιο Μανούρη και θέλησε να κάνει αυτοψία. Θέλησε, γιατί δυνατότητα δεν υπήρχε αφού τα ρολόγια ύδρευσης ήταν εντός των σπιτιών!
Επειδή μέχρι το 2010 ο Δήμος εισέπραττε (όσα εισέπραττε) κι πλήρωνε στην ΕΥΔΑΠ την κατανάλωση ύδατος στην περιοχή Βαρυμπόμπη, υπάρχει σχετική κάλυψη των αρμοδίων.
Από το 2010 όμως και μετά και μάλιστα μετά τα ασφαλιστικά μέτρα που έκαναν δικηγόροι (πως ενεργοποιήθηκαν άραγε; Πως ήξεραν οι δημότες ότι ο δήμος δεν έχει υπηρεσία ύδρευσης;) ο Δήμος Αχαρνών και ειδικότερα η εκάστοτε δημοτική αρχή, η νομική υπηρεσία του Δήμου και όλοι οι εμπλεκόμενοι αρμόδιοι του Δήμου, τι έκαναν; Ο νέος οργανισμός του Δήμου που συντάχθηκε πριν λίγα χρόνια, γιατί δεν περιείχε κι αυτή την Διεύθυνση;
Το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας "Η Ελπίδα" για τις παράνομες συνδέσεις

Παραβάσεις καθήκοντος κατ’ εξακολούθηση διαπράττονται διαχρονικά στον Δήμο Αχαρνών. Κι όλα κουκουλώνονται. Όπως και το 2003 όταν πρωτοσέλιδο της εφημερίδας «Η Ελπίδα» κατήγγειλε παράνομες συνδέσεις υδροδότησης και δημοσίευσε αδιάσειστα στοιχεία, αντί να διαταχθεί ΕΔΕ, ο Δήμος Αχαρνών, με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, πλήρωσε στην ΕΥΔΑΠ 180.000,00 ευρώ για την κατανάλωση των οικιών που συνδέθηκαν παράνομα με το δίκτυό της.

Αυτά, για να μην ξεχνιόμαστε…

Μ’ αυτούς δεν υπάρχει σωτηρία…

Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός «Εμείς είμαστε υπεύθυνοι για τις επιλογές μας και οι επιλογές μας καθορίσουν το αποτέλεσμα» Μπορεί ο...